آغاز دعوت جهانی اسلام

در سال هفتم هجرت پس از پیمان حدیبیه پیامبر فرصت یافت تا آیین خود را در سطح جهان عرضه کند، لذا 6نفر از یاران را در روز سوم محرم طی نامه هایی به سرزمین های ایران ، روم ، حبشه ، مصر،یمن و یمامه رهسپار کرد.

کد خبر: ۸۷۵۱۰

جز خسرو پرویز که بدترین برخورد را با سفیر پیامبر داشت و نامه را پاره پاره کرد، بقیه زمامداران نسبت به فرستادگان نبی اکرم ص کمال احترام را به جا آوردند. قیصر، پادشاه روم هنگامی که نامه پیامبر را خواند احتمال داد که این همان محمد، موعود تورات و انجیل باشد.
لذا تحقیقاتی درباره زندگی او انجام داد و به حقانیت وی مطمئن شد اما از ترس جان ، آن را مخفی داشت و با ارسال نامه ای به رسول اکرم ص مراتب ایمان و اخلاص خود را ابراز کرد. نجاشی پادشاه حبشه نیز هنگامی که نامه را دریافت کرد به نبوت محمدص گواهی داد و نامه و هدایایی را برای پیامبر گرامی فرستاد.
مقوقیس فرمانروای مصر هم زمانی که نامه را خواند از فرستاده اسلام درخصوص حقانیت او و برنامه و آیین پیامبر سوالهایی پرسید و وقتی سفیر فرزانه اسلام ، پاسخ او را گفت به حقانیت پیامبر ایمان آورد ولیکن به دلیل علاقه به حکومت و ریاست ، از تظاهر به اسلام سر باز زد.
حارث پادشاه یمن هنگام خواندن نامه سخت برآشفت و تصمیم گرفت پیامبر را دستگیر کند و نامه ای به قیصر روم نوشت تا او را از تصمیم خود آگاه کند.
قیصر از تندروی حارث ناراحت شد و بدو توصیه کرد از تصمیم خود منصرف شود. در نتیجه طرز تفکر حارث دگرگون شد و رفتار خود را با سفیر پیامبر تغییر داد و به او گفت سلام مرا به پیامبر برسان و بگو من از پیروان واقعی او هستم.
آخرین سفیر پیامبر هم به سرزمین یمامه (میان نجد و بحرین) رفت و با امیر یمامه «هوذه بن علی الحنفی» دیدار کرد. او نیز پس از خواندن نامه ، فرصت خواست تا با یکی از اسقفهای بزرگ روم مشورت کند.
اسقف به او گفت مصلحت در این است که از او پیروی کنی. این همان محمدص پیامبر خداست. و امیر یمامه که بر سلطنت و قدرت خود می ترسید پذیرش اسلام را به ادامه خلافت خود و نیابت در امور بزرگ مذهبی مشروط ساخت.
پیامبر نیز در جواب زمامدار یمامه گفت : اگر ایمان او مشروط است ، شایستگی حکومت و خلافت را ندارد و خدا مرا از شر او حفظ خواهد کرد.سران کشورها در مجموع ، مثبت بر خورد کردند و این امر نشانگر آن است که تصمیم رسول گرامی اسلام حکیمانه و صائب بوده است.