در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
زوال حکومت بنی امیه
با قتل مروان دوم ، مشهور به مروان حمار ، آخرین خلیفه اموی 27 ذیحجه سال 132 قمری ، خلافت بنی عباس آغاز شد.
بنی عباس مبارزه خود را از ابتدای قرن دوم هجری به طور مخفیانه آغاز کرد. با پیوستن ابومسلم خراسانی به دعوت بنی عباس در سال 128 قمری این حرکت وارد مرحله جدیدی شد و از روز پنجشنبه 25 رمضان سال 129 شکل علنی و مسلحانه به خود گرفت . در این روز پیروان بنی عباس گرد ابومسلم جمع شدند و لباس و پرچم سیاه را به عنوان نماد خویش برگزیدند و نخستین نماز را در روز عید فطر اقامه کردند. شیوه ابومسلم آمیزه ای از سیاست و نیروی نظامی بود و با ایجاد تفرقه در صفوف بنی امیه و تداوم بخشیدن به اختلافات آنها با دشمنانشان موفق شد استاندار اموی را به نیشابور فراری دهد و خود حاکم بلامنازع خراسان شود و لقب «امیر آل محمد» را برگزیند که این نشان می دهد او خود را بیش از یک استاندار منطقه می دانست . در این هنگام ابراهیم امام ، رهبر عباسیان ، فرماندهی نظامی جنبش را از ابومسلم به قحطبه ` بن شبیب واگذار کرد تا عملیات نظامی در مناطق عربی به یک فرمانده عرب سپرده شود. قحطبه بر توس و نیشابور فائق آمد و بزودی اصفهان و نهاوند را نیز به تصرف درآورد و به سوی کوفه حرکت کرد و قوای عراق را نیز شکست داد اما ناگهان در رودخانه غرق شد و پسرش حسن جای او را گرفت و پیروزمندانه وارد کوفه شد. با پیروزی های به دست آمده نام ابراهیم امام ، سر زبان ها افتاد و مروان دوم او را دستگیر کرد و به قتل رساند اما ابراهیم قبل از دستگیری ، برادرش ابوالعباس را جانشین خود کرد و این انتخاب را به اطلاع یارانش رساند. در این حال ابومسلم به سمت مغرب روانه و در غرب ایران با سپاه مروان دوم رویارو شد و آنها را شکست داد. مروان نیز به مصر گریخت و در آنجا توسط یکی از طرفداران بنی عباس به قتل رسید و پسرش را برای سفاح نخستین خلیفه عباسی فرستادند.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
