مایه امیدواری دشمن نشویم

هر چند شک داشتم وارد مباحث طرح شده روزهای اخیر در زمینه جمهوریت و اسلامیت نظام شوم اما بیانات اخیر رهبر معظم انقلاب اسلامی در روز 19 دی ماه و در جمع مردم قم ، اینجانب را بر آن داشت نکاتی را به رشته تحریر درآورم.

کد خبر: ۸۶۰۰۲

رهبر معظم انقلاب ضمن تاکید بر رسالت خطیر علما و فضلای حوزه و تلاشهای آنها برای تامین سوخت فکری انقلاب اسلامی ، در بخشی از سخنانشان چنین فرمودند: «حفظ وحدت و انسجام داخلی و اعتماد به مسیر انقلاب و آینده درخشان ، دو وظیفه بسیار مهم آحاد مردم ، مسوولان ، گروههای مختلف و افراد صاحب تریبون است.... نباید عده ای به دلیل برخی اختلافات جزئی ، صدای خود را به یکدیگر بلند کنند؛ زیرا اختلاف مایه امیدواری دشمن است».
1- جدای از گذشت 27 سال از عمر جمهوری اسلامی و تثبیت آن در کشور و در میان مردم - که صاحبان اصلی کشورند - در اصل یکصد و هفتاد و هفتم قانون اساسی که اختصاص به بازنگری در قانون اساسی دارد ، از جمله مواردی که تغییرناپذیر اعلام شده است ، اسلامیت و جمهوریت نظام ، اصل ولایت فقیه و اداره امور کشور با اتکائ به آرای عمومی است. به همین دلیل ، طرح این مسائل نه تنها پذیرش عمومی ندارد مبنای قانونی نیز نخواهد داشت.
2- این گونه مباحث ، بویژه زمانی که مبنایی و تحقیقی باشد ، اصولا مربوط به محافل علمی و دانشگاهی است محافلی که بتوان در آن با طرح ابعاد مختلف بحث و به دور از اغراض و امیال ، به جمع بندی و نتیجه گیری رسید نه این که دورادور یکدیگر را متهم کرد و مباحث علمی را به سطح افکار عمومی کشاند و ذهن مردم را مخدوش کرد.
3- تجربه نشان داده است که عده ای ، چه در داخل و چه در خارج از کشور ، مترصد فرصت بوده و به دنبال ایجاد اختلاف و تنش درونی و بهره گیری از آن در چارچوب منافع خویشند چنان که برخی تلاش می کنند با دامن زدن به مباحث و زیاد و کم کردن مطالب و نظریات ، آب را گل آلود کرده و ماهی صید کنند و به عبارت دیگر ، از این نمد برای خود کلاهی بدوزند و یا حداقل و با فرض مثبت ، بر مخاطبان خود بیفزایند حال آن که این گونه مباحث در عالم طلبگی بسیار است.
4- شکی نیست که هدف و مقصود هر دو دیدگاه ، استقرار نظام اسلامی ، سربلندی ایران اسلامی و پیاده شدن احکام اسلامی در متن جامعه است اما از آنجا که طرح این مباحث ، با بلند کردن صدا علیه یکدیگر همراه شده و دامن زدن به اختلافات ، امیدواری دشمن را فراهم می سازد ، انتظار عمومی از بزرگان انقلاب و دلسوزان انقلاب اسلامی این است که زمینه های سوءاستفاده را از بدخواهان انقلاب و مردم بگیرند و شرایط را برای تحقق رویدادی تلخ که در مشروطه به وقوع پیوست و واسطه ها و آتش بیاران معرکه ، عالمان دینی چون شیخ فضل الله نوری و طباطبایی و بهبهانی را در مقابل هم قرار دادند ، فراهم نسازند.
5- باید توجه داشت که بر فرض صحت دیدگاه هر کدام از این بزرگان ، آنچه ضرر می کند ، در مرحله اول ، جمهوری اسلامی ، نه یک کلمه کم و نه یک کلمه زیاد است و در مرحله دوم نیز مردم که از دعواهای سیاسی خسته شدند و خواهان کار و تلاش مسوولان برای آبادانی و پیشرفت کشورند.