رفتنی برای همیشه

26 دیماه در تاریخ ایران مصادف با روزی است که محمدرضا پهلوی و خانواده اش برای همیشه از ایران رفتند رفتنی که دیگر بازگشتی نداشت.

کد خبر: ۸۵۹۲۰

شاه در آخرین لحظات ترک ایران ، احساس می کرد تاریخ بار دیگر تکرار می شود و او به پشتوانه عاملی خارجی یا داخلی به سرزمینی بر می گردد که مردم آن فقط به انقلاب و رهبری امام خمینی (ره) راضی می شدند. با رفتن شاه ، شاپور بختیار ، راهبرد ناکارآمد و بیهوده ای را تولید کرد و خواست زیرکانه مهندسی کند. او قصد داشت به عنوان آخرین مهره سیستم پهلوی ، بحران های اجتماعی و سیاسی این حکومت پادشاهی را از میان بردارد و از این رو بهترین راه را کوبیدن در طبل ملی گرایان می دانست . تغییر رویکردهای سیاسی و حتی امنیتی بختیار نه تنها هیچگونه دگردیسی ای به ارمغان نیاورد، بلکه جریان های انقلابی به رهبری امام ، راه را برای اعلام پیروزی هموارتر کرد. امام که عالمانه موجهای انقلابی را سرپرستی می کردند به توده ها آگاهی دادند که استراتژی های بختیار با راهبردهای قبلی چندان فرقی ندارد و تمکین به این تاکتیک های سیاسی ، ملت را از هدف غایی خود دور و سرانجام انقلاب را با شکست روبه رو می کند. بختیار در روزهای آخر نظام پادشاهی ایران اسیر توهمات استراتژیکی شده بود، کما این که فکر می کرد در تغییراتی شکلی ، حرکتهای بنیادین انقلابی مردم ایران را منحرف و با ائتلافی مصلحت اندیشانه ، فصلی جدید را در نظام سیاسی ایران آغاز می کند. در نگاه کلی نبود آزادی و استقلال سیاسی ، زیر پا نهادن تمام مولفه های مردمسالاری ، فقدان اجرای عدالت اجتماعی ، اقتصادی ، سیاسی و...در استراتژی های حکومتداری محمدرضا پهلوی موجب پیروزی انقلاب ایران به رهبری امام خمینی (ره) شد. آنچه روز 26 دیماه 1357 هجری شمسی اتفاق افتاد ، در نوع خود حادثه ای عجیب به نظر می رسد زیرا شاه با قدرتی که برای خود متصور بود ، از انجام هر اقدامی که موجب بهبود وضعیت های قرمز شود ، عاجز مانده بود. در این صورت چگونه شاپور بختیار به شاه تضمین می داد که می تواند از سقوط نظام پادشاهی جلوگیری کند؛ از سوی دیگر ، شخصیت کاریزماتیک امام خمینی (ره) موجب شد در میانه های راه آسیبی به انقلاب نرسد و مردم متاثر از ایشان ، حرکتهای انقلابی خود را هر چه بهتر به انجام برسانند. نکته مهم دیگر این بود که امام به صورتی نخبه گرایانه به مسائلی چون جامعه شناسی و روان شناسی مردم ایران توجهی ویژه نشان می دادند و بخوبی از رویکردهای جدید لایه های اجتماعی آگاهی داشتند زیرا پیروزی انقلاب مدیون ارتباطات موفقی بود که امام با توده های مختلف ایجاد کرده بودند. به عبارتی ، امام زبان مردم را بخوبی می دانستند و مطالبات مذهبی و ملی توده ها را درک می کردند و برای تحقق آنها راهبردهای اصولی تولید می کردند که همین مهم باعث شد پس از پیروزی انقلاب ، مخالفان داخلی و خارجی برای انقلاب مشکلات و معضلات فراوانی ایجاد کنند.