حکمت کنفوسیوس را دریابیم

از کنفوسیوس درباره بقای حکومت ها پرسیدند ، گفت : 3 چیز است: اسلحه ، آذوقه ، اعتماد مردم به حکومت.

کد خبر: ۸۵۰۸۰

یکی از شاگردانش پرسید: اگر ضرورت ترک یکی از این 3 عنصر پیش آید ، کدامیک را توصیه می کنی؛ گفت : ترک آذوقه زیرا برای دفاع از مردم و کشور نیازمند اسلحه ایم . دیگری پرسید: اگر ضرورت ترک یکی دیگر از این دو پیش آید ، کدامیک را توصیه می کنی؛ گفت : اسلحه زیرا اگر اعتماد عمومی از حکومت سلب شود ، دیگر نه اسلحه و نه آذوقه ، هیچیک به کار نمی آید. ما در عمر خود این حکمت را تجربه کرده ایم. دیدیم شاه هم اسلحه داشت و هم آذوقه و هم حمایت بین المللی اما امام تنها با اعتماد مردم بنیان او را برانداخت.
اول: بیاییم عبرت بگیریم. ارزش کالاها و فرآورده های صنعتی را از شان و منزلت آدمها و شهروندانمان بالاتر نبریم. دیر تصمیم و سردرگم نباشیم. مساله ، قوام و انسجام نظام و رضایت مردم است. مگر نه این که در نظامهای ماتریالیستی ، ارزش انسان ها به سپرده های بانکی ، تجملات ، مناصب ، رانتخواری و رابطه بازی آنها بوده و ما گفتیم : «الملک یبقی مع الکفر و لایبقی مع الظلم»؛! در سال 83 ، میزان 90 درصد نقدینگی کشور در اختیار بانکها ، 7 درصد نقدینگی در اختیار مردم و کمتر از 10 درصد تسهیلات بانکی برای تولید هزینه شده است . با این نقدینگی چه میزان تولید، اشتغالزایی ، محرومیت زدایی انجام شده است و گره از کار چند مسلمان بدهکار ، آبرودار و محتاج گشوده شده است؛ چرا سرمایه های ما به امارات فرار می کند و اگر سرمایه گذاری برای کارآفرینی از آن طرف بیاید ، آنقدر قواعد ، سیستم و مدیریت مشکل ساز است که او را خسته و پشیمان می کند. من راهکار بهبود کشورداری را در حذف قوانین منسوخ و زائد ، پیشگیری از آزمون و خطای مدیران و هزینه آن از کیسه ملت ، بازآفرینی و نوسازی نهادها ، اصلاح روشهای کهنه و ناکارآمد و ایجاد یک سیستم کنترل ضربتی و فعال شدن نقش نظارت می دانم . اگر از این امور غفلت کنیم و خودمان را در نوسازی قوانین ، مدیریت و نهادها ، متناسب با نیاز جامعه و تحولات و مخاطرات آینده مهیا نکنیم ، آسیب پذیر خواهیم شد. مگر اداره یک کشور ، کم اهمیت تر از یک تیم فوتبال است که کارایی و مطلوبیت بازی بازیکن مطرح است و نه رضایتمندی او ؛ و اگر فرصت سوزی کند ، کنار می رود تا تیم برنده شود.
دوم: ایران با 15 کشور همسایه است و هم مساله ایران بسرعت بین المللی می شود. بنابراین ما یک کشور بین المللی هستیم و لازم است به اعتبار و وجهه خود در محیط بین المللی توجه جدی داشته باشیم. مهمترین مساله و استراتژی ملی ما استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای است . پیشنهاد رئیس جمهور برای مشارکت بخشهای خصوصی و دولتی کشورها به منظور غنی سازی فرصتی مناسب برای حل این مساله است در غیر این صورت ، دولت آقای احمدی نژاد هیچ گونه تعهدی در برابر موافقت نامه پاریس ندارد و ایران می تواند وضعیت تعلیق را داوطلبانه تغییر دهد و به وضعیت قبل از موافقت نامه پاریس برگردد. اروپا و امریکا باید نگاه خود را نسبت به این ملت متمدن تغییر دهد و با فعالیت صلح آمیز هسته ای ایران اغراق آمیز و غیرواقعی برخورد نکند.