حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
پلک
رها در آغوش باد
خود را به آغوش باد بسپار، زمزمه رود را بشنو، آواز جیرجیرکها را گوش کن. میشنوی؟ بلدرچینها لای گندمزار ترانه میخوانند. تو تنها نیستی، آسمان بالای سرت و زمین زیر پاهای تُست، تو تنها نیستی. دستانم را بگیر، نفس عمیق بکش و در آرامش صحرا خود را رها کن.
دستهایت را به من بده، نامم را چنان فریاد کن که سکوت دشت را بشکند و پژواک آن خواب پروانهها را آشفته کند. به شانههایم تکیه کن و مرا با خود ببر تا اوج خوشبختی. فرداهای روشن در انتظار ماست، ما تنها نیستیم.
گفت و گو
