امریکا ، مغلوب دموکراسی

استراتژیست های امریکایی در هنگامه جنگ سرد ، بر طبل دموکراسی و حقوق بشر می کوبیدند تا رقیب شوروی کمونیست را تحت فشار افکار عمومی قرار دهند و به عنوان توتالیتاریست های مخالف جامعه باز ، منزوی سازند.

کد خبر: ۸۳۶۵۳

در عین حال ، سیاستمداران کاخ سفید دایما به یکدیگر یادآور می شدند که طرح این مفاهیم ، جنبه ابزاری دارد و نباید وفاداری به ارزشهای انسانی همچون حقوق بشر، آزادی ، حاکمیت ملتها ، دموکراسی و مفاهیمی از این دست را یک اصل ثابت تلقی کرد. به باور آنان ، تامین منافع امریکا در جهان ، اصل راهنماست و اگر این موضوع ، مستلزم چشم پوشی بر خشن ترین روابط میان برخی حکومت ها با مردم باشد ، امریکا باید چنین کند و با حمایت از دولتهای مستبددوست ، منافع خود را پی گیرد. در عین حال ، باید این آمادگی هم وجود داشته باشد که دموکراتیک ترین دولتها نظیر حکومت آلنده در شیلی یا دولت ملی مصدق در ایران ، با کودتای امریکاییان سرنگون شوند تا باز هم منافع واشنگتن تامین شود. برهمین اساس ، سیاستمداران امریکایی بر این باورند که معلم اخلاق نیستند تا مومنانه به مفاهیم اخلاقی پایبند بمانند بلکه سیاستمدارند و فقط به منافع خود می اندیشند ، ولو آن که تامین این منافع با نادیده گرفتن تمامی اصول اخلاقی ، میسر باشد. این رویکرد ، همچنان تعیین کننده رفتار امریکاییان در جهان است و به همین دلیل ، دوستان واشنگتن در جهان هرگز به دلیل نقض حقوق بشر یا دموکراتیک نبودن نظام سیاسی ، مورد انتقاد و اعتراض آنان قرار نمی گیرند. در حالی که دولتهای مردمی و مردم سالار نظیر جمهوری اسلامی به دلیل مخالفت با سیاست های توسعه طلبانه امریکا ، دایما مورد تهاجم قرار می گیرند و به مثابه ناقضان حقوق بشر ، در مجامع گوناگون محکوم می شوند. استفاده ابزاری از دموکراسی و حتی دایه داری ایجاد نظامهای دموکراتیک و مردم سالار در خاورمیانه را نیز با همین رویکرد باید تحلیل کرد. نکته پراهمیت و جالب توجه این است که امریکای مدعی دموکراسی به دلیل نفرت مردم جهان از سیاست های زیاده خواهانه اش ، قطعا نمی تواند با نظامهای مردم سالار حقیقی کنار بیاید و تحقق دموکراسی در اغلب کشورهای جهان ، به سود منافع ملی امریکا تمام نمی شود. برای اثبات این ادعا می توان دلایل نظری و شواهد عینی فراوانی برشمرد اما مراجعه به چند نمونه مشخص در جهان و مشاهده نتایج انتخابات آزاد در کشورهایی چون افغانستان ، عراق ، ونزوئلا ، بولیوی و... نشان می دهد که امریکا ، بازنده مردم سالاری حقیقی است و اراده هیچ ملتی در درازمدت به تایید سیاست ها و رفتارهای حاکمان کاخ سفید تعلق نخواهد گرفت . پیروزی شیعیان مخالف امریکا در عراق ، کسب دوسوم کرسی های لویه جرگه افغانستان به وسیله مجاهدین ، انتخاب مجدد چاوز در ونزوئلا علی رغم سرمایه گذاری سنگین امریکا برای کنار زدن وی و سرانجام پیروزی یک نامزد سرخپوست ضدامریکایی در بولیوی ، همگی شواهدی جدی بر آسیب پذیری امریکا در مقابل دموکراسی حقیقی است.