کسب سهمیه غیرممکن نیست

چیزی که کادر فنی و بازیکنان به دنبال آن بودند، کسب سه پیروزی در شهر هاماماتسو و سفر به اوزاکا برای انجام سه بازی دشوار بعدی بود. گرچه باخت به آرژانتین کار ما را برای کسب سهمیه المپیک دشوار کرد، اما من معتقدم دستیابی به این هدف بزرگ، غیرممکن نیست. فقط کافی است بازی به بازی، ست به ست و 8 پوئن به 8 پوئن پیش برویم.

آنچه در این میان اهمیت دارد، اجرای دستورات سرمربی در داخل زمین و بهره‌مندی از تعویض‌هایی است که می‌تواند جریان بازی را در مواقع حساس به سود ما تغییر دهد.

درواقع در سه بازی نخست، آنچه کمتر شاهدش بودیم، آن انسجام و روحیه جنگندگی تیمی بود که همیشه از تیم ملی سراغ داشتیم. شاید یکی از دلایل این باشد که از قبل رقابت‌های جهانی ذهنیت کل تیم کسب سهمیه المپیک در رقابت‌های انتخابی اردیبهشت سال آینده بود، نه در رقابت‌های جهانی امسال. من شخصا معتقدم اگر ما ادعا می‌کنیم که جزو ده تیم برتر جهان هستیم، که البته ادعای درستی هم هست، چه بهتر که از میدان بزرگی چون رقابت‌های جهانی به المپیک برویم. مطمئنا اعتماد به نفس بالاتری هم به تیم منتقل خواهد شد، اگر ملی‌پوشان بتوانند از همین رقابت‌ها صاحب سهمیه المپیک 2016 شوند.

فراموش نکنید ما برای این‌که این تیم به المپیک برود، کارهای زیادی را نیمه‌تمام گذاشتیم؛ از ندادن بازیکن به تیم زیر 23 سال گرفته، تا غافل شدن از رقابت‌های باشگاهی و همین‌طور از دست دادن عنوان قهرمانی آسیا در تهران. پس باید به ادامه رقابت‌ها امیدوار بود و با رعایت نکات فنی و تاکتیکی برای رسیدن به هدف جنگید. بازیکنان تیم ملی والیبال اگر خودشان باشند و آن بازی‌های همیشگی را به نمایش بگذارند، این شانس را دارند که در همین رقابت‌ها صاحب سهمیه المپیک شوند. فقط باید با برنامه پیش رفت. حتی شکست مقابل لهستان که این روزها مدرن‌ترین تیم والیبال دنیاست و بهترین بازی‌ها را به نمایش می‌گذارد هم نباید ما را از هدفی که داریم دور کند. تیم ملی والیبال به غیر از بازی امروز پنج دیدار دیگر پیش‌رو دارد که با پیروزی در آنها باز هم می‌تواند یکی از مدعیان صعود باشد. این ویژگی بازی‌های دوره‌ای است که تیم با وجود یک یا دو باخت، باز هم شانس قرار گرفتن در رده‌های بالا را دارد. پس باید مصمم بود و با استفاده از همه ظرفیت‌ها به مصاف حریفان رفت.

علیرضا معمری

کارشناس والیبال