در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
نمی توانیم معجزه کنیم
«این قدر کار هست و مشکلات مختلف وجود دارد که دلم می خواهد روز از 24 ساعت بیشتر باشد.» عبدالرضا مصری ، رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس در پاسخ گلایه من در مورد دیر آمدنش سر قرار گفتگو این را می گوید
عبدالرضا مصری بعد از این حرفها در گپ و گفت با دوستان نماینده اش گم می شود تا دقایقی بعد نشسته روبه روی من دوباره بگوید: «آقای جام جم! خیلی خوشحالم که با شما حرف می زنم تا صدای ما را به مردم برسانید که به خدا ما هم داریم کار می کنیم، اما وسعت مشکلات خیلی زیاد است.»
مصری در تمام گفتگو و در پاسخ به انتقادات من که چرا مردم نتیجه فعالیت های شما را آن طور که باید و شاید نمی بینند تنها یک جواب داد: «اول این که ما کار خوب زیاد کرده ایم و بعضی از اقشار مردم هم نتیجه اش را دیده اند، اما این که بخواهیم مردم تمام مشکلاتشان رفع شود، پیش از همه نیاز به زمان دارد و بعد هم همکاری همه مسوولان. امیدوارم این اتفاق بیفتد.»
مصری وقتی همان طور که دیرآمده می خواهد زود برود هم دوباره گریزی به این مشکلات می زند: «گفتم که حرف زیاد است و مشکل هم همین طور. الان جلسه کمیسیون اجتماعی است با کلی مشکل که باید فکری به حالش بشود. بمان و ببین چه خبر است!»
آقای مصری ، یکی از رسانه ای ترین مصوبات کمیسیون اجتماعی مجلس استخدام بخشی از نیروهای حق التدریس آموزش و پرورش بود. اتفاقی که به گفته بسیاری هنوز محقق نشده. با این وجود چرا این همه وعده به این معلمان برای استخدام رسمی داده شد؛
البته درست است که وعده داده شد، اما ما هم از نظر قانونگذاری کوتاهی نکردیم. تا آنجا که می توانستیم ماجرا را جلو بردیم تا مشکل این دسته از معلمان هرچه سریع تر حل شود.
در ضمن درست است آن طور که خیلی ها انتظار داشتند همه چیز به سرعت برق و باد حل نشد، اما تا همین امروز که من با شما صحبت می کنم 38هزار نفر استخدام شده اند که افراد باقیمانده هم بزودی استخدام می شوند.
به هر حال بپذیرید ما نمی توانستیم برای افرادی که سالها به آنها بی توجهی شده بود معجزه کنیم و در یک هفته مشکلاتشان حل شود. اما شکر خدا همین حرکت هم حرکت بزرگی بود.
آن دسته از معلمان حق التدریسی که بین 3تا 16سال است به همین طریق در حال درس دادن هستند، مطمئن باشند مشکلاتشان حل می شود. در عین حال ما در یک ثانیه تمرکزمان روی یک ماجرا نبوده ، یعنی به قدری مشکلات در کشور زیاد است که نمایندگان کمیسیون اجتماعی صبح و شب در تلاش برای رفع آنها هستند.
در صدر این مشکلات هم حتما مسائل معیشتی قرار دارد. درست است؛
دقیقا. بخش بزرگی از مسائلی که ما روی آنها دقیق شده ایم و در صدر رفع آن برآمده ایم ، مشکلات معیشتی است. فکر هم می کنم تا به حال موفق بوده ایم.
نظر دادن درباره موفق یا ناموفق بودن شما باید در قالب آمار ارائه شود. اصولا بین کمیسیون اجتماعی مجلس هفتم که شما بشدت از عملکرد آن دفاع می کنید با کمیسیون های اجتماعی مجلس قبل چه تفاوتی وجود دارد؛
راستش را بخواهیم درباره تفاوت با کمیسیون های قبلی اطلاع دقیقی ندارم و راندمان کار آنها را هم نمی دانم. اما به هر حال باید عرض کنم سوابق و عملکرد ما در مجلس هفتم - و دقیق تر بگویم کمیسیون اجتماعی - کاملا روشن است. در این مدت ما به لطف خدا توفیقات خوبی در حوزه مسائل اجتماعی کسب کردیم.
توفیقاتی که واقعا اگر کسی به آنها واقع بینانه نگاه کند ارزشش را درک می کند.
برای مثال شاید بهتر باشد اصلا به این نکته اشاره کنم که اولین مصوبات مجلس هفتم در حوزه اجتماعی بود. 2خواسته و طرحی که سالها مردم به دنبال احقاق آنها بودند و به دست نمی آمد: اولی نظام هماهنگ پرداخت حقوق و دومی هم طرح نظام هماهنگ حقوق بازنشستگان.
البته طرح اولی که شما از آن به عنوان موفقیت یاد می کنید متاسفانه با تعلل دولت در سال گذشته با 10ماه تاخیر به تصویب رسید.
بله ، اما به هر حال ما کار خودمان را کردیم. من هم متاسفم که دولت بدقولی کرد و با 10ماه تاخیر آن را ارائه کرد، اما به هر حال با تصویب آن از جانب ما بخش بزرگی از مشکلات مربوط به مسائل مالی کارمندان دولت حل شد. سالها آنها به تبعیض در پرداخت حقوق اعتراض می کردند.
به هر حال تصویب این 2مصوبه نشانگر توجه کمیسیون اجتماعی و کل مجلس به مسائل مربوط به این 2قشر بود. در عین حال توجه ما به این 2حوزه باعث شد که خوشبختانه دولت هم لایحه خدمت کشوری را بدهد که در صحن مجلس و در شور اول به تصویب رسید.
این نشانگر توجه دولت هم به این حوزه است. در حال حاضر هم الان کمیسیون مشترکی بین بخشهای مختلف ایجاد شده که حتما نتایجی خواهد داشت. الان هم سازمان مدیریت در تلاش است که بخشهایی به این لایحه اضافه کند تا مشکلات کارمندان دولت به صورت سیستماتیک حل شود.
به هر حال همه اینها نشانگر این است که ما چندان بد عمل نکرده ایم. در عین حال به باقی اقشار جامعه هم از نظر معیشتی توجه جدی داشته ایم.
اما بسیاری از این توجهاتی که شما داشته اید ظاهرا چندان اثربخش نبوده چون مردم هنوز از نظر معیشتی تحولی را حس نکرده اند. مخصوصا اقشار محروم.
شاید بخشی از حرف شما در نظر اول درست باشد، اما باید بپذیریم که همه چیز یک شبه حل نمی شود. مجلس هفتم هم از آغاز فعالیت سعی داشته گرهی از کلاف سر در گم مشکلات مردم باز کند. بعد هم باید آرام آرام حرکت کرد و نتایج اش را دید. ما الان در هر حوزه ای ورود کرده ایم ، نتایج اش را دیده ایم.
البته باید پذیرفت که مجلس هم یکی از بخشهایی است که باید تلاش کند خیلی از دستگاه های دیگر هم نقشهای جدی دارند، اما برای مثال شما که انتقاد کردید چرا مردم نتایج فعالیت های ما را نمی بینند توجه کنند به مستمری بگیران.
با وجود این که در سالهای 81تا 83مجلس ششم و دولت سابق حتی ریالی به مستمری آنها اضافه نکرده بودند، اما ما در عرض همین مدتی که مجلس هفتم شروع به کار کرده مستمری این عزیزان را 2برابر کرده ایم. یا به والدین شهدا که توجهی به آنها نمی شد توجهی جدی قایل شدیم.
در عین حال لایحه جامع خدمات ایثارگران را هم در شور اول تصویب کردیم تا ان شائالله بتوانیم مشکلات این عزیزان را هم حل کنیم.
به هر حال اما به سوال من پاسخ ندادید. هرچند این کارها «خوب » تلقی می شد اما متاسفانه هنوز بسیاری از افرادی که شما مدعی ارائه خدمات و توجه جدی به وضع معیشت آنها هستید در بدترین وضع ممکن زندگی می کنند.
من منکر این حرف نیستم ، اما عرض کردم که ما تمام تلاش خود را کرده و می کنیم. به هر حال باید فعالیت از جایی شروع می شد. اما به هر حال برنامه های کلان تری هم وجود دارد.
یکی از این برنامه ها که با موج رسانه ای هم همراه است لایحه تشکیل صندوق مهررضا است. سرنوشت این لایحه به کجا رسیده؛
چون این لایحه فوریت دارد احتمالا تا یکی دو هفته دیگر به صحن علنی می آید و سرنوشتش معلوم می شود.
باتوجه به این که این لایحه از جدی ترین لوایح دولت است که پیش از استقرار هم بارها وعده آن داده شده بود چرا تا امروز در صحن علنی مطرح نشده تا فعالیتش را شروع کند؛
به هر حال سیر رسیدن این طرح به صحن علنی مقداری طول کشید. علت اصلی آن هم ایراداتی بود که نمایندگان به لایحه گرفتند. برای رسیدن این لایحه به صحن علنی شاید بالغ بر 10جلسه سنگین بین دولت و مجلس برگزار شد تا مشکلات رفع شود.
مشکلات چه بود؛
مشکلات متعددی وجود داشت ، اما عمده ترین آنها این بود که دولت در لایحه تقدیمی به مجلس صندوق را به عنوان یک موسسه خصوصی مطرح کرده بود که نمایندگان بشدت مخالفت کردند.
اما بسیاری از نمایندگان پیش از رسیدن لایحه از روند خصوصی سازی برای بالا بردن راندمان این طرح دفاع کرده بودند.
این افراد تعداد زیادی نبودند. شما توجه کنید برای صندوقی که قرار است حدود 8هزار میلیارد تومان بودجه به آن تزریق شود باید ساز و کارهای نظارتی در نظر گرفت.
ما نمی توانستیم این همه پول را ندید و نشناخته به موسسه ای که نمی دانیم متولی آن چه کسی است بدهیم. به هر حال باید سازمان بازرسی کل کشور، دیوان محاسبات ، وزارت اقتصاد و دیگر نهادهای نظارتی روی آن اشراف داشته باشند.
با این همه بررسی های جدی دیگری با حضور مسوولان امر، وزرا و صاحبنظران اقتصادی صورت گرفت تا خدای ناکرده فعالیت این صندوق اثر سویی به نرخ پولی کشور نداشته باشد و نهایتا با بالا رفتن نرخ نقدینگی خدای ناکرده تورم هم ایجاد نشود. همین مباحث باعث شد کمی دیر لایحه به صحن علنی برسد.
باتوجه به صحبت های شما، فکر می کنید نگرانی ها برای نظارت بر عملکرد صندوق رفع شده است؛
بخش اعظمی از آن بله. حتما می دانید که نظارت درباره مسائل مالی 3مرحله دارد: نظارت قبل از خرج ، حین خرج و بعد از خرج. این 3مرحله را هم به ترتیب دولت ، ذی حساب ها و دیوان محاسبات باید به طور مستقیم انجام دهند. فعلا ما از نظر تئوری با مباحثی که صورت گرفت تا لایحه به صحن برسد نگرانی هایمان کاهش یافته.
با وضع حاضر حالا چه کسانی متولی صندوق هستند؛ یعنی دارای هیات مدیره شده یا دستگاه خاصی قرار است کار را سامان بدهد؛
اتفاقا سر همین ماجرا هم بحثهای گوناگونی شد. مثلا از اول قرار نبود رئیس کمیته امداد جزو اعضای اصلی باشد، اما ما گفتیم کمیته امداد تنها دستگاهی است که تجربه کلان کمک رسانی به اقشار ضعیف را داشته و باید از تجربیات آنها استفاده شود. اما به طور کلی افراد مختلفی هستند از دولت و باقی دستگاه ها.
حتی آن اوایل پیشنهاد هم شده بود که قبولی این کار خود کمیته امداد بشود. به هر حال از این دست پیشنهادها زیاد بود.
بحث هایی هم بود که چرا دولت می خواهد از صندوق ذخیره ارزی برای تاسیس این صندوق استفاده کند. در نهایت کار به کجا رسید. بازهم منابع اولیه از این صندوق تامین خواهد شد؛
بله. از همین صندوق است. بسیاری از نمایندگان می گفتند این کار را نکنیم. اما به هر حال طبق نظر جمع قرار شد از همین صندوق استفاده کنیم.
تا یادم نرفته به این نکته هم اشاره کنم که در لایحه اولیه وزرای رفاه و کار هم به عنوان عضو آن شورای نظارت قرار داده نشده بودند که با تلاش ما آنها هم اضافه شدند.
به هر حال ما هم امیدواریم هرچه زودتر این لایحه که در راستای شعارهای اصلی دولت است و بسیاری منتظرند نتایج انجام آن را ببینند به سرانجام برسد.
آقای مصری ! کمی از صندوق مهر رضا فاصله بگیریم و به بحث آموزش و پرورش برگردیم. هرچند مسائل محتوایی آموزش و پرورش به کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس مربوط می شود اما مباحث معیشتی این قشر را تا به حال کمیسیون اجتماعی پیگیری کرده.
علاوه بر معلمان حق التدریس بسیاری از معلمان استخدامی این وزارتخانه هم اعتقاد دارند با مشکلات عدیده ای از نظر معیشت روبه رو هستند. چقدر به این افراد که تعدادشان هم بسیار زیاد است اهمیت داده اید؛
همان طور که شما اشاره کردید در زمینه وزارت آموزش و پرورش 2حوزه کاملا مجزا وجود دارد. بخش اول هزینه ای که وظیفه تعلیم و تعلم را بر عهده دارند.
یعنی کارکنان و بخش دوم هم کمکهایی است که باید در زمینه بالا بردن سطح آموزش در ایران انجام شود. کمیسیون اجتماعی وظیفه رسیدگی به بخش اجرایی یا همان کارکنان را به عهده دارد که بحثی طولانی است. به اعتقاد من غلط بودن نظام پرداخت کشور ما این است که هر وزارتخانه یا سازمانی که توان مالی بیشتری دارد بیشترین امکانات را به کارکنانش می دهد. اما وزارت آموزش و پرورش کلا درآمدی ندارد که بخواهد طبق آن به کارکنانش برسد.
آقای مصری! این را همه ما می دانیم خب در این وضعیت باید چه کرد؛
بخشی از راهکار در نظام پرداخت هماهنگ حقوق لحاظ شده و اصولا یکی از دغدغه های جدی ما برای مطرح کردن نظام هماهنگ همین فرهنگیان بودند و هستند. ما تمام تلاشمان را برای این که به سبد خرید آنها چیزی اضافه شود را کرده و می کنیم.
اما بزرگترین مشکل ما این است که برای مسوولان جا بیندازیم که در بودجه همه چیز را هزینه ای نبینند و این را درک کنند که هزینه کردن در بخش آموزش و پرورش دور ریختن پول نیست ، بلکه سرمایه گذاری است.
ما هم بارها گفته ایم که حق وزارتخانه ای که بیش از 50درصد نیروی انسانی دولت در اختیارش است این نیست که به این نحو به کارکنانش بی مهری شود، اما متاسفانه به هر حال اعتبارات کم است.
به هر حال نمی شود با این حرف که اعتبارات کم است اعتراض های فرهنگیان را نادیده بگیریم. راههای بسیاری برای بهبود وضعیت معلمان وجود دارد. یکی از آنها اقدام از دریچه صندوق فرهنگیان است.
بله. اتفاقا به این ماجرا هم فکر کرده ایم. در توان ما نیست که به یکباره حقوق معلمان را 2برابر کنیم چون بازهم سالهای آینده با بالا رفتن تورم مشکلات به جای خودش بازمی گردد اما از طریق صندوق فرهنگیان خیلی کارها می توان انجام داد.
الان داریم بررسی می کنیم ببینیم می شود کالاهایی را برای معلمان با مبالغ بسیار کمی فراهم کنیم یا به آنها بن بدهیم و... به هر حال ما هم قبول داریم که حق معلمان باید محقق شود. تمام تلاشمان را هم انجام می دهیم.
به هر حال آقای دکتر به نکته دیگری هم باید توجه کرد. ما در کشورمان به جای این که خدمات را بخریم زمان را می خریم یعنی دولت ساعت کاری یک فرد را برای پرداخت حقوق در نظر می گیرد.
باید هرچه سریع تر فکری هم به حال این ماجرا کرد. چون علاوه به مشکل دار شدن نظام آموزشی این سیستم کل سیستم اداری کشور را تحت تاثیر قرار می دهد.
کاملا درست است. این که من می گویم ما در کشور با مشکلات متعددی روبه رو هستیم همین است. دولت باید این روند را اصلاح کند. مجلس هم از هر طریقی که فکرش را بکنید حاضر است در این زمینه کمک کند. ما هم قبول داریم که در کشور پروسه زمانی ما به پروسه خدمت حاکم است.
از این صحبتها که بگذریم طی ماههای گذشته صنف های مختلفی از کمیسیون اجتماعی مجلس درخواست کرده بودند که شغل آنها را در زمره مشاغل سخت و زیان آور قرار دهد. این درخواست ها بازتاب های مختلفی داشت. قرار نیست نتیجه این ماجراها از سوی مجلس اعلام شود؛
ببینید مجلس در زمینه مسائل کلی ورود می کند و نمی تواند ریز به ریز به مسائل این افراد بپردازد. البته ما در سالهای گذشته به شکل جدی این مساله را بررسی کرده ایم.
نمایندگان سالهای گذشته قانون مشاغل سخت و زیان آور را در 10طبقه و بندهای مختلف تصویب کردند که طبق آن مشاغلی که با مواد شیمیایی ، محترقه ، خطرناک و... در ارتباط است جزو مشاغل سخت و زیان آور محسوب می شود.
اما مثلا مدتی پیش پرسنل مراکز توانبخشی از مجلس درخواست کرده بودند آنها را هم در زمره مشاغل زیان آور قرار بدهیم.
در حالی که برای این کار باید مسوولان خود بهزیستی به نتیجه برسند و بعد از طریق صحبت با سازمان مدیریت و برنامه ریزی مشکلاتشان را حل کنند. این راهکار کلی برای تمام اصنافی است که چنین درخواستی دارند.
من هم امیدوارم مشکلاتشان هرچه زودتر حل شود.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
