لوطی‌ها نمی‌میرند

چند نفر سپید موی را می‌توانید پیدا کنید که زل بزند به چشم جوان‌تر از خودش و بگوید که آره جوون! من هم خطا کردم، من هم اشتباهی رفتم، من هم سرم به سنگ خورد، من هم زیاد باختم، اما وقتی قول دادم پاک باشم یعنی قول دادم و مرد است و قولش.

شما به من بگویید چه کسی را دیدید که کمر پستی و ذلت و خواری را یکجا فیتیله پیچ کند و همین طور که چشمش رو به آسمان اوستا کریم است از جایش بلند شود و دوباره آستین همت بزند بالا؟ و بگوید یا علی و مدد از غیر او و خدای او نخواهد، گشتم نبود، نگردید نیست. سیدمحمد داستان ما از آن آنتیک‌های زیر خاکی است که همین یکی است و بدل ندارد. باید گذاشتش وسط موزه مردم‌شناسی و به مردم گفت در سکوت نگاهش کنید.

فهیمه سادات طباطبایی