یادداشت

این مدال‌ها درسته!

ژیمناستیک ایران در حالی دیروز نخستین مدال آسیایی خود را دشت کرد که چندی پیش در دوومیدانی هم ایران نخستین مدال تاریخ دو سرعت را از آن خود ساخت، دو مدال در رشته‌های پایه و پرمدال که ذهنیت محال بودن دستیابی به مدال در این ورزش‌ها و مواد مختلف آن را زدود و قاعدتا از این به بعد هیچ توجیهی برای سرمایه گذاری نکردن در این قبیل ورزش‌ها نباید وجود داشته باشد.

کد خبر: ۸۲۲۵۱۷

انبوه مدال‌های ورزش‌هایی چون دوومیدانی، قایقرانی، ژیمناستیک، شنا و تیراندازی نقش بسیار تعیین‌کننده‌ای در رده‌بندی کشورها در بازی‌های المپیک و بازی‌های آسیایی دارد، این نکته جدیدی نیست و هم دست‌اندرکاران ورزش بخوبی از آن آگاهند و هم کارشناسان و ناظران ورزش بارها و بارها بخوبی آن را به گوش مسئولان رسانده‌اند. هربار در این دو رویداد بزرگ پریدن مدال‌های این ورزش‌ها به سوی دیگر کشورها را با حسرت نگاه کردیم، به امید سرمایه‌گذاری گسترده، اصولی و علمی در این ورزش‌ها دوباره کار ورزش کشور را زیر نظر گرفتیم و سرمایه گذاری در این ورزش‌ها را جسته و گریخته دیدیم.

رضا قاسمی در دو سرعت و عبدالله جامعی در ژیمناستیک در حالی طی دیروز و روزهای گذشته نخستین مدال‌های تاریخ ایران را در آن مواد و رشته‌ها از آن خود کردند که کم‌کم این ذهنیت به باور تبدیل شده بود که ایرانی‌ها به لحاظ ژنتیک در این قبیل رشته‌ها نخبه‌ای ندارند و خوشبختانه همچنان که پیشتر تیراندازان و قایقرانان ایران نشان دادند در صورت سرمایه‌گذاری می‌توانند مدال‌آور باشند، این دو جوان نیز نشان دادند پهنه وسیع ایران سرشار از استعدادهای متفاوت ورزشی است و یکی باید آنها را کشف کند.

شاید در برخی ورزش‌ها بشود به ظهور جرقه‌ها در سنین جوانی دل بست و از این جرقه‌ها ستاره‌های بزرگ ساخت، با این حال این ستاره‌سازی هیچ گاه پایدار نخواهد بود؛ زیرا سیستم استعدادیابی گسترده‌ای در سطح کشور وجود ندارد که استعدادها را آنچنان که روس‌ها ـ به عنوان یکی از قدرت‌های ورزش دنیا - پرورش می‌دهند، کشف کرده و تحت پوشش قرار دهد. در ورزش‌هایی چون ژیمناستیک باید و حتما از سنین خردسالی به فکر کشف استعداد بود و برنامه جامعی برای کشف این استعدادها داشت.راه توسعه پایدار ورزش کشور نه در شعارهای دهان‌پرکن، نه در تزریق بی‌حساب و کتاب اعتبارات که در داشتن برنامه جامع و عملیاتی استعدادیابی در سراسر کشور می‌گذرد. برنامه‌ای که در آن جایگاه ورزش آموزشگاه‌ها بخوبی تعریف‌شده و نقش این بخش از ورزش تبیین‌شده و بدنه کارشناسی ورزش در سراسر کشور برای کشف استعدادها همت بگمارد. شاید همه این گفته‌ها را تمامی مسئولان ورزش چه در سطح وزارتخانه و چه در فدراسیون‌های ورزشی می‌دانسته و می‌دانند، اما در میدان عمل با چالش‌های جدی مواجه شده‌اند، اما هر کار سختی خاص خود را داشته و جا دارد عزم جدی برای این مهم شکل بگیرد و استعدادهای ایران در ورزش‌های پایه و پرمدال بارور شوند؛ استعدادهایی چون عبدالله جامعی در ژیمناستیک که مدال او بیانگر کار پایه‌ای بوده، مزه دیگری دارد و در یک جمله این مدال درسته!