حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
از کی کبابخور شدیم؟
در تهران قدیم درآمد مردم به غذا خوردن در بیرون منزل نمیرسید و سنت مهمانپذیری باعث میشد که غذاپزی عمومی وجود نداشته باشد پس مردم عموما غذای سادهای در خانه آماده میکردند، اما بعد از دوران ناصری که ارتباط ایران با اروپا خوب شد، غذاپزیهایی به وجود آمدند، اما آنچه در آن زمان در بین مردم باب بود در جگرکیها، آشپزیها، دمپختکیها، یرابشیردانیها و کلهپزیها پیدا میشد.
آنها به صورت سیار و دورهگرد فعالیت میکردند و بیشتر در محله سنگلج متمرکز بودند. بعدها در سال 1310 اعتمادالسلطنه، وزیر انطباعات ناصرالدینشاه در دفترچه خاطرات خود، از عادت به شکار رفتن شاه قاجار به هنگام بارش برف در دشت تهران بارها نوشته است، ولی در یکی از روزها که برف فراوانی باریده بود، مینویسد: «امروز برف زیاد آمده و شاه از رفتن به شکار خودداری کرده، و فرمان داد، از بازار برایش چلوکباب بیاورند...» این مطلب وجود دکان چلوکبابی در بازار تهران را تائید میکند. این اتفاق باعث شد کبابخوری عادت ملوکانهای در خورد و خوراک به حساب آید.
گفت و گو
