چگونگی پیشگیری از خفگی کودکان

با توجه به این که حداکثر تحمل زنده ماندن سلول‌های مغز بدون تنفس هوای حاوی اکسیژن شش دقیقه است که با توجه به نیاز بیشتر نوزادان و خردسالان به اکسیژن و تعداد تنفس بالاتر نسبت به بزرگسالان، این زمان به چهار دقیقه کاهش می‌یابد، این توصیه‌ها به مادران جوان کمک می‌کند از بروز خفگی احتمالی ناشی از غذا خوردن در نوزادان و نوپاها جلوگیری شود.

ـ به کودک بیاموزید هنگام غذا خوردن آرام بنشیند و غذا را کامل بجود و ببلعد.

ـ نگذارید کودک در حالی که غذا، آدامس یا آبنبات درون دهانش است بازی کند، بدود یا سوار ماشین شود.

ـ به کودکان کم‌سن، مواد غذایی سفتی که سطح صافی دارند و ممکن است براحتی وارد نای (راه تنفسی) شود، ندهید. انواع مغزهای آجیلی از این جمله‌اند. لازم است بدانید انواع خشکبار همچون کشمش، مویز، آلو، آلوچه و انواع برگه‌ها به دلیل این که پس از تماس با بزاق دهان حجیم می‌شود ممکن است هنگام ورود به مری، به مجرای تنفسی (نای) که به موازات مری قرار گرفته، فشار آورند و آن را مسدود کنند. توصیه می‌شود شکلات، آبنبات یا انواع مغزهای آجیلی یا میوه‌ها را خرد کنید و سپس به کودک بدهید.

ـ یکی از اشتباهات مادران جوان این است که به کودک در حالت درازکش غذا می‌دهند. این روش به علت احتمال لیز خوردن غذا به سمت مجرای تنفسی خطرناک است.

ـ کودکان را هنگام غذا خوردن تنها نگذارید؛ زیرا ممکن است به دلایل مختلف غذا در گلوی کودک گیر کند و نیاز به کمک داشته باشد.

ـ از خنداندن بچه‌ها در حین خوردن و آشامیدن بپرهیزید. صحبت کردن، گریه کردن، خندیدن، سرفه و... در حین غذا خوردن عواملی هستند که ممکن است زمینه‌ساز گیر کردن غذا در حلق و خفگی کودک شوند.

ـ هرگز اسباب‌بازی‌هایی را که ابعادشان بسیار کوچک است یا قطعات ریز جداشدنی دارند، در اختیار کودک قرار ندهید.

ـ قرص‌های دارویی را پس از حل کردن در آب به کودک بدهید.

ـ سکه، دکمه، بادکنک باد نشده، نخود، لوبیا، دانه تسبیح، تیله‌های شیشه‌ای و سنگی... را از دسترس کودکان دور نگه دارید.

محسن ریاحی‌پور / مدرس امداد و کمک‌های اولیه