گریز ناگزیر از پرواز مرگ

مارک روست ، تنیسور معروف سوئیسی با شرکت در تورنمنت اخیر داخل سالن باسل در خاک کشورش به دوران حضور خود در رقابت های این ورزش پایان بخشیده و اعلام بازنشستگی کرده است.

کد خبر: ۸۰۸۹۱

این در حالی است که او 17 سال پیش و در شروع کار رسمی و جدی اش در تنیس ، در همین تورنمنت اولین مسابقه بزرگ و اصلی خود را تجربه کرده بود.
نقطه اوج شهرت و اعتبار روست بی شک در سال 1992 ترسیم شد ؛ زمانی که مدال طلای این رشته را در المپیک بارسلونا تصاحب کرد و به افتخاری رسید که هیچکس و حتی خودش نیز به آن نمی اندیشید.

وقتی او در باسل و در قسمت دو نفره آن در کنار استانیساس واورنیکا به رقابت با حریفان برخاست ، خاطرات تمام سالهای طولانی حضور در مسابقات مقابل چشمهایش رژه رفت . با این حال نباید از خاطر برد که روست آخرین بار سال پیش در یک تورنمنت رسمی A.T.P در قسمت انفرادی شرکت جسته بود و اگر یک سال طول کشید تا رسما خداحافظی کند ، به این خاطر بود که می خواست این موضوع حتما در باسل و در دل تورنمنت آن شکل گیرد. این مکانی است که من اولین تورنمنت رسمی عمرم را در حالی که فقط 18 سال سن داشتم تجربه کردم و به این سبب بدیهی است که برایم بسیار مهم باشد در همان جا نیز با این ورزش وداع گویم . اگر 17 سال پیش مسوولان آن تورنمنت با ارائه یک «وایلد کارت» (مجوز حضور آزاد) شرکت مرا در آن تورنمنت ممکن ساختند ، امسال همان حادثه بعد از مدتها شکل گرفت و دوباره همان کارت را دادند تا به میدان بیایم.

از صعود تا سقوط

بهترین رده و رتبه ای که روست طی سالهای پرداختنش به تنیس حرفه ای کسب کرد ، رتبه نهم در جدول جهانی تنیس مردان در 10 سال پیش بود. او در حالی خداحافظی کرد که بر اثر کمبود شرکت در مسابقات و به عبارت بهتر غیبت کامل در رقابت های یک سال اخیر تا رده 674 در این جدول نزول کرده بود و در حال پایین تر رفتن بود. با این حساب حتی از وقت خداحافظی او نیز مدتی گذشته بود. حقیقتش را بخواهید دوران تنیس من 6 ماه و حتی یک سال پیش تمام شد ؛ اما دوستانم توصیه کردند برای دور آخر افتخار تا پاییز امسال صبر کنم . روز غم انگیزی نیست ، زیرا یک حقیقت و نیاز است و در ضمن وقت به اندازه کافی برای فکر کردن به موضوع و بررسی شرایط و پی آمدهای آن نیز داشته ام .» روست صاحب پست سرپرستی و مدیریت تیم ملی تنیس سوئیس هم بود تا این که بر اثر مخالفت بازیکنان و رای منفی و عدم اعتماد آنان (شامل روژه فده رر معروف) مجبور به کناره گیری از سمت خود شد. او می گوید: «از این مسائل پیش می آید. بدتر از همه این است که برخورد رسانه ها را با کناره گیری خود می بینید. طوری می نویسند و قضیه را مطرح می کنند که انگار سنگ قبرتان را فراهم آورده اند. هر روزنامه ای را که باز می کردم اخبار بازنشستگی خودم را در آن می دیدم. این که به کجاها رفته و در کدام مسابقات خوب و در کدامین بد عمل کرده ام. این به واقع اعلام مرگ ورزشی یک نفر است. احساس آدم مرده ای را دارید که خبر مرگ و تشییع جنازه اش را می خواند و می شنود.»

فواید دیر رسیدن به فرودگاه

کسی درباره آینده روست بدرستی چیزی نمی داند و فقط مشخص است که او به برخی فعالیت های مرتبط با ورزش و اقدامات تجاری خواهد پرداخت . یک خاطره که در ارتباط با روست در اذهان و لااقل در ذهن خود او خواهد ماند ، به سال 1998 مربوط می شود. در سپتامبر آن سال و پس از حذف شدن در رقابت های گرند اسلم یو.اس.اوپن روست باید با یک پرواز سوئیس ایر نیویورک را به مقصد ژنو ترک می گفت . او ، فقط یک دقیقه دیر به محوطه پرواز رسید و در نتیجه هواپیما پرواز کرد و رفت. او ناراحت بود که باید 24 ساعت اضافی صبر کند و با پرواز بعدی برود ، اما وقتی فردای آن روز شنید آن هواپیما سقوط کرده و سرنشینان آن کشته شده اند ، دریافت که از «پرواز مرگ» فرار کرده و زوال جسمانی و حقیقی فعلا با او قرابت ندارد و باید با مرگ ورزشی بسازد. روست طی سالهای شرکتش در تورنمنت های مختلف تنیس 433 برد و 351 باخت کسب کرد و در 15 تورنمنت در قسمت انفرادی و در 8 تورنمنت در رده دوبل اول شد. قدر مسلم این که سوئیس با داشتن غولی مثل روژه فده رر فعلا غیبت او یا هرکس دیگری را احساس نخواهد کرد!

شناسنامه قهرمان

نام : مارک روست
ملیت : سوئیسی
متولد: 11 جولای 1970 در ژنو
در سال 1988 حرفه ای شد.
در سال 1989 اولین تورنمنت رسمی خود را در ژنو فتح کرد.
در 1992 قهرمان تنیس بازی های المپیک در بارسلونا شد و در قسمت دوبل گرنداسلم اوپن فرانسه در کنار هموطنش یاکوب هلاسک به رتبه اول رسید.
1995: برای اولین بار وارد جمع 10تنیسور اول دنیا شد.
1996: با تیم منتخب کشورش فاتح مسابقات تنیس تیمی ورلدکاپ در دوسلدورف و نایب قهرمان هاپمن کاپ در آدلاید استرالیا شد.
2001: در مسابقه ای که 5 ساعت و 46 دقیقه طول کشید و به جام دیویس مربوط شد ، در 5 ست (و با حساب 15-13 در ست آخر) تسلیم ارنو کلرمان فرانسوی شد.
اواخر اکتبر 2005: اعلام بازنشستگی کرد.