چگونه ماساژ قلبی دهیم

همزمان با شروع احیا از فردی بخواهید با 115 تماس بگیرد و احیا را شروع کنید. کنار مصدوم زانو زده، لباس او را کنار بزنید. جناغ سینه (استخوان وسط قفسه سینه) مصدوم را به سه قسمت تقسیم کنید و یک سوم پایینی را به اندازه یک‌سوم عرض بدن مصدوم به داخل فشار دهید. کف یک دست را روی دست دیگرتان بگذارید و با برجستگی کف دست زیرین به طوری که بازوها کاملا راست و آرنج‌تان خم نشود، به ازای هر دو تنفس 30 بار ماساژ قلبی دهید‌. اگر مصدوم خردسال باشد، به ازای هر دو تنفس 15 بار ماساژ دهید، اما این بار فقط با یک کف دست و در نوزادان با دو انگشت‌. پس از یک دقیقه نبض و تنفس مصدوم را چک کنید و اگر غیرفعال بود، تا زمانی که مصدوم به زندگی برگردد، احیا را ادامه دهید.

چگونه تنفس مصنوعی دهیم

تنفس مصنوعی انواع دهان به دهان، دهان به بینی و دهان به دهان و بینی دارد. در خردسالان و شیرخوارگان به دلیل حجم کوچک دهان، معمولا تنفس مصنوعی از نوع دهان به دهان و بینی است و در بزرگسالان اگر بر اثر شکستگی دندان مصنوعی دهان جمع نشده باشد، از تنفس دهان به دهان استفاده می‌شود. اگر هم مصدوم شکستگی استخوان فک یا استفراغ و خونریزی از دهان داشته باشد، از راه بینی به او تنفس می‌دهیم.

ابتدا با یک دست پیشانی مصدوم را به پایین و با دست دیگر چانه‌اش را رو به بالا بیاورید و دهانش را باز کنید. با این روش، مجاری تنفسی مصدوم باز می‌شود. داخل دهان را رویت کنید و در صورت مشاهده جسم مسدودکننده یا محتویات استفراغی، دو انگشتتان را از یک طرف، داخل دهان مصدوم ببرید و به شکل قلاب مانند، محتویات دهان را خارج کنید.

در حالی که کنار مصدوم نشسته‌اید، یک نفس نسبتا عمیق بکشید و دهانتان را روی دهان مصدوم بگذارید و تنفس دهید. بینی مصدوم را بگیرید تا حجم دم شما به ریه او برسد. پس از هر دم چهار ثانیه مهلت دهید تا بازدم خارج شود و دوباره تنفس دهید.

در کودکان و نوزادان، حجم تنفس باید در حد پف باشد. اگر مجرای تنفسی مصدوم را درست باز نکرده باشید، احتمال ورود تنفس شما به معده او زیاد است و سبب برگشت محتویات معده می‌شود. در این زمان سر مصدوم را به یک طرف متمایل کنید تا محتویات بیرون ریخته شود. در غیر این صورت مواد استفراغی، وارد مجاری تنفسی مصدوم و خفگی و مشکلات ثانویه می‌شود .

زمان طلایی احیای قلبی ـ تنفسی مصدوم بیهوش نیازمند به احیا بین چهار تا شش دقیقه است و تاخیر در احیا سبب آسیب برگشت‌ناپذیر سلول‌های مغزی می‌شود. به عبارتی، مرگ مغزی از عوارض احیای دیررس است.