زنده‌باد شبکه اچ‌دی

از این نظر شبکه اچ‌دی یک غافلگیری بزرگ محسوب می‌شود و ای‌کاش شبکه‌های دیگر سیما هم می‌توانستند با چنین ویژگی منحصر به‌فردی روی آنتن بروند. همچنان که می‌دانیم یکی از عناصر «جذابیت» شبکه‌،شیوه ارائه آن به مخاطب است و هر چه بیشتراین «شیوه ارائه» و «خروجی ‌نهایی» به استانداردهای معمول دنیا نزدیک باشد، به همان اندازه برای مخاطب مطبوع‌تر خواهد بود. شبکه اچ‌دی خوشبختانه این ویژگی را دارد و توانسته در مدت حیاتش مخاطبان بسیاری را با خود همراه کند. موضوعی که البته در جنگ رسانه‌ای امروز به هیچ‌ عنوان نباید آن را دست‌کم گرفت. جدا از این، سلیقه مسئولان این شبکه هم بسیار ستودنی است که یکسره جانب مخاطب را گرفته و سعی در پخش آثاری دارند که برای مخاطب هم جذاب باشد.

فکرش را بکنید برای مخاطب علاقمند به سینما دیدن آثار باکیفیت چقدر می‌تواند جذاب باشد. تماشای آثار شاخصی چون انجمن شاعران مرده، شرکت، به نام پدر، تغییر چهره، سینما پارادیزو، با گرگ‌ها می‌رقصد و... برای سینما‌دوستان آن هم با آن کیفیت تصویری قطعا خوشایند خواهد بود. بجز این، مستندهای درجه اولی از حیات‌وحش چنان این شبکه را ممتاز کرده که آن را به یکی از انتخاب‌های اول مخاطبان شبکه‌های تلویزیون وطنی تبدیل کرده است.

حال که گیرنده‌های دیجیتال به خانه‌های بیشتر ایرانی‌ها راه باز کرده و چتر سیستم دیجیتال در فضای رسانه‌ای کشور گسترده شده است، ای‌کاش می‌شد دیگر شبکه‌های سیما نیز به این سیستم مجهز می‌شدند. تجربه شبکه اچ‌دی نشان داد که مخاطب اگر یک اثر خوب باکیفیت تصویری مناسب ببیند، قطعا جذب آن شبکه خواهد شد؛ اتفاقی که برای شبکه اچ‌دی افتاده و می‌تواند الگویی برای جذب هرچه بیشتر مخاطبان رسانه‌ای مثل تلویزیون باشد.

مهدی غلامحیدری