3 گزینه سوریه در مقابل غرب

سوریه در شرایط بسیار سختی قرار گرفته است. خطاهای انجام گرفته توسط هیات حاکمه جدید ، وضعیت را برای آنها نامتوازن کرده است.

کد خبر: ۷۹۷۱۶

در این مختصر قصد ندارم از خطاهای انجام شده ، ذکری به میان آورم. این زمان بگذار تا وقت دیگر. اما در شرایط حاضر و در مقابل اتهامات و ادعاهای دولتهای غربی و قطعنامه اخیر شورای امنیت ، دمشق چه می تواند بکند. در یک حصر عقلی و منطقی دمشق سه گزینه بیشتر پیش رو ندارد:

الف : اتخاذ سیاست تهاجمی
ب : اتخاذ سیاست دفع الوقت
پ : اتخاذ سیاست تعامل ، گفتگو و تمکین

الف ) اتخاذ سیاست تهاجمی: در پیش گرفتن سیاست تهاجمی از سوی سوریه در شرایط و موقعیت حاضر بسیار دور از ذهن است. دلایل متعدد و براهین مختلفی می توان اقامه کرد که در وضعیت عادی و در روند تصمیم گیری معقول و منطقی ، دمشق چنین کاری نمی تواند ، بکند:
- چندان روی حمایت دنیای عرب نمی تواند تکیه کند. رد دعوت دمشق برای برگزاری اجلاس سران عرب ، امید سوریه را به دنیای به شدت نامنسجم عربی از بین برده است . فراموش نکنیم که اکثر آنها تحت فشار امریکا این دعوت را رد کردند. در دوستان سنتی سوریه فرانسه ، چین و روسیه رخنه و شکاف بروز کرده است. فرانسه پس از تصویب قطعنامه 1559 به دشمن سوریه مبدل شده و روسیه و چین نیز در حمایت جدی و قطعی از سوریه ، دچار شک و تردیدند و اگر در چنین شرایطی از سوریه حمایت کنند ، ما به ازای ملموس و مطمئنی را طلب می کنند که فعلا سوریه ندارد.
- وضعیت شکننده داخلی بشار اسد نیز اجازه چنین ریسک بزرگی را به وی نمی دهد.
بنابراین می توان اتخاذ سیاست تهاجمی از سوی سوریه در این شرایط را عملا غیرممکن دانست.

ب ) اتخاذ سیاست دفع الوقت: این سیاست به صورت سنتی در سوریه وجود داشته و یکی از تاکتیک های این کشور در بحران های بین المللی بوده است. استظهار سوریه به حمایت دنیای عرب و تعامل و گفتگو با دولتهای روسیه و چین در زمان حافظ اسد ، این حرکت را برای سوریه به صورت یک رویه درآورده بود تا در پناه آن بتواند به موضوع چانه زنی و لابی و گفتگوهای پنهان و پشت پرده روی آورد. اما در اوضاع فعلی ، این سیاست نیز اجازه و قدرت مانور را از دمشق سلب می کند.
- در کمتر از یک سال شورای امنیت قطعنامه تند و شدیداللحنی علیه سوریه به تصویب رسانده که سوریها تحت فشارهای شدید ، قطعنامه اول (1559) را باری به هر جهت اجرا کردند و دومی را (1636) نیز بالاجبار اجرا خواهند کرد.
- خطاهای استراتژیکی که دولت سوریه طی چند ماه اخیر انجام داده ، زمینه را برای حمایت حتی از سوی دوستان غیرمسلمان از بین برده است.
امریکا و اروپا اجازه دفع الوقت را نمی دهند و سوریه ناگزیر به تمکین و تحقق آن خواسته های تحمیلی است بویژه آن که برای انجام آن نیز زمان تعیین شده است.

ج ) اتخاذ سیاست تعامل و تمکین: در چنین احوالی به نظر می رسد ، کادر رهبری سوریه همین مسیر را اتخاذ کند. با توجه به مشکلات عدیده پیش رو نابسامانی های داخلی گسترش مخالفت ها بسیج مخالفان نامدار سوریه برای تصدی حاکمیت جدید ، آمادگی روحی مخالفان و دل بستن آنها به انقلاب های رنگین غرب محور ، فشارهای سنگین و شکننده خارجی و عدم توان مقاومت همه جانبه در برابر آنهادمشق ، سیاست تمکین و پذیرش خواسته های دشمنان غربی خود را در پیش گرفته باشد.