در ستایش هنر ایرانی

در روزگاری که بیشتر نقاشان به سمت نقاشی مدرن و خلق آثار روی بوم‌های بزرگ تمایل دارند، این هنرمند به حیطه نقاشی ایرانی همچنان وفادار مانده است. بزرگی در این باره می‌گوید: علتش شاید این است که از کودکی با شعر و در خانواده‌ای اهل ادب بزرگ شده‌ام. پدر من شاعری است که بیش از چهل عنوان کتاب شعر دارد و یادم هست وقتی خیلی کوچک بودم کتابی از اشعار خیام به من هدیه داد که نقاشی‌هایش را استاد تجویدی کشیده بود که بعد‌ها اولین استادم هم شد. من از کودکی جذب جادوی نقاشی ایرانی شدم.

او در مورد استادانی که نزدشان تاکنون آموزش دیده بیان می‌دارد: من تاکنون نزد استادانی مانند محمد باقر آقامیری و استاد علیجان‌پور و استاد فرشچیان شاگردی کرده و هنوز هم شاگردی می‌کنم.

بزرگی با اشاره به این‌که برای خلق هر اثر حدود یک ماه وقت می‌گذارد، توضیح می‌دهد: برای خلق هر اثر به طور متوسط حدود یک ماه وقت می‌گذارم. البته اثری هم دارم که در موزه هنرهای معاصر است و این روزها در جشنواره تجسمی فجر به نمایش گذاشته شده که بیش از یک سال روی آن کار کردم. یک اثر گل و مرغ است که چند میلیون نقطه دارد.

بزرگی با اشاره به علاقه زیاد جوانان به این زمینه هنری گفت: به عقیده من جوانان این روزها بسیار زیاد به سمت هنر گرایش پیدا کرده‌اند. خودم شاگردان بسیاری دارم. این هنر جنبه روحی هم دارد و اثراتش روی آرامش روان انسان بسیار زیاد است. شخصا معتقدم با ورود جوان‌ها به این عرصه می‌توانیم فضاهای جدید را تجربه کنیم. باید به سمت تلفیق هنر ایرانی با هنر مدرن پیش برویم. هنر ایرانی قابلیت به روز شدن را دارد فقط باید جوهره‌اش حفظ شود. نمایشگاه بعدی‌ من تعدادی کار آبستره است که روح آن را از نگارگری ایرانی گرفته‌ام.