سیاستمدار موسیقیدان

او از جمله نوازندگان چیره‌دست پیانو در کشورمان بود که به سبک و سیاق مرتضی‌خان محجوبی می‌نواخت و به گفته استادان عرصه موسیقی، به تمامی قوانین و زیر و بم‌ها و گوشه‌ها و پرده‌های موسیقی سنتی و مقامی و حتی گوشه‌های محلی ایران زمین، تسلطی کم‌مانند داشت. او از آغاز دوران دبیرستان در قم به فراگیری موسیقی آوازی و مقامی ایران مشغول شده است. وقتی برای ادامه تحصیل عازم کشور آلمان می‌شود باز هم از آموختن موسیقی غافل نمی‌شود و به مطالعه و تحقیق در موسیقی کلاسیک اروپا می‌پردازد. این علاقه‌مندی توجه او را به ساز پیانو جلب کرده و موجب می‌شود بدون داشتن هیچ معلمی پیانو بنوازد.

زنده‌یاد طباطبایی بعد از بازگشت از اروپا به ایران همراه امام خمینی در بهمن سال ۵۷ و ورود به عرصه دولت و سیاست و مسئولیت‌های اجتماعی با موسیقیدانان برجسته‌ای از جمله استادان علی تجویدی، پرویز مشکاتیان، محمد موسوی، پرویز یاحقی، فرهنگ شریف، احمد عبادی و حبیب‌الله بدیعی فعالیت‌هایی داشته است. او سرانجام با توصیه و معرفی مرحوم عبادی چند سالی در محضر بانوی گرانقدر موسیقی و استاد بی‌بدیل پیانو خانم فخری ملک‌پور ـ مدرس ـ به تکمیل نواختن پیانو در کوک‌های چپ و راست ایرانی و آشنایی با تکنیک نوازندگی مرحوم مرتضی‌خان محجوبی می‌پردازد.

دکتر طباطبایی در زمره کارهای هنری‌اش، به اجرای قطعاتی با پیانو به همراهی ویلون پرویز یاحقی و سنتور مرحوم صارمی و تار فرهنگ شریف و ضرب مرحوم جهانگیر ملک و نیز دیگر هنرمندان پرداخته است که تا به حال هیچ کدام منتشر نشده است. از کارهای شنیدنی و هنرمندانه او، قطعاتی است در شور و دشتی و مخالف سه‌گاه که به همراهی آواز برادر خوش صدایش مرتضی طباطبایی، که روزگاری شهرداری تهران را اداره می‌کرد، اجرا و ضبط شده است.

در بیان میزان آشنایی او با موسیقی کلاسیک اروپایی کافی است اشاره کنیم به تفسیری بر قطعه کرال، موومان چهارم سمفونی نهم بتهوون که به توصیه دوستش لوریس چکناوریان، نگاشته است. به گفته اهالی موسیقی زنده‌یاد طباطبایی هم در فهم موسیقی مغرب زمین تبحر خاص دارد و هم در تبیین و تفسیر آثار فخیمی چون سمفونی نهم بتهوون که به قول اهل هنر اوج قله موسیقی است. حال باید در انتظار بود و دید آیا آثار این سیاستمدار نوازنده منتشر خواهد شد یا خیر؟