از مدار مذاکره خارج نمی شویم

ظرفیت ها و پتانسیل های مذاکره و رایزنی در خصوص پرونده هسته ای ایران هنوز به پایان نرسیده است و این که گفته می شود قطعنامه بدون اجماع شورای حکام علیه ایران به معنای ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت است ، قضاوتی زودهنگام و عجولانه است.

کد خبر: ۷۶۶۰۸

طبیعت و جنس مذاکرات هسته ای از نوع مذاکرات دشوار و پرفراز و نشیب و زمانبر است و این دشواری ، زمانی بیشتر می شود که بدانیم پشت سر 3 کشور اروپایی ، اراده قدرتمندی هست که نمی خواهد کشور ما به عنوان کشوری مستقل ، غیرمتعهد و اسلامی به فناوری هسته ای و چرخه سوخت دست یابد. هدف ایران برای رسیدن به فناوری هسته ای هدف بزرگی است که از راهی دشوار می گذرد. در قطعنامه اخیر شورای حکام چند خواسته غیرقانونی از ایران مطالبه شده است : توقف یو.سی .اف اصفهان ، پایبندی ایران بر ادامه اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی و به تصویب رساندن آن ، اختیارات فراتر از قانون دبیرکل آژانس و توقف آب سنگین اراک ، از خواسته های غیرقانونی است که در این قطعنامه گنجانده شده است . طبیعی است که ایران تن به خواسته های غیرقانونی نمی دهد. برهمین اساس ، مجلس شورای اسلامی به نمایندگی از ملت ایران با ارائه طرح یک فوریتی ، شرط ادامه همکاری با آژانس را به پذیرش حق ایران در داشتن چرخه سوخت از سوی شورای حکام ، موکول کرد. اکنون به وضوح آشکار شده است که تمام چالشها و دشواری های موجود در پرونده هسته ای کشورمان ، متاثر از مناسبات و بازیهای سیاسی است . آژانس بین المللی انرژی هسته ای در این میان نتوانست بی طرفی فنی ، علمی و تخصصی خود را حفظ کند و خود ابزاری در دست قدرتهای بزرگ شد تا راه را بر حقوق قانونی کشورهای مستقل ببندد. با توجه به این که در فضای پیچیده موجود ، تنها خواسته ایران رسیدن به حقوق قانونی خود است ، نباید از ایران انتظار داشت که خود را با خواسته هایی غیرقانونی و زورمندانه و به دور از منطق عقلانی هماهنگ کند. تمام تلاش طرف ایرانی این است که از مدار مذاکرات خارج نشود و همه مسائل در چارچوب دیپلماتیک حل شود. اگر بن بستی در جریان مذاکرات به وجود آمده باشد ، عاملان ایجاد این بن بست 3 کشور اروپایی هستند. برهم زدن قواعد مذاکره برای به بن بست کشاندن آن آسان است ، کافی است حرفها و خواسته هایی خارج از چارچوب ، طرح و بر آن پافشاری شود. ایران نمی خواهد این پرونده سر از شورای امنیت دربیاورد اما در صورت ارجاع آن به این شورا ، طبیعی است که در روند همکاری ها و تعلیق غنی سازی اورانیوم تجدیدنظر می کند. بالطبع ارجاع احتمالی پرونده ایران به شورای امنیت بر شاخصها و مولفه های اقتصادی ایران آثاری خواهد داشت ، ولی سوال این است که تاکنون دستاوردهای ملت ایران در زمینه های اقتصادی ، فرهنگی ، صنعتی و... در چه شرایطی پدید آمده است ، مگر دشوارتر از دوران جنگ ، در این 25 ساله شرایط بدتری هم داشته ایم . ما از خطر استقبال نمی کنیم و چنان که گفته شد ، تمام تلاش ایران حل مسائل موجود در چارچوب مذاکرات است ، اما مرعوب تهدیدها نمی شویم . از سوی دیگر ، به طور قطع تبعات اعمال تحریم های شورای امنیت ، دامن این کشورها را نیز می گیرد. در وضعیت پرمخاطره و حساس کنونی ، همدلی گروهها و جریان های سیاسی داخلی در خصوص این مساله ملی مهم است . در داخل کشور گفته می شود که دلیل صدور قطعنامه اخیر شورای حکام علیه ایران ، مواضع ریاست جمهوری در نیویورک و تغییر تیم مذاکره کننده است. این استدلال درست نیست زیرا آنچه اکنون مشاهده می شود ، تغییر رفتار و مواضع اروپاست ، نه ایران . کارخانه یو.سی.اف اصفهان نیز با دستور دولت قبلی و مسوولان قبلی شورای عالی امنیت ملی راه اندازی شد. پرونده هسته ای ایران مساله ای ملی است که نباید از آن بهره برداری سیاسی کرد.