2 پادشاهی که در یک اقلیم نگنجیدند

نکیسا قبل از هر چیز به دلیل چهره سینمایی‌اش مورد توجه مردم قرار گرفت، جوانی بیست ساله با چشمانی درشت و موهایی پرپشت که چهره جذابش در اولین نگاه جلب نظر می‌کرد. او وسواس خاصی روی لباس پوشیدنش داشت و هنگام مصاحبه کلمات را با مکث زیادی ادا می‌کرد. در درون دروازه مطمئن نشان داد و بارها موفق به مهار ضربات سهمگین بهترین مهاجمان آسیا شد.

در بازی ایران و عربستان در دقیقه 118 زمانی که قلب ایرانیان داشت از تپش می‌ایستاد او یک ضربه سرکش را از تاق دروازه مشت کرد تا همه نفسی راحت بکشند، اما دو دقیقه بعد تعویض شد و از زمین بیرون رفت. احمدرضا عابدزاده جایگزین نکیسا شد تا ایران در ماراتن ضربات پنالتی وضع بهتری داشته باشد. اصلی‌ترین مشکل نکیسا همین عنوان سه کلمه‌ای بود: «احمدرضا عابدزاده». دو نفری که آماده و قبراق بودند؛ ولی فقط یک نفرشان حق ایستادن در دروازه را داشت. گاهی نوبت را رعایت می‌کردند و در طول چند مسابقه دو نفری مسئولیت حفظ دروازه را به عهده می‌گرفتند. گاهی هم عابدزاده از امتیاز باتجربه‌تر بودنش استفاده می‌کرد و نمی‌گذاشت نوبت به نکیسای جوان برسد. نیما نکیسا زیر سایه عابدزاده نتوانست رشد کند و به حقش برسد. آنها دو پادشاهی بودند که در یک اقلیم نمی‌گنجیدند. هنوز هم کسی نمی‌داند در بازی‌های جام ملت‌های آسیا عابدزاده واقعا مصدوم بود یا برای این‌که حرف و حدیث پیش نیاید خودش را به مصدومیت زد. نکیسا در دروازه‌بانی به جایی که دلش می‌خواست نرسید. مهاجرتش به کشور یونان ثمره‌ای نداشت و در عرصه داخلی هم با تیم‌های متوسط برق شیراز، پاس تهران و استقلال اهواز نتوانست موفقیتی کسب کند. او علاوه بر فوتبال دو عرصه بازیگری و خوانندگی را هم تجربه کرد. دو تله‌فیلم بازی کرد و در فیلم سینمایی «مامان بهروز منو زد!» (عباس مرادیان) با حمید لولایی همبازی شد. این فوتبالیست جوان که به خوانندگی علاقه زیادی داشت مجموعه ترانه‌هایش را در قالب دو آلبوم موسیقی روانه بازار کرد. نیما نکیسا این روزها در آستانه سی‌و‌نه سالگی به فکر ادامه تحصیل افتاده و عزمش را برای گرفتن مدرک دکترا جذب کرده است. او که مدرک کارشناسی ارشدش را در رشته «آسیب‌شناسی ورزشی» از دانشگاه آزاد کرج دریافت کرده، در سازمان ورزش شهرداری تهران استعدادیابی می‌کند و به دنبال فوتبالیست‌های جوان و با استعداد شهر تهران می‌گردد.