علم بستری برای صلح

در هفته آخر تابستان داغ ایران و در شرایطی که از هر سو زمزمه های نگران کننده ای از موضعگیری های نامطلوب علیه کشورمان شنیده می شد هیاتی از اساتید دانشگاه های امریکا به ایران سفر کردند

کد خبر: ۷۶۱۵۴

تا به عنوان بدنه گروهی که خود را اعضای آکادمیک ضدسیاست های جورج بوش معرفی می کنند، اعتراض خود را به فعالیت های تحریک آمیز و سیاست های غیرمسوولانه جورج بوش اعلام کنند.
این گروه در بین جامعه علمی امریکا دارای اعتبار ویژه ای است ؛ چرا که پیش از حمله نظامی ارتش امریکا و متحدانش به عراق به این کشور سفر کردند و قبل از آن نیز نامه ای با امضای چندین هزار نفر از اعضای هیات علمی دانشگاه های ایالات متحده خطاب به جورج بوش تنظیم کردند که عملا سیاست های مداخله گرایانه او را محکوم می کرد.
این گروه در سفر خود به ایران، علاوه بر بازدید از مراکز خبری و اطلاع رسانی و ملاقات با تنی چند از مقامات کشور و از جمله سید محمد خاتمی، رئیس جمهور سابق و رئیس بنیاد جهانی گفتگوی تمدنها، سعی کردند تا شناخت کاملی از وضعیت واقعی ایران به دست آورند تا به تبیین آن در امریکا بپردازند.
برای ما که در سوی دیگری از سیاره زندگی می کنیم و از بیرون فعالیت های قدرتهای بزرگی مانند امریکا را می بینیم شاید چندان سخت نباشد که از خود بپرسیم چرا مردم این کشور بویژه متفکران آنها در برابر سیاست های حاکم بر این کشور موضعگیری نمی کنند؛
اما اگر شما هم شهروندی امریکایی باشید و علاوه بر آن شخصی با عنوان دانشگاهی و اعتبار رسمی در جامعه باشید، حتما قید و بندهای فراوانی را در اطراف خود احساس خواهید کرد که مانع اعلام آزادانه نظرتان می شود و به همین دلیل نقش کسانی که با وجود چنین محدودیت هایی پرچمدار مخالفت با سیاست های جاری این کشور می شوند بیش از پیش شخصی است.
حضور گروه 14 نفره ای از اعضای هیات های علمی دانشگاه های ایالت متحده امریکا در ایران و آن هم در روزهایی که انگشت اتهام به سوی ایران نشانه رفته بود، اهمیت ویژه ای پیدا کرد و بازتاب گسترده ای در رسانه های ایران و جهان یافت.
بخصوص اگر سابقه این گروه مورد نظر قرار می گرفت که چه در داخل امریکا و چه در خارج از آن بارها مخالفت خود با سیاست های بوش را اعلام کرده بودند.
مایک سیمونز، هماهنگ کننده گروه در ایران که رئیس سابق انجمن نجوم رصدخانه موقت دبلین و عضو هیات علمی دانشگاه UCIA است.
پیش از این نیز چندین بار به ایران سفر کرده بود و اینک واسطه ای برای این سفر شده بود؛ اما آشنایی سیمونز با ایران نه به واسطه تبلیغات علیه ایران یا فعالیت های صلح جویانه که به واسطه آن عازم ایران شود. بلکه آسمان پر ستاره ایران بود که او را جذب این سرزمین کرد.
او به یاد می آورد زمانی که اولین بار برای رصدخورشید گرفتگی سال 99قصر سفر به ایران را داشت خانواده و دوستانش با نگرانی او را بدرقه می کردند؛ چرا که احساس می کردند راه رفتن در خیابان های ایران ریسک بالایی دارد؛ اما او چنان در آن سو مجذوب شد که تاکنون 4بار دیگر هم به ایران سفر کرد و با نوشتن مقالاتی در نشریات معتبر نجوم آماتوری جهان مانند telescope& Sky و مرکوری، تجربه های خود را با دیگر امریکاییان به مشارکت گذاشت تا فضا برای تبادلی علمی میان اخترشناسان آماتور ایرانی و امریکایی فراهم شود همین موضوع بستر حرکت گروه ضد جنگ به ایران بود.
«ما به عنوان اعضای آکادمی ضد جنگ امریکا ضمن مخالفت با سیاست های جنگ طلبانه بوش ، با سفر به ایران در سالگرد حملات تروریستی 11سپتامبر به دنبال روشهای جایگزینی هستیم که با ایده برخورد تمدنها مقابله کند.»
این بخش از بیانیه گروه 14نفره پیش از عزیمت به ایران بود، گروهی که نمایندگی جمع گسترده تری به عهده داشت. سرپرستی این گروه به عهده دکتر جیمز جنینگ بود.
دکتر جیمز جنینگ که یکی از محققان برجسته خاورمیانه است ، پیش از این نیز در جریان زلزله بم و شمال ایران به کشورمان سفر کرده بود تا محموله کمکهای انسان دوستانه سازمان های غیردولتی این کشور را به ایران بیاورد؛ اما این بار هدف دیگری در این سفر به چشم می خورد.
گروه براساس تجربیات خود دستورالعملی خاص را در دستور کار قرار داده بود و آن هم رابطه علمی بود. این رویداد بخصوص زمانی به طور جدی مطرح شد که در چند سال اخیر برخی نهادهای علمی امریکا تحت فشار نهادهای دولتی تحریم چاپ مقالات ایران را در دستور قرار دادند و البته همیشه هم با مخالفت گسترده ای که از سوی نهادهای علمی جهان مواجه شد این گروه در حین این که مخالفت های خود را با دولت امریکا از لحاظ سیاسی و اقتصادی پنهان نمی کند اما بر این واقعیت پای می فشارد که ایران کشوری است که باید دید مردم امریکا درباره آن اصلاح شود و البته این رابطه ای دوگانه است.
دکتر جنینگ در این باره معتقد است مردم ما شناخت درستی از دولت ایران ندارند؛ اما این موضوع بین دو ملت نیست.
بلکه در جامعه امریکا علاقه زیادی برای ارتباط با مردم ایران وجود دارد و به نظر می رسد مردم ایران هم حساب دولت و ملت امریکا را از هم جدا می دانند.
این گروه دانشگاهی برای شکسته شدن دیوار بی اعتمادی بین ملتهای ایران و امریکا معتقد به ضرورت افزایش مراوده های علمی 2کشور هستند. یکی از اعضای این گروه در جلسه ای دوستانه در رابطه با نقش دانش در تامین صلح به انگیزه های مشترک کار علمی در سراسر جهان اشاره کرد و افزود: ما و شما تجربه مشترک بسیار مناسبی در این خصوص داشته ایم ، آسمان پاک ایران توانسته است ، رابطه ما را محکم کند.
ما به واسطه زیبایی آسمان ایران و از طریق یک منجم (مایک سیمونز) با کشور شما آشنا شدیم و بعد از شروع همکاری ها، اکنون بسیاری از دوستان ما مدافع کشور شما شده اند. این اتفاق می تواند در سایر رشته های علمی نیز رخ دهد. چرا که علم محدود به هیچ مرزی نیست و ما امیدواریم بتوانیم همکاری های بین دو ملت را در عرصه علم و دانش تقویت کنیم.
چنین رویدادی می تواند موثرتر از هر سلاحی حربه های سیاسی دولت فعلی امریکا را کمرنگ کند؛ چرا که مردم ایالات متحده (غیر از اقلیتی که چشم بسته سیاست های دولت را تایید می کنند) نگاه خود را به عملکرد نخبگانش دوخته است و از آنان الگو می گیرد.
اگر اقلیت نخبه امریکا با واقعیات کشور ما آشنا شود و آن را منعکس کند، بدنه جامعه نیز به تبعیت از آنها درک بهتری از این جامعه پیدا خواهند کرد و در این شرایط دیگر تصمیم گیری های یکطرفه دولتی را حداقل تایید نخواهند کرد.
اما این امر نیازمند تلاشی دوطرفه است و یک گروه کوچک 14نفره یا حتی گروههای بزرگتر نیز می توانند به تنهایی از عهده این پروسه برآیند ضمن این که این ایده الگویی برای سراسر جهان خواهد بود و تاکیدی است بر این واقعیت که می توان دانش را به عنوان سنگ بنایی برای صلح مطرح کرد.
علم و دانش به طور مستقل از مرزهای سیاسی رشد می کنند و به همین دلیل به کل بدنه بشریت تعلق دارند و به همین دلیل گوهری است که می توان آن را حفظ کرد و گسترش داد.