حاشیه خبر
یک شروع خوب
یک شروع خوب برای تیم ملی ایران در جامملتهای آسیا. پیروزی دو بر صفر مقابل بحرینی که به گربه سیاه ایران معروف است به دل خیلیها نشست. انگار بردن بحرین برای فوتبالدوستان ایرانی یک لذت همیشگی دارد. این احساس از فردای همان روزی پروبال گرفت که بحرینیها صد راهمان شدند و نگذاشتن به جامجهانی 2002 صعود کنیم. برد و باختش زیاد مهم نبود. چیزی که خیلیها را ناراحت کرد شادی آن شب بحرینیها با پرچم عربستان بود. در این 14 سال بحرینیها چند بار تقاص آن حرکت را پس دادند؛ یک بار در ردهبندی جامملتهای 2004 با شکست 4 بر2، یک بار در مقدماتی جامجهانی 2014 با شکست 6 بر 2 و یک بار هم همین دیروز.
این برد سوم شاید بیشتر از دو برد دیگر به دل نشست. یک شروع خوب در تورنمنتی مثل جامملتهای آسیا اگرچه شرط کافی برای یک پایان خوب نیست، اما شرط لازم است. برد دیروز حس همدلی را در تیم ملی تقویت کرد و باعث شد اعتماد به نفس بالا ملیپوشان در همین نقطه شروع بالا برود.
اما این همه نکات مثبت بازی نبود. بازی گرفتن از دو جوان آتیهدار در یکی از حساسترین بازیهای تیم ملی، هنری بود که سرمربی پرتغالی تیم ملی به رخ کشید. روزی که مرتضی پورعلی گنجی و وریا غفوری در فهرست کیروش قرار گرفتند خیلیها گفتند آنها به استرالیا میروند تا نیمکتنشین باشند، اما این مربی نشان داد در تیم ملی ایران فقط نامها نیستند که بازی میکنند.
اما نکته دیگر حضور پرشور تماشاگران ایرانی در ورزشگاه بود. تیم ملی با حمایت بیش از 15 هزار ایرانی بحرین را برد تا ملبورن برای ملیپوشان تفاوتی با تهران نداشته باشد. بدون شک این حمایت پرشور میتواند تیم ملی را تا پایان بازیها در تورنمنت نگه دارد.
رضا پورعالی / گروه ورزش
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)
«رسوایی خیخون»، ننگ ابدی آلمان و اتریش شد
گفت و گو
