تصمیم دشوار ایران

اختلاف نظر گذشته اروپا و امریکا برای ارجاع پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت اکنون به اتفاق نظر تبدیل شده است.

کد خبر: ۷۵۶۲۳

اگر در گذشته ، اروپا در ظاهر به تعامل با ایران اعتقاد داشت ، اکنون همراه و هم رای با امریکا در موضع تقابل با ایران قرار گرفته است . این که چه فرآیندی باعث تبدیل اختلاف گذشته به اتحاد فعلی شده است ، به بازیهای پشت پرده سیاسی برمی گردد که بین اروپا و امریکا گذشته است . باید در نظر داشت که از همان ابتدا تاکنون امریکا پشت اروپا ایستاده بود و هدایت نرم افزاری این ماجرا را به عهده داشت . اروپا نیز در خط اول و مقابل ایران ، بخش سخت افزاری ماجرای هسته ای را عهده دار بود. با این حال تا چند ماه پیش ، اروپا به دلایلی نمی خواست سر رشته کار به دست امریکا بیفتد زیرا نخست این که یکجانبه گرایی امریکا پس از فروپاشی شوروی همواره مورد انتقاد اروپا بوده است. اوج این اختلاف نظر در جریان حمله امریکا به عراق مشهود است . دوم این که اروپا به پلورالیزم و تکثرگرایی قدرت علاقه مند است و می خواهد در حل مناقشات بین المللی نیز نقشی فعال داشته باشد و موضوع خاصی را که خود به عهده گرفته است ، به سرانجام برساند. در حال حاضر پرونده ایران در شورای حکام آژانس بین المللی انرژی هسته ای در سراشیبی ارجاع به شورای امنیت قرار گرفته است . اروپا مدعی است که در حال حاضر فقط گزارش اخیر دبیرکل آژانس به شورای امنیت ارجاع می شود. این ادعای اروپا به معنای مقدمه ارجاع کامل پرونده ایران به شورای امنیت است و تبعات ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت قابل پیش بینی نیست . دستگاه دیپلماسی ایران در شرایط بسیار حساس و تعیین کننده ای قرار گرفته است . تصمیم ایران در این وضعیت ، تصمیمی تاریخی و سرنوشت ساز است . باید واقع گرایانه از تمام ظرفیت ها برای دیپلماسی فعال ، سازنده و مفید استفاده کنیم . رایزنی با کشورهای تاثیرگذار باید در اولویت باشد ، باید بر روی پارامترهای مطمئن حساب کرد. روی 2 کشور چین و روسیه نمی توان به طور جدی حساب کرد زیرا این کشورها ممکن است فرآیند ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت را اندکی به تاخیر بیندازند اما این که در مراحل بعدی چه رفتاری خواهند داشت ، چندان قابل پیش بینی نیست . کشورهای گروه نهم در تصمیم سازی شورای حکام ، چندان تاثیرگذار نیستند ، دیپلماسی ایران نباید به گونه ای باشد که در رایزنی با کشورهای کمتر تاثیرگذار، زمان را از دست دهد. در آن صورت ، پرونده هسته ای ایران به باشگاه امتیازگیری کشورهایی تبدیل می شود که در تصمیم سازی های نهایی ، سهم عمده ای ندارند. ظرافت دیپلماتیک ، بهره گیری از تمام ظرفیت ها و شناسایی ظرفیت های جدید ، همچنین همگرایی و وحدت نظر در کشور، از مولفه هایی هستند که باید تعیین کننده رفتار ایران در وضعیت فعلی باشد.