ازدهکده شاندیزتا دلکده شاندیز

مشهد؛ یک روز تعطیل ؛ سبدهایی که از شب قبل آماده شده اند و خانواده ای که قصد دارند روزی به یاد ماندنی برای خود بسازند. طرقبه یا شاندیز؛ زشک یا جاغرق ؛ فرقی نمی کند همگی خوش آب و هوایند.

کد خبر: ۷۵۰۲۹

اما برای این که مکانی سایه در نزدیکی رودخانه و بدون سروصدا گیرشان بیاید مجبورند صبح خیلی زود حرکت کنند.
غافل از این که خیلی های دیگر زودتر از آنها به این فکر افتاده اند!اکثر مشهدی ها با معضلی به نام «کمبود مکانهای تفریحی و گردشگری » روبه رویند و نمی توانند با خاطری آسوده چند ساعتی از روزشان را در مکانی دور از سروصدای شهر بگذرانند.
خوشبختانه اخیرا پروژه هایی با هدف جذب گردشگر و احداث مکانهایی برای استراحت و تفریح خانواده ها در این شهر زیارتی که در هر موقعی از سال پذیرای زائران امام هشتم است ، در حال انجام است.
پروژه «دهکده شاندیز» واقع در کیلومتر 10جاده مشهد بعد از کمربند سبز مشهد که در نوع خود یکی از بی نظیرترین پروژه های گردشگری کشور است ، امیدی برای کسانی خواهد بود که علاوه بر تفریح دوست دارند با جاذبه های سنتی و فرهنگی کشورمان هم آشنا شوند.
سعید صنعتکار که یکی از دست اندرکاران این پروژه است ، دهکده شاندیز را دروازه ای به سوی سنت و فرهنگ قدیم ایران می داند و هدف از این پروژه را دست یافتن به آرامشی عنوان می کند که در گذشته ها وجود داشته است ، آنها می خواهند دهکده ای بسازند به زیبایی و عظمت گذشتگان و آن را دهکده ای ماندگار و نمادی از سنت و فرهنگ قدیم ایران بسازند.

یک فنجان چای آتشی
جوی آبی که از بین آلاچیق های ترکمن گذر می کند تو را به حال و هوای زندگی عشایر می برد.
در ساخت این آلاچیق ها که قدمتی 100ساله دارند، نه آهنی به کار رفته است و نه میخ ؛ هر چه هست پوست شتر است و چوب و طبیعت.
زیراندازها و پشتی هایشان تمامشان ساخته دست عشایر ترکمن است و اگر بدانی که آلاچیقی که در آن نشسته ای از قلب ایلات قدیم ترکمن صحرا آمده است و با دست یکی از قدیمی ترین سازنده ها بنا شده است ، هیجان تازه تری به درونت رخنه می کند.
دهکده شاندیز مکانی خواهد بود برای تمام عشایر ایران.قشقایی ها، ترکمن صحرایی ها، عشایر سیستان و بلوچستان ، عشایر شهرکرد، لرها، کرمانج خراسان و... همگی در این پروژه جایی برای خود دارند تا بازدید کنندگان با فرهنگ و آداب و رسوم و نوع زندگی آنها از نزدیک آشنا شوند و با غذاها و نانهای محلی در آلاچیق ها پذیرایی شوند.
نوشیدن یک فنجان چای آتشی در حال و هوای زندگی عشایری در حالی که نغمه ای محلی هم گوش تو را نوازش می دهد، می تواند تو را از حال و هوای زندگی ماشینی به دل طبیعت ببرد.
در این پروژه سعی شده است روی زندگی عشایر ایران تحقیقات زیادی انجام شود؛ زیرا این هموطنان ما نه شهری اند و نه روستایی ، در واقع قشری هستند که کم کم درحال فراموش شدن هستند.
دست اندرکاران این پروژه سعی کرده اند آنها را به عنوان یادگاری از گذشتگان ایران ماندگار کنند.
آنها پس از 6ماه مطالعه در خصوص سازندگان آلاچیق های ترکمن ، فرهنگ آنها و موسیقی های محلی شان پارک جامعه شناسی عشایر را راه اندازی کردند.

بیا تا گل برافشانیم و...
صنعتکار یکی از شاخصه های این پروژه را آباد کردن زمینها و کوههای بایر و خشکی می داند که ثمره آن در چند سال آینده مشخص خواهد شد.
گرچه کاشت درخت روی این کوهها کاری بسیار سخت بوده و با مشکلات خیلی زیادی همراه بوده است ؛ اما در نهایت با صرف مبلغی بالغ بر 500میلیون تومان آماده سازی بستر کار، درختکاری و آبیاری و کود دهی مساحتی در حدود 20هکتار انجام شده است.
به گفته وی یکی از اهداف دیگر این پروژه احداث یک پارک جنگلی بوده است تا بتوانند پذیرای میهمانانی باشند که می خواهند چند ساعتی از روزشان را در دنیایی خالی از سروصدا و هیاهوی شهر بگذرانند.
زبان گنجشک ، چنار، اقاقیا، ابریشم ، انواع کاجها، سماق کوهی ، سنجد، گردو، عناب ، توت ژاپنی و... نمونه ای از درختان جنگلی هستند که روی کوهها و در جای جای این پارک کاشته شده اند.
علاوه بر اینها در جهت حمایت از مخترعان ایرانی قرار است دستگاهی که توسط یک مخترع جوان ایرانی ساخته شده و در المپیک مخترعان ژنو صاحب نام شده و دکترای افتخاری دریافت کرده است ، برای آبیاری درختان پارک استفاده شود.
خبازی یک جوان مشهدی است که توانسته است برای اولین بار در دنیا ثابت کند که درختان در مواقع تشنگی امواج تشنگی خود را ساطع می کنند و وقتی هم سیراب می شوند امواج تشکر و سیرابی می فرستند.
او توانسته است دستگاهی اختراع کند که این امواج را گرفته و فرمان هایی را به سیستم آبیاری قطره ای بفرستد.
کوی عشق نام یکی از خیابان های این دهکده است که با ردیفی از درختان بیدمجنون فرفری که خیلی هم کمیاب هستند و جوی آبی که از وسط آن رد شده و وارد برکه می شود تزیین شده است.
در این خیابان چشم اندازی زیبا از کل دهکده و برکه زیبایش خواهی داشت.افرادی هم که به فکر سلامت و پیاده روی هستند می توانند با گذر از این جاده کوهنوردی کنند.
جاده سلامتی جاده ای است با شیب و توپوگرافی مهندسی ساز و طبیعتی زیبا تا هر کسی بتواند از آن استفاده کند.
در این دهکده جویهای آب از سوی کوهها و تپه ها و خیابان ها گذر می کنند و در نهایت وارد برکه ای بزرگ می شوند، اما یک خصوصیت شاخص در آن وجود دارد: در این پروژه با مخزن آبی محدود چنین زیبایی خلق شده است.
حتی روی هارمونی صدای آب هم تحقیقات زیادی انجام گرفته است تا صدایی دلنشین حاصل شود.

ای ساربان آماده باش
عبور یک کاروان شتر که هر کدام هم کجاوه ای حامل 2نفر بر پشت دارد از روی کوهها و تپه ها خیلی هیجان انگیز است.
قرار است در فاز اول این پارک 30تا 35شتر در این ماموریت زیبا به کار گرفته شوند تا هم شترسواران و هم تماشاچیانی که در گوشه و کنار دهکده هستند با صدای زنگ و حرکت این کاروان به صحراها سفر کنند.

جای ابوعلی سینا هم خالی !
در دهکده شاندیز 3پارک طراحی شده است : پارک جامعه شناسی عشایر، پارک گیاهان دارویی ابوعلی سینا و پارک جنگلی.
پارک گیاهان دارویی مکانی است برای علاقه مندان طب گیاهی تا با انواع گیاهان دارویی ایرانی و حتی خارجی آشنا شوند.
هر گیاه در این پارک دارای شناسنامه ای به 2زبان فارسی و انگلیسی است.گالیگا از آلمان برای درمان بیماری قند، اکیناسیا از ژاپن برای درمان عفونت های بدن و درخت جینکو از چین با خواص فراوان دارویی نمونه ای از میهمانان خارجی این پارک هستند.
در انتهای پارک گیاهان دارویی ، مطب عطارباشی به سبک کاملا قدیمی آن بنا می شود و یک پزشک با مجوز وزارت بهداشت عهده دار طبابت خواهد شد.
در گوشه ای دیگر از دهکده شاندیز مکانی به هنرمندان سنتی اختصاص داده شده است.میدان هنرمندان پذیرای هنرمندانی خواهد بود تا با موسیقی و رقص های محلی ، غروبی تماشایی برای میهمانان پارک به ارمغان آورد.

همسفر با آسیاب های بادی
آسیاب های بادی نشتیفان خواف در تربت جام در دنیا معروف است.این آسیاب ها تنها نمونه هایی در دنیا هستند که به صورت محوری می چرخند.
دست اندرکاران این پروژه نمونه ای بسیار قدیمی از این آسیاب را خریداری کرده اند تا آن را به سبک قدیمی خود نصب کنند و پارک را با این آسیاب و موسیقی های محلی تربت جام که توسط استاد عثمان یا شاگردان وی با لباسهای محلی آنها اجرا خواهد شد، غنی سازند.
این آسیاب از جنس چوب ارس است و نوعی قفل رمزدار قدیمی هم دارد.نصب این آسیاب بادی ملزم به انجام تحقیقات فراوانی بوده است. به گفته صنعتکار، موفقیت این پروژه مدیون فکرهایی است که با عشق و علاقه به عنوان مشاور در امور جامعه شناسی ایران ، گیاهان دارویی ، طب و مهندسی ، همکاری کرده اند.
وی همچنین از احداث مکانهایی برای اقامت مسافران خبر می دهد.قرار است این خانه ها با روش قدیمی و به سبک خانه های کنگ خراسان و یا ماسوله طراحی شوند و در فاز 3پروژه بهره برداری شوند.
به اعتقاد صنعتکار، گردشگران خارجی دوست دارند در بازدید از هر کشور با فرهنگ و سنت قدیمی آن هم آشنا شوند.
پس این پروژه گامی خواهد بود به سمت جذب گردشگر.او همچنین از حمایت بسیاری از ارگان های دولتی از پروژه خبر می دهد و آنها را مشوق و حامی اصلی طرح عنوان می کند: اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری ایران ، دفتر فنی استانداری ، مسکن و شهرسازی و منابع طبیعی از جمله ارگان هایی بوده اند که در موفقیت این پروژه سهیم بوده اند.
این پروژه که اولین پروژه بخش خصوصی در زمینه گردشگری است ، نیازمند حمایت بیشتر از طرف مسوولان است تا آینده ای روشن پیش چشم گردشگران ایران رقم بخورد.