در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
بهداد سلیمی: مدال نقره برایم اهمیتی ندارد
افسوس پهلوان
دو نقره و یک برنز همه آن چیزی است که بهداد سلیمی از مسابقات قهرمانی جهان آلماتی قزاقزستان به دست آورد. شاید این کارنامه برای هر وزنهبردار دیگری میتوانست، خوب دانسته شود، اما نه برای بهداد سلیمی که ما را عادت داده بود از هر مسابقه خوشرنگترین مدال را بیاورد. سلیمی اما از همان شروع مسابقات معلوم بود که بهداد همیشگی نیست و با آمادگی کامل پای به مسابقات نگذاشته بود.
بهداد اگر در فرم خودش بود و میتوانست رکوردهای شخصی خود را تکرار کند، میتوانست حداقل مدالهای یکضرب و مجموع را به خود اختصاص دهد، اما او در یکضرب که در آن تخصص ویژهای دارد هم به هیچ وجه به رکورد 214 کیلوگرمی خود نزدیک هم نشد. همانطور که انتظار میرفت رقابت اصلی در این وزن میان بهداد سلیمی، روسلان آلبگوف و الکسی لووچف از روسیه بود. سلیمی برای نخستین حرکت پشت وزنه 206 کیلوگرمی قرار گرفت و آن را بالای سر برد.
دو رقیـــب بهداد نتوانستند حرکت اول خود را با موفقیت پشت سر بگذارند. در حرکت دوم البگوف 205 کیلوگرم را بالای سر برد، اما لووچف باز هم وزنه 205 کیلوگرمی را انداخت. لووچف سومین وزنه را هم انداخت، اما آلبگوف وزنه 210 را بالای سر برد تا کار سلیمی سخت شود. سلیمی وزنه 211 را دو بار بالای سر نبرد و نقره گرفت. در دو ضرب هم مثلث مدعیان میان سلیمی و دو وزنهبردار روس شکل گرفت. سلیمی حرکت اول خود را با مهار وزنه 246 کیلویی با موفقیت آغاز کرد.
وی سپس درخواست وزنه 251 کیلویی را کرد که این بار هم این وزنه را با موفقیت مهار کرد.در حرکات دوضرب رقابت بهداد سلیمی با وزنهبرداران روس هیجان بیشتری داشت و این بار هم این سه وزنهبردار برای کسب مدال طلای دوضرب رقابت سنگینی را گذاشتند. در نهایت سلیمی در انتخاب سوم خود موفق به مهار وزنه 257 کیلوگرم نشد تا از کسب مدال طلای دوضرب و مجموع باز ماند و نایب قهرمان شد.سلیمی با ثبت رکورد 457 کیلوگرم در مجموع دو حرکت مدال نقره جهان را کسب کرد و نتوانست عنوان قویترین مرد جهان را به ایران برگرداند.
سال گذشته در غیاب سلیمی روسلان آلبگوف روس با قهرمانی در مسابقات لهستان این عنوان را به خود اختصاص داده بود که همچنان این عنوان در اختیار این وزنهبردار ماند. سلیمی در سالهای 2010 و 2011 نیز به عنوان قویترین مرد جهان معرفی شد.
پیش از سلیمی نیز حسین رضازاده در سالهای 2002، 2005،2003و 2006 عنوان قویترین مرد جهان را به خود اختصاص داده بود. بهداد سلیمی که از سال 2009 تاکنون در 9 مسابقه متوالی قهرمانی آسیا، بازیهای آسیایی، رقابتهای جهانی و المپیک عنوان قهرمانی را به دست آورده بود، پس از نایب قهرمانی در رقابتهای جهانی از فرط ناراحتی هنگام مراسم توزیع مدال اشک ریخت. او در مدتی که سرود روسیه در حال پخش بود نتوانست جلوی اشکهایش را بگیرد.
سلیمی: مسئولان ورزش حواسشان به من باشد
بهداد سلیمی پس از پایان رقابتهای دسته فوق سنگین درباره عملکرد خود در مسابقههای جهانی اظهار کرد: من یک سال و اندی کنار گذاشته شدم و آنچنان تمرین نداشتم. بنابراین بدنم بهم ریخت و شرایطم خوب نبود. زمانی هم که به عرصه رقابتها بازگشتم در بازیهای آسیایی شرکت کردم، پس از آن به اجبار در لیگ برتر وزنه زدم که خودم اصلا به این کار راضی نبودم و همین موضوع باعث شد بدنم افت کند. زمان وزنه زدن در جهانی نیز وزنهها برایم سبک بود، اما وقتی میخواستم آنها را بالا بکشم دیگر توان نداشتم. من هرچه زور داشتم برای زدن وزنهها گذاشتم.
به گزارش سایت فدراسیون وزنهبرداری، سلیمی با گلایه از مسئولان وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک بیان کرد: این اتفاق و از دست رفتن طلای جهان تلنگری بود برای وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک تا ورزشکارانی مانند بهداد سلیمی را دریابند و حواسشان به آنها باشد. در غیر این صورت مدال طلایی در کار نیست. وزارت ورزش اگر برای المپیک برزیل میخواهد بهداد طلا بگیرد، باید حواسش به من باشد و به قهرمانش رسیدگی کند، در واقع اگر به من رسیدگی میشد، مطمئن باشید طلا میگرفتم.
وی ادامه داد: روسها به این خاطر طلای جهان را گرفتند که عنوان قویترین مرد جهان برایشان ارزش داشت و به قهرمانشان رسیدگی کردند، اما برای ما این عنوان اهمیتی نداشت، وقتی قهرمان المپیک را دو سال کنار میگذارند، بعد از آن چنین اتفاقی رخ میدهد.
سلیمی با بیان اینکه از مدال نقره خود به هیچ وجه راضی نیست، تصریح کرد: من قهرمانی را به آلبگوف تبریک میگویم و حتما او از من آمادهتر بوده که توانسته طلای جهان را بگیرد اما من به هیچ وجه از مدال نقره راضی نیستم چرا که از سال 2009 تاکنون بهداد سلیمی در تمام مسابقهها فقط مدال طلا گرفته است. این مدال نقره برای من اهمیتی ندارد و من را راضی نمیکند.
ملیپوش فوقسنگین ایران در پاسخ به این پرسش که چرا روی سکوی قهرمانی گریه میکرد، بیان کرد: برای من خیلی سخت و دشوار بود که سرود ملیام خوانده نشد. من همیشه تجسم کرده بودم که قهرمان میشوم و سرود ایران نیز خوانده میشود، اما آنچه که فکر میکردم برعکس شد و همین موضوع باعث شد دلم بسوزد.
تابلوی نتایج دسته 105+ کیلوگرم
1- روسلان آلبگوف، از روسیه با رکورد 210 کیلوگرم (یک ضرب)، 252 کیلوگرم (دو ضرب) مجموع 462 کیلوگرم (دو طلای یک ضرب و مجموع و نقره دو ضرب)
2- بهداد سلیمی از ایران با رکورد 206 کیلوگرم (یک ضرب)، 251 کیلوگرم (دو ضرب) مجموع 457 کیلوگرم (دو نقره یک ضرب و مجموع و برنز دو ضرب)
3- مسعود محمد از مصر با رکورد 193 کیلوگرم (یک ضرب)، 243 کیلوگرم (دو ضرب)، مجموع 436 کیلوگرم(برنز مجموع)
الکسی لووچوف از روسیه با رکورد 257 کیلوگرم طلای دو ضرب را گرفت. او در یک ضرب اوت کرد بنابراین در مجموع رکوردی برای او ثبت نشد.
ایران در رده هفتم قرار گرفت
در شرایطی که ایران در جدول توزیع مدال ها در رده پنجم قرار دارد اما فقط در بازیهای المپیک و بازی های آسیایی رتبه تیم ها بر اساس مرغوبیت مدال تعیین می شود و در رقابتهای جهانی ملاک رتبه بندی تیمی تعداد امتیازات یک کشور بهدست میآورند بر این اساس در پایان مسابقههای جهانی قزاقستان ایران در رده هفتم جهان قرار گرفت. این اتفاق در حالی رخ داد که در سالهای 2011 و 2013 تیم ایران توانسته بود مقام سوم جهان را به خود اختصاص دهد.
ردهبندی تیمی مسابقههای جهانی وزنهبرداری: 1ـ چین با 548.8 امتیاز، 2ـ قزاقستان با 453.8 امتیاز، 3ـ روسیه با 440.7 امتیاز، 4ـ کرهشمالی 413.6 امتیاز، 5ـ بلاروس با 396.7 امتیاز، 6ـ مصر با 378.7 امتیاز 7– ایران با 367.8 امتیاز
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
