نبرد فوق ‌سنگین‌ها

رقابتی که برای ما ایرانی‌ها با توجه به حضور بهداد سلیمی حال و هوایی متفاوت دارد. از سال 1905 تاکنون دسته فوق‌سنگین همواره به عنوان یکی از جذاب‌ترین و پراهمیت‌ترین اوزان وزنه‌برداری موردتوجه علاقه‌مندان به این رشته قرار داشته و اسطوره‌های زیادی با قهرمانی در این دسته نام خود را به عنوان قوی‌ترین مرد زمان خود مطرح کردند. این اهمیت و این جذابیت، بیشتر به دلیل وزن بالای وزنه‌برداران و وزنه‌های سنگین‌تری است که آنها بالای سر می‌برند. به همین دلیل هم یکی از سه شعار اصلی المپیک‌ها در «بالاترین، سریع‌ترین و قوی‌ترین» اشاره به قهرمان دسته فوق‌سنگین وزنه‌برداری دارد که لقب قوی‌ترین مرد جهان را به او می‌دهند.

هرچند وزنه‌برداران دسته فوق‌سنگین محدودیت وزنی خاصی ندارند، اما با توجه به تغییرات متعدد اوزان وزنه‌برداری، بیشترین تغییر وزن هم مربوط به رقابت‌های همین دسته بوده است. از سال 1905 تا 1913 وزن 80+ کیلوگرم، از سال 1920 تا سال 1950 وزن 82.5+ کیلوگرم، از سال 1951 تا 1968 وزن 90+ کیلوگرم، از سال 1969 تا 1992 وزن 110+ کیلوگرم، از سال 1993 تا 1997 وزن 108+ کیلوگرم و بالاخره از سال 1998 تا کنون وزن 105+ کیلوگرم، حداقل وزن یک وزنه‌بردار فوق‌سنگین برای حضور در رقابت‌های جهانی و المپیک بوده است.

الکسیف شکست‌ناپذیر

اولین قهرمان دسته فوق‌سنگین جوزف استینباخ از اتریش، پرافتخارترین وزنه‌بردار دسته فوق‌سنگین واسیلی الکسیف از شوروی و قوی‌ترین وزنه‌بردار دسته فوق‌سنگین هم حسین رضازاده از ایران است.

اتریشی‌ها علاوه بر استینباخ، چهار قهرمان فوق‌سنگین دیگر هم در تاریخ وزنه‌برداری خود دارند که در این میان، جوزف گرافی، نامدارترین آنهاست. گرافی سال‌های 1908 تا 1913، مرد بی‌رقیب دسته فوق‌سنگین بود و به‌تنهایی شش مدال طلا و یک نقره جهان را به دست آورد.

در تاریخ رقابت‌های وزنه‌برداری، فقط یک وزنه‌بردار موفق شده بیشتر از جوزف گرافی در دسته فوق‌سنگین رقابت‌های جهانی مدال کسب کند؛ واسیلی الکسیف. این قهرمان شکست‌ناپذیر از 1970 تا 1977، هشت سال متوالی عنوان قوی‌ترین مرد جهان را از آن خود کرد و ضمن کسب 8 طلای رقابت‌های جهانی، دو طلای المپیک را هم به دست آورد.

در مجموع طی 109 سال گذشته (از 1905 تا 2014) 9 وزنه‌بردار سنگین وزن موفق شدند سه مدال طلا یا بیشتر در رقابت‌های جهانی به دست بیاورند که در میان آنها نام حسین رضازاده هم دیده می‌شود.

رضازاده با کسب چهار طلا و یک برنز رقابت‌های جهانی و همین‌طور دو طلای المپیک یکی از نامدارترین وزنه‌برداران تاریخ به شمار می‌رود. این اسطوره وزنه‌برداری دنیا، در میان پرافتخارترین وزنه‌برداران دسته فوق‌سنگین تنها وزنه‌برداری است که رکوردهای حرکت یکضرب و مجموعش با حدنصاب‌های 263 و 472 کیلوگرم همچنان پابرجاست.

به دنبال رکورد رضازاده

رکورد یکضرب دسته فوق‌سنگین هم با 214 کیلوگرم، در اختیار دیگر وزنه‌بردار فوق‌سنگین کشورمان، بهداد سلیمی است. سلیمی که در سال‌های 2010 و 2011 قهرمان جهان شد و مدال طلای المپیک 2012 را نیز به دست آورد، بعد از حسین رضازاده دومین وزنه‌بردار پرافتخار دسته فوق‌سنگین تاریخ وزنه‌برداری ایران به شمار می‌رود. بهداد با قهرمانی در قزاقستان می‌تواند دهمین وزنه‌بردار فوق‌سنگین تاریخ لقب بگیرد که برای سومین بار قهرمان جهان می‌شود. سلیمی، با قهرمانی در قزاقستان برای دهمین بار متوالی روی سکوی نخست مسابقات بین‌المللی خواهد ایستاد؛ افتخاری که در میان ورزشکاران ایرانی تا قبل از این فقط حسین رضازاده به آن دست پیدا کرده است. رضازاده بعد از کسب مدال برنز رقابت‌های جهانی 1999 آتن، در ده مسابقه متوالی قهرمانی آسیا، بازی‌های آسیایی، رقابت‌های جهانی و المپیک صاحب مدال طلا شد تا از این حیث رکورددار باشد. سلیمی هم نخسین بار، سال 2008 در مسابقات جوانان جهان شرکت کرد و با رکورد مجموع 406 کیلوگرم روی سکوی ایستاد. از آن تاریخ تاکنون او 9 بار دیگر در صحنه‌های بین‌المللی مختلف به روی سکو رفته و همواره با مدال طلا برگشته است. یک شکست‌ناپذیر به‌تمام معنا که حالا در آستانه کسب دهمین طلای متوالی خود قرار دارد. یک طلای المپیک، دو طلای قهرمانی جهان، 2 طلای بازی‌های آسیایی، سه طلای رقابت‌های قهرمانی آسیا و یک طلای جوانان جهان همه عناوینی است که بهداد سلیمی از سال 2009 تاکنون به دست آورده است. در این سال‌ها بهداد بهترین رکورد مجموع خود را در بازی‌های آسیایی اینچئون به ثبت رساند؛ جایی که در مجموع به حدنصاب 465 کیلوگرم رسید.

او این حدنصاب را با مهار وزنه 210 کیلویی در یکضرب و 255 کیلویی در دوضرب که بهترین رکورد شخصی او در دوضرب هم به حساب می‌آید به دست آورد. بهترین رکورد شخصی او در یکضرب هم 214 کیلوگرم است که رکورد یکضرب دنیا به شمار می‌رود. بهداد با این رکوردها شانس اول کسب عنوان قهرمانی دسته فوق‌سنگین جهان در قزاقستان است.

در این دسته فیروز پژهان، سجاد انوشیروانی و بهادر مولایی، دیگر ایرانی‌هایی هستند که در رقابت‌های جهانی صاحب مدال شده‌اند. پژهان به عنوان نخستین ایرانی مدال آور در دسته فوق‌سنگین، سال 1958 روی سکوی سوم رقابت‌های جهانی ایستاد و مدال برنز دریافت کرد. انوشیروانی هم در رقابت‌های جهانی پاریس 2011، بعد از بهداد سلیمی نایب قهرمان جهان شد و مدال نقره دسته فوق را به دست آورد. انوشیروانی این مدال نقره را در المپیک 2012 لندن هم تکرار کرد تا یکی از هشت وزنه‌بردار تاریخ وزنه‌برداری ایران لقب بگیرد که هم در رقابت‌های جهانی و هم در المپیک روی سکو رفته است.

آخرین فوق‌سنگین ایرانی هم که در رقابت‌های جهانی صاحب مدال شد بهادر مولایی است؛ او سال گذشته در لهستان با حدنصاب مجموع 454 کیلوگرم نایب قهرمان شد. گفتنی است بهداد سلیمی با قهرمانی در رقابت‌های جهانی قزاقستان به این جمع اضافه خواهد شد.

سلیمی: برای دهمین مدال طلا آمده‌ام

بهداد سلیمی در آستانه رقابت‌های دسته فوق‌سنگین وزنه‌برداری قهرمانی جهان با بیان این‌که برای کسب دهمین طلای متوالی خود در عرصه رقابت‌های بین‌المللی لحظه شماری می‌کند، به جام‌جم گفت: حریفان سرسختی دارم اما همه از من فقط مدال طلا می‌خواهند و این موضوع به من انگیزه می‌دهد تا بهترین عملکرد را داشته باشم.

سلیمی با اشاره به آخرین وضع خود، خاطرنشان کرد: طبیعتا آمادگی بازی‌های آسیایی را ندارم. من در اینچئون وزنه‌های خوبی را زدم و سخت بود که بتوانم 40 روز دیگر همچون قبل از بازی‌های آسیایی پرفشار تمرین کنم اما با برنامه‌ریزی کادر فنی طوری حرکت کردیم که برای مسابقات جهانی کمتر احساس خستگی داشته باشم و با بدنی آماده روی صحنه حاضر شوم.

خوشبختانه تمرینات خوبی را هم در این مدت سپری کردم و الان به نسبت روزهای اولی که از اینچئون برگشته بودیم سرحال‌تر هستم.سلیمی درباره حریفان اصلی خود در قزاقستان هم گفت: بدون شک آلبگوف و لوچف روسی جدی‌ترین حریفان من در قزاقستان هستند. من در این چند روز لوچف را در سالن تمرین دیدم اما البگوف را ندیدم و نمی‌دانم با چه آمادگی بدنی در مسابقات حاضر می‌شود. اما آنچه برای من اهمیت دارد عملکرد خودم است. من می‌خواهم بهترین وزنه‌ها را بالای سر ببرم و عنوان قوی‌ترین مرد جهان را پس از یک سال دوباره به ایران بازگردانم. قهرمان المپیک 2012 لندن با اشاره به مدال طلای کیانوش رستمی افزود: طلای کیانوش به همه ما روحیه مضاعف داد. خود من واقعا از این مدال طلا روحیه گرفتم و حالا با خیالی آسوده تر روی تخته حاضر می‌شوم تا دومین مدال طلا را هم به دست بیاوریم.

مردم هم ان‌شاالله مثل همیشه من را با دعاهای خود مورد لطف قرار می‌دهند. مطمئن باشید برای شاد کردن مردم کشورم با تمام وجود روی تخته می‌روم.

رضا پورعالی‌ / ‌خبرنگار اعزامی جام‌جم