«کاسیدی» قانون‌شکن

بوچ کاسیدی رئیس گروه خلافکار «وایلد بانچ» بود. گروهی پنج نفره که خطرناک‌ترین بانک‌زنی‌ها، سرقت از قطار و دزدی‌ها را رقم می‌زدند. قانون شکنی‌های کاسیدی آن قدر زیاد شده بود که تحت تعقیب قرار گرفت. از این رو این تبهکار بزرگ برای این‌که در چنگ قانون گرفتار نشود به آرژانتین و از آنجا به بولیوی رفت اما در آنجا هم دست از قانون‌شکنی‌های خود برنداشت تا این‌که سرانجام ماجرای مرگ او رقم خورد.

مرگ کاسیدی

کاسیدی به بولیوی گریخته بود تا بلکه در آنجا از چنگال قانون در امان بماند غافل از این‌که بولیوی آخرین نقطه دنیا برای این تبهکار مشهور است. سوم نوامبر 1908 در نزدیکی سنت ویسنته در جنوب بولیوی، پیک قاطر سواری در حال رساندن اوراق بهادار به قیمت 15 هزار دلار به‌دست آرامایو فرانک بود تا دستمزد کارگران معدن نقره سیا را پرداخت کند. اما او در میان راه مورد حمله دو راهزن که گفته می‌شود کاسیدی و همدستش لانابوگ بودند قرار گرفت.

راهزن‌ها بعد از عملی کردن نقشه سرقت به خانه‌ای که متعلق به یک معدنچی به نام بونیفاسیو کاساسولا بود، رفتند و در آنجا اتاقی اجاره کردند اما صاحبخانه به آنها مشکوک شد و خواست تلگرافی بزند تا ماموران شهر را از وجود این فرد باخبر کند که در راه با هنگ آباروا در واحد سواره نظام ارتش بولیوی روبه‌رو شد و موضوع را با آنها در میان گذاشت.

کاپیتان جاستا کانچا سه سرباز به شهر سنت ویسنته فرستاد تا مقامات محلی را از وجود احتمالی کاسیدی با خبر کنند. به این ترتیب سه روز بعد یعنی ششم نوامبر خانه تحت محاصره سه سرباز بولیویایی،‌ سه افسر پلیس،‌ شهردار محلی و تعدادی از ماموران او در آمد تا شاید بتوانند سارقان مسلح را دستگیر کنند.

آغاز درگیری

هنگامی‌که سه سرباز به خانه مورد نظر نزدیک شدند، ناگهان صدای شلیک گلوله از سوی مردان قانون‌شکن به گوش رسید و یکی از سربازها بی‌جان روی زمین افتاد و به این ترتیب درگیری مسلحانه آغاز شد. ساعت دو صبح بود که ناگهان صدای فریاد یک مرد از داخل خانه به گوش رسید و طولی نکشید که با شلیک یک گلوله صدای فریاد متوقف شد و چند دقیقه بعد صدای شلیک دیگری به گوش رسید.

درگیری‌ها تا صبح روز بعد همچنان ادامه داشت اما به‌طور ناگهانی شلیک‌ها از داخل خانه متوقف شد. ماموران تصمیم گرفتند با دقت تمام و به آرامی‌ وارد خانه مورد نظر شوند. روی زمین دو جنازه افتاده بود که روی دست و پاهایشان آثار گلوله‌های زیادی به چشم می‌خورد.

2 جسد داخل خانه

به گزارش پلیس محلی،‌ دو مرد تبهکار به یکدیگر شلیک کرده بودند تا از سوی ماموران دستگیر نشوند. در بررسی‌های بیشتر، پلیس به این نتیجه رسید که این دو مرد همان دزدانی هستند که اوراق بهادار را به سرقت برده بودند اما مقامات بولیوی هنوز از هویت این دو نفر مطلع نبوده و از همه مهم‌تر این‌که اجساد قابل شناسایی نبودو به این ترتیب هر دو جسد در گورستان سنت ویسنته به خاک سپرده شد.

هرچند سال 1991 محققان تلاش بسیاری کردند تا با پیدا کردن قبرهای مورد نظر آزمایش «دی‌ان‌ای» انجام دهند تا این‌که مطمئن شوند کاسیدی در آن ماجرا کشته شده اما موفق به این کار نشدند. این در حالی بود که لولا پارکر خواهر کاسیدی مدعی بود که برادرش زنده است و مخفیانه در آمریکا زندگی می‌کند.

از آنجا که هویت اجساد هیچ وقت معلوم نشد نه تنها خواهر کاسیدی بلکه بسیاری براین عقیده بودند که او در آن واقعه نمرده است و حتی بعضی‌ها می‌گفتند او به فرانسه رفته و در آنجا صورتش را تحت عمل جراحی قرار داده و با تغییر چهره به آمریکا بازگشته و تاپایان عمر در این کشور زندگی کرده است.