این گزارش ، دیگر آبی و قرمز ندارد

توپ گرد و یک دنیاهیجان جوانی

کد خبر: ۷۳۷

براستی ! فوتبال این ورزش پرانرژی و جذاب چطور توانست به چنین جایگاهی در سطح جهان دست یابد؛ بسیار شنیده اید که حتی فقیرترین کشورهای دنیا در آفریقا و امریکای لاتین هم جوانان خود را به عشق فوتبال امیدوار می کنند و بسیار شنیده اید که فوتبال امروزه یک ورزش نیست ، بلکه تجارتی است جهانی که به درون خانه های بسیاری از جمعیت جهان راه یافته و ذهن بسیاری را معطوف به خود کرده است.فوتبال درایران در بین جوانها و بچه های هر کوچه و محله از سالیان سال نهادینه شده و هر کجا که پا می گذاری ، با وجود یک توپ پلاستیکی ، می توانی رد پایی از این ورزش را ببینی.اگرچه فوتبال در کشورمان در سالهای گذشته آرام ولی پرفراز و نشیب پیش آمد، اما یک جریان سبز ناگهان همه چیز را زیر و رو کرد. یک فوتبالیست ریزه میزه مشهدی با یک تحصیلکرده بلندبالای اردبیلی و چند جوان رعنای دیگر با هدایت جوانی که در ایستگاه آخر فوتبال خود مربی جوانان این سرزمین شده بود، چشم همه را باز کرد و فوتبال را از افسانه دست نیافتنی به واقعیت قهرمانی مبدل کرد.در جام ملتهای آسیا در امارات وقتی که عربستان از ایران 3 گل خورد، بعد از سالها همه حتی آنها که نمی دانستند فوتبال یعنی چه ؛ به خود گفتند چه کیفی دارد این فوتبال وقتی احساس می کنی با هر گل یک جوان ایرانی ، ایرانی بودنت گل میکند.مهدی صادقی 20 ساله می گوید: من از وقتی به فوتبال علاقه مند شدم که تیم ایران در مسابقات جام ملتهای آسیا در سال 96 تیمهای عربستان و کره جنوبی را با نتیجه های جالب 3 بر صفر و6 بر2 شکست داد. از همان موقع همیشه فوتبال را دنبال می کنم و به ویژه موفقیت بازیکنان ایرانی در اروپا برایم جالب است.حمید نیز می گوید: حالا دیگر فوتبال برای ما یک ورزش نیست ، بلکه تفریحی است که با آن می توانیم هیجانات درونی خودمان را تخلیه کنیم.اما علی بهزادی که به قول خودش یک پا علی کریمی است ، معتقد است که فوتبال ایران جزو فوتبال هایی شده است که همه به آن توجه دارند و روی آن حساب میکنند.وی می گوید: به نظر من جوانان ایرانی حالا کمتر به ستاره های فوتبال جهان دل می بندند؛ چرا که فوتبالیست هایی از جنس خودشان و با خون و پوست ایرانی دارند که حتی در فوتبال دنیا مطرحند و جوانان و نوجوانان کشورهای دیگر آرزوی دیدار آنها را دارند.علی که به تازگی وارد دانشگاه شده است ، می گوید: فوتبال تنها مقوله ای است که خیلی از دوستانم در دانشگاه همیشه با آب و تاب در مورد آن حرف می زنند و همیشه هم از پیشرفت فوتبال ایران با افتخار خاصی تعریف میکنند.به نظر او، فوتبال ملی ایران با کشف استعدادهای ناب خود و با مدیریت صحیح و اصولی می تواند با محوریت دادن به ارزشهای ملی ، ایران را خیلی خوب به جهانیان معرفی کند.آنچه فوتبال ایران را بیشتر بر سر زبانها انداخته است ، حضور بازیکنان مختلف تیم ملی در تیمهای رده اول اروپا و کشورهای صاحب فوتبال اروپاست.بسیاری از جوانان معتقدند: حضور ایرانیان در تیمهای اروپایی فوتبال ایران را متحول کرده و به دنبال آن تحول اجتماعی خاصی را نیز پدید آورده است.پیروزی تیم ایران بر استرالیا و حضور در جام جهانی و سپس پیروزی بر امریکا، فوتبال ایران را بیش از پیش از رکود در داخل و خارج کشور خارج کرد و فوتبال به قلب تمام ایرانیان راه یافت . جذابیت های خاص فوتبال و تبدیل آن به یک سرگرمی مهیج افتخارآفرین موجب می شود که هر از گاهی شاهد ناخشنودی تماشاگران و علاقه مندان فوتبال از شیوه بازی های تیمهای ملی و باشگاهی باشیم.به عقیده یک کارشناس علوم اجتماعی ، فوتبال با بهره گرفتن از امکانات ارتباطی و رسانه ایی در سراسر جهان روبه رو شده است و بیش از آن که بویژه برای تماشاگران ، ورزش محسوب شود، یک تفریح محض است . به نظر او این مساله در کشوری مانند ایران که مردم آن از احساسان ملی و وطندوستی قوی ای برخوردارند، بویژه در قشر جوان علاوه بر تفریح ، مایه مباهات و ابراز وجود و عرض اندام در مقابل جهانیان است و نادیده گرفتن این مسائل از سوی اعضای تیمهای ملی که ممکن است به دلیل بازیهای زیاد و دیدگاه حرفه ای نسبت به فوتبال از حساسیت های ملی دور شوند ممکن است در برخی موارد به ناهنجاریهای اجتماعی تبدیل شود.معصومه افضلی دانشجو و جوان 22 ساله با این که زیاد از فوتبال و مسائل آن مطلع نیست ، اما بازیهای ملی را تماشا میکند.او می گوید: با توجه به شرایط جامعه ایران و مشکلات متعددی که برای جوانان ایجاد شده است ، دلخوشی بسیاری از آنهاهمین مسابقات فوتبال است و اگر تیم محبوب آنها که تیم ملی است ، نتواند به دلخواه آنها بازی کند، از این قضیه ناراحت می شوند؛ هم به دلیل این که نمی توانند از نام کشور خود دفاع کنند و هم این که تفریحی به نام فوتبال را که بازیکنان نقش اصلی آن را ایفا می کنند، به خواست و با لذت تماشا نکرده اند.شاید کمتر کسی بداند که از کجاست و چگونه از میان این همه راه سوار بر اتوبوس شرکت واحد آمده است و یکریز صدا زده است : ایران ... ایران...وقتی که ایران خوب بازی کند، آن وقت قصه همین است . کوچه و خیابان از جوانانی که عشقشان فوتبال است ، پر می شود. آنهایی که از استادیوم آمده اند، به هر که و هر جا که می رسند شادی و همهمه را با خود می آورند و هدیه می کنند و آنهاکه نظاره گرشان هستند نیز دستی تکان می دهند، هورایی می کشند و خوشحال می شوند و شاید بعضی ها هم بی تفاوت ، نگاه کنند، اما همه این طور نیستند. بویژه اگر تیم فوتبال ایران ببازد یا خوب نتیجه نگیرد، آن وقت تازه بعضی ها یادشان می آید که بهتر است به قرمز و آبی بپردازند؛ چه داخل استادیوم و چه در خیابانها و کوچه ها.مهدی صادقی می گوید: چه تیم ایران فوتبال خوبی بازی کند، چه ببرد یا ببازد و چه مسابقه تیم های پیروزی و استقلال باشد، جوانان و طرفداران فوتبال کار خودشان را می کنند. آنها دوست دارند هیجان خود را تخلیه کنند و این وظیفه کارشناسان ، مسوولان ورزش و روان شناسان و جامعه شناسان است که با ترتیب دادن برنامه های مهیج و متناسب با سن جوانان ، آنها را پیش از مسابقه و بعد از آن سرگرم کنند تا احساسات و هیجانات آنها منجر به هیجانات کاذب و واکنشهای نامناسب نشود.