مذاکرات غیر انحصاری

خارج شدن از انحصار مذاکرات هسته ای با 3 کشور اروپایی به عنوان تروئیکای اتحادیه اروپایی و گسترش آن به سایر کشورها و مجامع و سازمان های بین المللی ، ابتکار دقیق و درستی بود که پیش از این باید مورد توجه قرار می گرفت.

کد خبر: ۷۳۶۹۸

سابقه بیش از 2 سال مذاکرات هسته ای میان ایران و 3 کشور آلمان ، انگلیس و فرانسه نشان داده که این 3 کشور علاوه بر این که نمایندگان واقعی اتحادیه اروپایی نبوده اند ، همواره تحت تاثیر و فشارهای ایالات متحده قرار داشته به طوری که پیش از آن که ایران در مقابل اروپا قرار داشته باشد در مقابل فزون طلبی های امریکا قرار داشته است . علاوه بر این 3 کشور اروپایی به عنوان کشورهای مهم هسته ای همواره مخالف دستیابی ایران به فناوری صلح آمیز هسته ای بوده اند و این مخالفت به طور سنتی در این 3 کشور نهادینه شده است بنابراین در طول مذاکرات ، اگرچه به ظاهر حق ایران را در داشتن فناوری هسته ای در چارچوب ان پی تی ، حقی قانونی و مشروع ارزیابی می کردند اما عملا با هرگونه تجهیز ایران به این فناوری مخالفت کردند که البته فشارهای پشت پرده امریکا باعث تشدید مخالفت ها شد. از سوی دیگر این پرسش همیشه مطرح بوده و هست که 3 کشور اروپایی اصولا براساس چه دستورالعملی با جمهوری اسلامی ایران مذاکره می کنند؛ پرسشی که از سوی برخی از کشورهای عضو اتحادیه اروپا همچون ایتالیا و یا اسپانیا ، اعضای شورای حکام و کشورهای عضو عدم تعهد و سایر کشورها مطرح است این که 3 کشور عضو اتحادیه اروپا یی به نمایندگی از طرف چه کشور و سازمانی با جمهوری اسلامی ایران وارد مذاکره شده اند؛ که با در نظرگیری موقعیت این سه کشور قابل استنتاج است که 3 کشور فوق نمایندگی هیچیک از نهادهای منطقه ای و بین المللی را ندارند. علاوه بر همه این مسائل ، اصولا اتحادیه اروپایی باتوجه به ماهیت ساختاری و تشکیلاتی خود در گفتگوی پیرامون موضوعات مهم جهانی به غیر از مسائل هسته ای ایران نیز هیچگاه یک بازیگر قوی در مقایسه با سایر بازیگران نبوده است . نگاهی به گفتگوهای صلح خاورمیانه که اتحادیه اروپا یی نیز جزو آن است ، نشان می دهد که این اتحادیه در مقایسه با امریکا و روسیه و حتی سازمان ملل نقش چندانی نداشته و تاکنون از سیاست های امریکا پیروی کرده است . در هر حال جمهوری اسلامی ایران در این 2 سال با اطمینان از فعالیت های صلح آمیز هسته ای خود با 3 کشور انگلیس ، آلمان و فرانسه وارد مذاکره شد تا به این کشورها به عنوان نمایندگان غرب ثابت کند که ایران در مسیری جز مسیر فناوری صلح آمیز حرکت نمی کند که اگر 3 کشور فوق عاقلانه فکر می کردند با نتیجه بخش بودن مذاکرات با ایران می توانستند اعتبار خود را در معادلات بین المللی افزایش دهند که البته به دلایل مختلف به این مهم موفق نشدند. در این میان به قول آصفی ، خود اروپایی ها در جهت حذف خود از مذاکرات هسته ای حرکت کردند و این موضوع به عهده خود آنهاست که خودشان را حذف نکنند و منتظر ابتکار ایران برای برون رفت از وضعیت کنونی باشند ابتکاری که به طور مشخص به سازمان ملل متحد و آژانس بین المللی انرژی هسته ای ارائه خواهد شد.