روضه در 50 سالگی هیأت

نزدیک به 50 سال است که هیأت هر هفته به صورت گردشی در منزل یکی از اقوام برپا می‏شود، گاهی شلوغ‏تر و گاهی خلوت‏تر. بزرگ‌ترهای فامیل البته بیشتر پای کارند و بر حضور خود اصرار دارند، صله‏رحمی هم می‏شود، قرآن و زیارت عاشورا و مداحی. ولی محرم که نزدیک می‏شود اوضاع هیأت هم فرق دارد. در مکان ثابتی مستقر می‏شود، جوان‌ترها حضور مستمری دارند و در تصمیم‏گیری‏ها برای دهه اول و روزهای بعد از آن نقش مهمی ایفا می‏کنند. بزرگ‌ترها هم می‏دانند باید کار را به جوان‏ها سپرد. جلسه‏ای برای هماهنگی‏های نهایی و خرید مایحتاج و سیاهی و پرچم.

اول محرم، هیأت آماده پذیرایی از عاشقان اباعبدالله و یاران شهیدش شده است. بیشتر حاضران در مراسم آشنا هستند، از اقوام و فامیل دور و نزدیک. مراسم هر شب با تلاوت قرآن کریم آغاز می‏شود و سپس زیارت عاشورا. در ادامه سخنرانی که آن هم توسط یکی از همین فامیل با یک موضوع خاص انجام می‏شود، اما بخش پُرشور و حرارت روضه‏خوانی و مداحی در پایان است. هم پیشکسوت‏ها هستند و هم جوان‌ترها. سبک‏ها ولی متفاوت است، اولی سنتی با شعرهای قدیمی و آخری به سبک و سیاق مداحان جوان و مشهور فعلی با سینه‏زنی خیلی جدی و محکم.

کسی حق ندارد کنار بایستد و همه باید در روضه و سینه‏زنی مشارکت کنند و لامپ هم حتی‌الامکان خاموش. فضای پارکینگ منزل دایی جان 13 شب شاهد این ناله‏های سوزان و اشک‏های ماتم همراه با عشق و سوز و گداز جمعی از پیران و جوانان یک خانواده بزرگ است. هیأت اباعبدالله الحسین(ع) کاشمری‏های مقیم مرکز، نزدیک به 50 سال است که این رسم را تکرار می‏کند و نسل‏ها درپی هم، سینه به سینه روضه‏خوان آقا امام حسین(ع) و یاران شهید ایشان هستند و این عَلَم از پدر به دست فرزند می‏رسد.

روضه که تمام می‏شود همه زود اشک را از روی گونه‏ها پاک می‏کنند و همان‏ها که میاندار بودند، حالا می‏شوند مسئول پذیرایی و در نهایت هم تقسیم کار فوری برای شستن ظرف‏ها. جوان‌ترهایی که شاید در خانه این کارها را نکنند، اینجا حتی نوبت می‏گیرند و با نیّت قبلی دیگ می‏شویند و می‏سابند و تا ساعاتی بعد از نیمه‌شب نظافت می‏کنند، تا فردا که مهمانان روضه هیأت آقا ابی عبدالله‌الحسین(ع) وارد می‏شوند همه چیز آماده و سر جای خودش باشد.

جواد نصیری ‌/‌ مدیر اطلاع رسانی رادیو قرآن