از عسل تا یونجه

عسل‌ علاوه بر گستردگی مناطق تولید دارای انواع مختلفی هم هست که برگرفته از نوع شهد و گیاه آن است.

عسل‌های بهاره اواخر فصل بهار به دست می‌آید. این عسل حاصل شهد شکوفه درختان میوه‌ای مانند گلابی، زردآلو و بادام و مرکبات و درخت اقاقیاست.

عسل پاییزه نیز به عسلی می‌گویند که از اوایل تابستان تا میانه‌های پاییز به وسیله زنبور تولید می‌شود و بیشتر خاص شهد گل‌های صحرایی است.

عسل گیاه اوکالیپتوس که منطقه رویش آن مناطق گرمسیری ایران است در تسکین درد‌های روماتیسمی مفید است و برای تسکین سردرد و کاهش آنفلوآنزا و سرماخوردگی موثر است. عسل آویشن در مناطق زاگرس شمالی و کردستان به دست می‌آید که در درمان بیماری‌های عفونی و قارچی موثر و مقوی معده و برای درمان زخم معده هم مفید است. عسل شکوفه‌های درخت کنار یا سدر که بومی مناطق جنوب ایران و کاهش‌دهنده قند خون، کمک‌کننده به دفع سموم از کبد، جلوگیری از ریزش مو و مفید برای درد و زخم معده است. عسل خارشتر معروف به عسل سیاه یا ترنجبین رنگی بسیار تیره و مزه‌ای خاص دارد و برای افراد دارای بیماری قند مفید است و برای رفع صفرا و سنگ کلیه و مثانه نیز اثرگذار است. عسل شوید ضد چربی خون و زیادکننده شیر مادر است. عسل چهل‌گیاه در مناطق شمالی ایران و زاگرس تولید می‌شود و تقویت‌کننده قلب و ضد ورم پروستات است. عسل یونجه که از شهد گل یونجه به دست می‌آید و برای افرادی که خون دماغ می‌شوند مفید است و عسل گون گز ضد پوکی استخوان است.

این عسل‌ها را که در مناطق مختلف ایران به دست می‌آید می‌توان از افراد معتمد و مطمئن تهیه کرد و البته قیمت آن به نسبت عسل‌های مصنوعی گران‌تر است و سیستم قیمت‌گذاری یکسانی بر آن حاکم نیست.