سمپوزیوم پشت سمپوزیوم

حالا اگر بخواهیم نگاهی اجمالی به عملکرد این سازمان در سال‌های گذشته داشته باشیم باید بگوییم نخستین نکته‌ای که درباره این سازمان به چشم می‌خورد، اختلاف میان این سازمان با مناطق خودش است. به عبارتی، در پیاده‌سازی پروژه‌های هنری، سازمان زیباسازی همواره با مناطق مختلف شهرداری اختلاف‌نظر و دیدگاه وجود داشته است. همین اختلاف منجر به سردرگمی بسیاری از طرح‌ها و در نتیجه ناهماهنگی بصری شهر شده است. شاید یکی از علل پایدار نبودن بسیاری از طرح‌ها همین موضوع باشد.

مثلا شاهدیم با زحمت فراوان و صرف هزینه‌های بسیار در نقطه‌ای از شهر یک پروژه نقاشی دیواری اجرا می‌شود، اما در کوتاه زمانی به دلیل همین اختلافات محو شده یا در نقطه‌ای دیگر، یک نماد شهری کار گذاشته می‌شود، اما به کوتاه زمانی جای خود را به یک مجسمه‌چینی می‌دهد!

از طرف دیگر، سازمان زیباسازی چند سالی است به برپایی جشنواره‌های هنری اقدام می‌کند. از آن جمله می‌توان به برگزاری دوره‌های مختلف سمپوزیوم‌های مجسمه‌سازی مثل سمپوزیوم سنگ، چوب یا فلز اشاره کرد.

همچنین برگزاری دوره‌های مختلف نقاشی دیواری از این جمله است. این رخدادهای هنری که اتفاقا موفق شده‌اند جای خود را در تقویم هنرهای تجسمی کشور هم باز کنند، با هدف شناسایی و کشف استعدادهای هنری جوان و نیز دستیابی به آثار هنری خلاقه برای اجرا و نصب در پایتخت برگزار می‌شود، اما با مروری بر ادوار برگزار شده این رخدادها درمی‌یابیم خروجی چندانی نداشته‌اند و نتوانسته‌اند آثار در خور تاملی را به فضای شهر تهران وارد کنند. آن هم در شرایطی که این شهر هر روز بیش از قبل نفس شهروندان را به شماره می‌اندازد.