نجات جان بیماران

سیدمهدی اعلمی‌پور، مردی از اهالی تربت‌حیدریه است که چندی قبل در جریان یک سانحه رانندگی فرزندش را از دست داد. او همراه همسر و فرزندش سوار خودرو بودند که خودرو واژگون شد و دختر شش‌ساله وی به نام غزل درست در روز تولد شش‌سالگی‌اش مرگ مغزی شد. مهدی که از این اتفاق بشدت اندوهگین بود، تصمیمی بزرگ گرفت و مصمم شد حالا که فرزندش را از دست داده، جان بیماران دیگر را نجات بدهد. به همین دلیل با اهدای اعضای بدن کودکش، موافقت کرد. او می‌گوید: من و همسرم هشت سال قبل ازدواج کردیم و فقط همین یک فرزند را داشتیم. این‌که تصمیم گرفتم اعضای بدن او را اهدا کنم، واقعا کار خدا بود و حالا از تصمیمی که گرفته‌ام، خیلی راضی هستم. با کاری که من کردم سه بیمار به زندگی برگشتند. البته من آنها را نمی‌شناسم اما همین‌که حالشان خوب است، خیلی خوشحال هستم. حالا که فکر می‌کنم می‌بینم بهترین تصمیم را گرفته‌ام و اگر همین اتفاق دوباره تکرار شود، باز همین کار را خواهم کرد.

علیرضا صادقی، مرد سی‌و‌یک ساله‌ای است که او نیز کاری مشابه انجام داده است. فرزند او به نام امیرحسین که نزدیک دو سال داشت، دچار مرگ مغزی شد.او می‌گوید: پزشکان به ما گفتند دیگر نمی‌شود برای امیرحسین کاری کرد. همان موقع من با اهدای عضو موافقت کردم. البته همسرم اوایل زیاد موافق نبود اما او هم نظرش را تغییر داد و قبول کرد اعضای بدن امیرحسین اهدا شود. پسرم 15 روز در بیمارستان به دستگاه وصل بود و بعد از آن مرگ مغزی وی را اعلام کردند، بعد از آن امیرحسین 72 ساعت زیرنظر بود تا مراحل کار انجام شود.

او ادامه می‌دهد: آن زمان که گفتند پسرم مرگ مغزی شده، به خودم گفتم حالا که دیگر کاری از دست کسی ساخته نیست، بهتر است دو سه بیمار نجات یابند و خانواده‌شان خوشحال شوند. نظر همسرم هم همین بود و بالاخره این کار انجام شد. بعد از آن از تصمیمی که گرفتیم به حدی راضی بودیم که هر دو وصیت کردیم اگر ما هم مرگ مغزی شدیم، اعضای بدنمان را اهدا کنند.

نجات بیماران از اتفاقات شیرینی است که اخبار مربوط به آن بکرات منتشر می‌شود اما کارشناسان می‌گویند هنوز هم آمار اهدای عضو در ایران به نسبت آمار جهانی پایین است و باید درباره این موضوع، بیشتر اطلاع‌رسانی شود تا مردم با اهدای عضو و شرایط و ضوابط آن آشنا و به این کار ترغیب شوند.