رنج مسیحیان در موصل

افراط‌گرایان داعش تهدیدهای خود را عملی کرده و کنیسه «المطرانیه» در شهر موصل را به آتش کشیدند تا فصل نوینی از تروریسم و نفرت از رفتارهای افراطی را رقم زنند.

برای دریافت وضع کنونی و رویارویی با پدیده شوم تروریسم، باید از دو زاویه دینی و سیاسی به آن نگریست و برای مهار آن چاره‌جویی کرد. هرچند کسانی که دست به‌چنین اقداماتی می‌زنند، گروه‌هایی آشوب‌طلب و تروریست هستند که به هیچ یک از اصول اخلاقی و انسانی پایبندی نشان نمی‌دهند و در همه نقاط جهان نیز مورد نفرت و بیزاری قرار گرفته‌اند.

در نگاه مذهبی به فرآیند تروریسم و ارعاب در منطقه، انتظار این است که مراکز دینی و مذهبی این‌گونه رفتارهای ناپسند به نام دین را محکوم کرده و از اقدامات ستیزه‌جویانه و تندروی گروه‌های تروریستی ـ که پیکره جامعه امروزی را تهدید می‌کند و به همزیستی مسالمت‌آمیز میان پیروان ادیان و مذاهب دیگر در منطقه آسیب می‌رساند ـ انزجار جویند.

داعش و دیگر گروه‌های تندرو ابتدا با پیروان خود سر ستیز داشته و سپس با دیگر اعتقادات و ادیان مبارزه می‌کنند و به پیروان دیگر مذاهب آزار می‌رسانند. داعش در عراق، ابتدا حرم‌ها و بقعه‌های دینی صوفیه (از اهل سنت) را خراب کرد و سپس به بارگاه‌های شیعی یورش برد و حتی اهل سنتی را که با این گروه‌ها بیعت نکرده و ناسازگاری نشان داده بودند، تکفیر کرد و حتی به قتل رساند.

حال پس از این‌گونه اقدامات ناروا، سراغ پیروان دیگر مذاهب در عراق (از جمله مسیحیان) رفته و به آزار ایشان می‌پردازد. پیش از این در سوریه گروه‌های تروریستی تعدادی از زنان راهبه را در منطقه «معلولا» ربوده و پس از دریافت مبالغ هنگفتی، آنها را آزاد کردند. این‌گونه اقدامات ضد بشری داعش به مناطق اهل سنت عراق و سوریه زیان‌های بسیاری وارد آورده است. مناطقی که اهل سنت در آن ساکن هستند، مهم‌ترین هدف گروه‌های تروریستی به شمار می‌رود، چرا که تکفیری‌ها می‌خواهند در آن مناطق تشکیل حکومت داده و بر آن مسلط شوند.

در بُعد سیاسی، مهار تروریسم در کشورهای منطقه در اولویت قرار دارد. با نگاهی به پیشینه گروه‌های تروریستی همچون داعش درمی‌یابیم اهداف این گروه‌ها چیست؟ پرسشی که توجه به آن ضروری است این که گروه‌های تروریستی همچون داعش چگونه دامنه نفوذ خود را گسترانده و به عراق و سوریه رسیده است؟ همچنین سوال دیگری که در ذهن ایجاد می‌شود، این است که این گروه‌ها تا کجا می‌خواهند پیشروی کنند؟ آیا سودای رسیدن به بغداد، عربستان سعودی و اردن را در ذهن می‌پرورانند؟

گروهک داعش و همچنین جبهه النصره در سوریه از حدود یک‌سال‌ونیم پیش اعلام موجودیت کرده و عناصر نخستین آن، زندانیان فراری هستند که زمانی وابسته به القاعده بوده و سپس از زندان‌ها گریخته و با حمایت مالی برخی کشورها ساماندهی شده و به اقدامات خرابکارانه و تروریستی در منطقه روی آوردند. این گروه با استفاده از فرصت ایجاد شده در سوریه و ناآرامی‌های این کشور، رهسپار سوریه شد و با همکاری باقیمانده‌های حزب بعث و القاعده اقدامات خود را افزایش داد و سپس به خاک عراق برگشت و در موصل مستقر شد.

گروه‌هایی همچون داعش که انقلاب‌های عربی در منطقه را به صحنه جنگ و برهم خوردن نظم اجتماعی تبدیل کردند، اکنون در عراق دست به اقدامات تروریستی زده و مسیحیان موصل را آزار می‌دهند.

در شرایط کنونی باید با این گروهک تروریستی برخورد کرد و اجازه تکرار سناریوی سوریه را در عراق به تروریست‌ها و حامیان آنها نداد.

در سوریه با تضعیف دولت مرکزی، مردم این کشور متحمل زیان‌های فراوانی شدند و اکنون بی‌نظمی، جنگ و بی‌خانمانی در این سرزمین مشاهده می‌شود. ضعیف شدن دولت در سوریه و عراق، عمر گروه‌های تندرو را طولانی می‌کند و در نتیجه تروریست‌ها فرصت می‌یابند در این دو کشور دست به جنایات تازه‌ای بزنند و شهروندان عادی را به‌قتل برسانند. البته عراقی‌ها می‌توانند در آینده نزدیک دولتی نوین تشکیل داده و ساختار سیاسی کشور عراق را سامان دهند. می‌توان گفت، عراق با تمامی احزاب و گروه‌های سیاسی برای ایستادگی در برابر گروه‌های تندرو یکپارچه شده است.

مسیحیان ساکن در شهرهایی همچون موصل تنها مورد هدف گروه‌های تروریستی نیستند؛ بلکه سیل ناآرامی‌ها به پیروان دیگر ادیان و مذاهب خواهد رسید و اگر تروریست‌ها در عراق مهار نشوند، همزیستی میان مسلمانان و پیروان دیگر مذاهب را که قرن‌ها پابرجا بوده است، برهم خواهند زد. عراق سرزمینی است که در آن ده‌ها دین، مذهب، نژاد و طایفه حضور داشته و مسیحیان تنها اقلیت این کشور نیستند.

الجیران / مترجم: محمدجواد گودینی