تحریم‌های آمریکا و روسیه علیه یکدیگر

در یک جبهه نیروهای دولتی و در طرف دیگر نیروهای روس‌تبار طرفدار روسیه بودند. در این کارزار، بر اساس شواهد، روسیه از جانب غرب متهم به حمایت همه جانبه از روس‌تبارها شد. در ادامه آمریکا همراه همپیمانانش در اروپا با هدف اعمال فشار بر دولت روسیه به منظور قطع حمایت از نیروهای مخالف دولت و فرونشاندن شعله جنگ داخلی، اقدام به وضع تحریم علیه مسکو کردند. این تحریم‌ها شامل مقامات ارشد، ‌شرکت‌ها و بانک‌های روسی شد.

در مرحله بعدی همزمان با سفر دوره‌ای پوتین به کشورهای آمریکای لاتین و استقبال گرم رؤسای جمهور این کشورها از وی از واشنگتن خبر رسید شدیدترین تحریم‌ها پس از آغاز بحران اوکراین علیه روسیه وضع شده است. فهرست جدید این تحریم‌ها شامل تحریم‌های بانکی و حوزه صنایع سنگین روسیه بوده است.

تصمیم آمریکا برای اعمال تحریم‌های جدید علیه روسیه، دو طرف بویژه واشنگتن را به سوی بن‌بست در مسیر پیگیری منافع استراتژیک هدایت می‌نماید. در همین ارتباط پوتین رئیس‌جمهور روسیه تاکید کرده است مسکو امیدواری خود نسبت به یافتن راه‌حلی در این زمینه و بهره‌گیری از کانال‌های دیپلماتیک را از دست نمی‌دهد.

لازم به ذکر است تحریم‌های مذکور مانع دریافت اعتبار آمریکایی توسط شرکت‌ها و بانک‌های روسی می‌شود. بر اساس تدابیری که در دولت آمریکا در زمینه روابط با روسیه اتخاذ شده مجموعه صنایع نظامی آمریکا، تمام قراردادهای خود با روسیه را به حالت تعلیق درخواهد آورد. به اعتقاد کارشناسان، تحریم‌های کاخ سفید با منافع خود آمریکا هم هماهنگ نبوده و تنها شرایط را برای انتقاد از رئیس‌جمهور روسیه و تاثیرگذاری منفی در این کشور فراهم می‌کند. به واسطه محدودیت‌های اخیر، شرکت‌ها و کارخانه‌های بزرگی که بخواهند در روسیه فعالیت نمایند، در مقایسه با دیگر شرکت‌های مشابه در دنیا انسجام کار خود را از دست خواهند داد.

هر چند کارشناسان دو طرف وضع تحریم‌های یکجانبه آمریکا را غیرقانونی می‌دانند، ولی با توجه به تنیدگی منافع روسیه و آمریکا و همچنین گستردگی فضای همکاری‌های اقتصادی در سطح بین‌الملل، بعضا دیده می‌شود برخی شرکت‌ها مانند اکسون آمریکا بدون لحاظ محدودیت‌ها، همکاری نفتی خود با روسیه را ادامه داده و روس‌نفت که تامین‌کننده بخشی از بودجه روسیه است، از سیاست مستقل خود پیروی می‌کند.

در فرآیند تحریم‌های متقابل روسیه و آمریکا به بهانه بحران آمریکا، مسکو غالبا مسیر و چیدمان از پیش تعیین‌شده‌ای را در اختیار داشته است. حساب‌شده‌بودن این پیش‌بینی‌ها به گونه‌ای بوده که بعضا کشورهای غربی و بویژه اروپایی به لحاظ تنیدگی مستحکم متقابل با روسیه در برخی زمینه‌های حیاتی از جمله انرژی، بناچار از اصرار بر آن طفره رفته‌اند. شاید تعیین جایگزین‌هایی دیگر برای تامین انرژی اروپا ممکن باشد، ولی در شرایط بحرانی و کوتاه‌مدت فعلی، عملا حتی فکر کردن به منابع دیگر تامین انرژی در دنیا امکان‌پذیر نیست.

کرملین که از برگ برنده انرژی خود در مقابل غرب مطمئن است، بی‌تفاوت نمانده و در رویکردی سیاسی و متقابل در پاسخ به تحریم مقام‌ها، بانک‌های مهم و فعال و صنایع سنگین خود، لوکاشویچ سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه از تحریم 12 مقام آمریکایی از جمله دریادار ریچارد باتلر، فرمانده پایگاه گوانتانامو و ژنرال ریکاردو سانچز، فرمانده نیروهای آمریکا در عراق در سال‌های 2003 و 2004 خبرداده است. شایان ذکر است مجله اتحادیه اروپا نیز در تاریخ بیست‌و‌ششم جولای 2014 (چهار مرداد 1393) فهرست جدید تحریم‌ها علیه 15 شخصیت حقیقی و 18 شخصیت حقوقی و همچنین سازمان‌ها و ارگان‌های روسی و اوکراینی حامی روسیه را به بهانه شرایط و بحران اوکراین منتشر کرد. تحریم‌های اخیر مانع دستیابی روسیه به بازار سرمایه، تجارت صنایع دفاعی و انتقال تکنولوژی‌های مورد نیاز بویژه در حوزه انرژی خواهد شد.