جاده​ آسیایی؛​ جاده ​قاتل

این جاده که به جاده آسیایی معروف است، پارک ملی گلستان را به چند قسمت تقسیم و اکوسیستم منطقه را با چالش مواجه کرده، برای نمونه براساس گزارش روابط عمومی سازمان حفاظت محیط‌زیست استان گلستان در چهار ماهه نخست امسال ۱۲ سمور سنگی، هشت خوک وحشی (گراز)، ۵۳ بچه خوک​وحشی، ۱۹ شغال ۳۹ کلاغ، شش روباه، دو راسو، یک دوپای کوچک، ۵۳ حلقه لوس مار، یک گرزه مار، دو خارپشت، سه قلاده پلنگ، دو آهو، چهار سهره جنگلی و یک گورکن بر اثر برخورد با خودروهای عبوری در جاده میان گذر پارک ملی گلستان کشته شده‌اند.

این در حالی است که باید تاکید​کرد که این آمار مربوط به جاندارانی است که لاشه آنها در حاشیه جاده پیدا شده، بنابراین نباید نادیده گرفت که بسیاری از جانداران بعد از تصادف با خودروهای عبوری به جنگل پناه برده و لاشه‌شان هرگز پیدا نشده است.

علاوه براین باید یاد آور شد که توقف مسافران در حاشیه جاده و روشن کردن آتش از سوی آنها نیز سبب آتش‌سوزی‌های بسیاری شده و می‌شود. جالب اینجاست که برای تغییر مسیر این جاده مصوبه‌ای نیز در هیات وزیران به تصویب رسیده و ابلاغ نیز شده، اما تاکنون برای اجرایی شدن این مصوبه قدم محکمی برداشته نشده است.

نکته دیگری که باید به آن اشاره کرد دیوار‌های بتنی است که داخل پارک کار گذاشته شده است. این دیوار‌ها که ارتفاعشان در برخی نقاط به هفت متر نیز می‌رسد سبب شده گونه‌های جانوری نتوانند برای جستجوی خوراک یا جفت‌یابی به همه بخش‌های جنگل بروند.

ماجرای ساخت این جاده نیز به سال 82 و مصوبه‌ای برمی‌گردد که دولت با تصویب آن سعی در افزایش دسترسی به پارک و امداد‌رسانی به برخی از حاشیه‌نشینان جنگل که در معرض خطر سیل قرار دارند، داشت. این در حالی است که براساس این مصوبه عرض جاده دست‌کم باید بین 11-6 متر باشد، اما اکنون کار به جایی رسیده که عرض این جاده در قسمت‌هایی به 50 متر نیز می‌رسد.‌