در کسوت تک تیرانداز

اسنایپر الیت از محبوب‌ترین سری بازی‌های مخفیکاری است که قسمت اول و دومش در کشور ما نیز با اقبال خوبی روبه‌رو شد. قسمت سوم این بازی عرضه و مانند نسخه‌های قبلی با استقبالی متوسط روبه‌رو شد. در عین این‌که منتقدان صحنه‌های برخورد تک‌تیر به بدن دشمنان را ستوده، خیلی‌ها از باگ‌های زیاد و ایرادهای فنی آن نالیده‌اند.

در قسمت جدید این سری، مخفیانه تحت‌نظر گرفتن دشمن و پرتاب تیر خلاص به سمتش، لذتی وصف ناپذیر دارد. حیف مقدمه‌ این صحنه‌های حماسی، ماموریت‌هایی نه چندان جذاب است که گذر از آنها بیشتر تحمیلی است تا پیاده‌سازی موفق گیم‌پلی.

خوشبختانه آنچه در اسنایپر الیت 3 حرف اول را می‌زند، از همان اول توی چشم است. صحنه‌ها عظیم‌تر و نقشه‌ها بزرگ‌تر شده، طوری که گاهی تشویق می‌شوید از فاصله‌ای به طول 300 متر تیراندازی کنید. مراحل به جای این‌که شما را در یک مسیر خطی سوق دهد، حالتی سندباکس گونه داشته و وادارتان می‌کند با فکر پیش بروید. اتخاذ استراتژی‌های مناسب، شما را به بهترین نقطه برای تیراندازی می‌رساند و با این که می‌توانید با سر به سمت هدف تاخته و بدون ترس به دل دشمنان بزنید، از پا درآمدن سریع شخصیت اصلی با برخورد چند تیر، شما را از چنین ناپرهیزی‌هایی دور می‌کند. اغلب قدم‌های بی‌صدا بهترین نتیجه را می‌دهد انتخاب‌های زیادی در این بازی خواهید داشت و نحوه‌ به انجام رساندن مراحل کاملا به انتخاب خودتان است.

با همه این تعاریف، با یک عنوان «جهان آزاد» (Open World) روبه‌رو نیستید. ماموریت‌های جانبی نسبتا زیادی مثل خاموش کردن چراغ‌های تجسس یا خرابکاری در انبار مهمات دشمن وجود دارد، اما باز هم مسیر منتهی به فینال هر مرحله روشن است. یک نشانگر همیشه محل اهداف را نشان می‌دهد. مثلا ممکن است مدام به یک بسته‌ اطلاعاتی مفید برای خودی‌ها اشاره کند که برای رسیدن به آن، فقط باید دشمنان را یکی یکی از سر راه بردارید.

نیــازی نیست در مسیر خود همه جاندارها را قلع و قمع کنید. پس از جای‌گیری در ارتفاع می‌توانید نشانگر قرمز رنگ را هم فعال کنید تا محل دقیق اصابت گلوله را نشانتان ‌دهد. گلوله را که شلیک کردید، دوربین، چشم از شما برداشته و گلوله‌ داغ را دنبال می‌کند.

لحظه‌ برخورد گلوله واقعا تماشایی است. بدن هدف با نمایی اشعه ایکس مانند به چشم می‌آید و چگونگی برخورد گلوله را با جزئیاتی تکان دهنده به نمایش می‌گذارد. هر چه هست، این صحنه‌ها از همیشه دقیق‌تر بوده و لذتی خاص را به دست می‌دهد.

متاسفانه بیشتر اوقات درگیر صحنه‌های مخفیکاری عذاب‌آور هستید تا این شلیک‌های لذتبخش. کافی است یک تیر شلیک کنید تا دشمنان مثل مور و ملخ بر سرتان بریزند. از آنجا که قدرت مانور شخصیت اصلی برابر با سربازان دشمن است، مجبورید بیشتر اوقات برای پیشروی به چاقو و هفت‌تیرتان اتکا کنید و جرات دست بردن به اسنایپ خود را نداشته باشید. البته همیشه می‌توانید بسرعت عقب‌نشینی کرده یا تغییر موقعیت بدهید تا از دست دشمنان در امان باشید. بازی هم امتیازاتی برای تغییر موقعیت در نظر می‌گیرد. البته اگر خیلی صبور باشید، می‌توانید تیرها را زمانی شلیک کنید که سر و صدای خاصی از اطراف برخاسته یا هواپیمایی از بالای سرتان رد می‌شود تا صدای سلاح را خفه کنید.

آهسته حرکت کردن هیجان چندانی را به ارمغان نمی‌آورد، اما دست‌کم منظره‌های بازی زیباتر و رنگارنگ‌تر از نسخه‌های قبلی است. به‌جای مناظر گرم و نه چندان چشمنواز قسمت‌های قبل، شاهد جنگل‌های خوش آب و رنگ گرمسیری با نورپردازی خوب هستیم. البته گرافیک بازی آن چیزی نیست که از یک عنوان نسل هشتمی انتظار می‌رود؛ ولی در حد و اندازه‌های خود خوب ظاهر شده است.

داستان بازی جزو ضعیف‌ترین روایت‌های جنگ جهانی دوم است و اصلا به دل نمی‌نشیند. خوشبختانه صحنه‌های داستانی با آن حالت غلو مانندش، آن‌قدر نیست که مایه‌ نگرانی باشد. در عین حال، بهترین صدایی که در طول بازی خواهید شنید، صدای بازیکن دیگر است. هر زمان که بخواهید می‌توانید یکی از دوستانتان را به خود ملحق کرده و با همکاری او مرحله را به پیش ببرید. هماهنگی لازم برای شلیک‌های همزمان و جلوگیری از جلب توجه دشمنان گاهی سخت می‌شود، اما در هر حال تجربه‌ای جذاب است.

یکی از مدهای بازی Overwatch نام دارد که مشابه ‌Horde Modeهای سری ابزار جنگ است. دشمنان دسته دسته وارد می‌شوند و باید تا جایی که مهمات‌تان ته بکشد، مقاومت کنید. البته همکاری با بازیکن دیگر در حالت داستانی و همترازی تیراندازی‌ها با یکدیگر، از جذابیت بیشتری برخوردار است.

حالت چندنفره‌ رقابتی چیز تازه‌ای برای عرضه ندارد. در حالت Deathmatch بازیکنان به جان هم می‌افتند. دو حالت Distance King و No Cross به دلیل تشویق به تیراندازی از دور و پرهیز از برخوردهای نزدیک تغییری خوب را رقم می‌زنند؛ اما در هر صورت نباید از بخش چندنفره‌ بازی انتظار چندانی داشته باشید.

البته همه‌ این مسائل، منوط به این است که بتوانید یک گیم آنلاین پیدا کنید. کانکشن زیاد دچار مشکل می‌شود. ظاهرا این مشکل بیش از دیگر نسخه‌ها در نمونه‌ PS4 نمود دارد و واقعا عذاب آور است. در نهایت این عنوان را با توجه به درجه‌ سنی آن (+18) به همه‌ کسانی که به ذهن خود تسلط دارند و در عین حال مشکلات را در ازای دیدن تصویرسازی دقیق صحنه‌های خشونت‌بار، ندید می‌گیرند، توصیه می‌کنیم.

سیاوش شهبازی