یادداشت

کودکان سرزمین تصویر

بی‌اغراق یکی از شیرینی‌های تمام‌نشدنی زندگی کودکان هستند که هرکجا که باشند سرزندگی را به آنجا می‌آورند که این شادابی گاه شیطنت است و گاه شیرین‌زبانی. این هرجا هم ممکن است خانه باشد، پارک باشد یا تلویزیون و سینما. هرکجا که باشند لذت زندگی را افزایش می‌دهند.

کد خبر: ۶۹۷۴۰۸

تلویزیون در دهه‌های گذشته بازیگران کودک زیادی را به نمایش گذاشت که امروز بیشتر آنها تبدیل به بازیگران و کارگردانان توانایی شده‌اند.

حضور یک کودک خردسال در سریال هفت سنگ که در این شب‌ها از شبکه سه پخش می‌شود و رابطه خوب او با همبازی‌هایش بهانه‌ای شد که یادی کنیم از حضور کودکان در آثار تلویزیونی و سینمایی که خوشبختانه بعد از چند سال رکود به نظر می‌رسد روند رو به رشدی را شروع کرده‌اند.

امروز کودکان باردیگر آثار سینمایی و سریال‌ها بیشتر دیده می‌شوند. محمدرضا شیرخوانلو چند وقتی است که با حضور در سریال‌هایی چون چک برگشتی و دودکش خوش درخشید و به بازیگری تبدیل شد که کل بار عاطفی فیلمی ملودرام مانند دهلیز را به دوش کشید یا حضور روژین کوچولو در سریال هفت سنگ که اگر به داستان خوب نگاه کنیم می‌بینیم که محور بسیاری از داستان‌های سریال است.

هرچند شاید برخی از این بازیگران کودک دیالوگ‌های زیادی هم برای گفتن نداشته باشند، ولی حضور آنها در جمع یک خانواده به این نهاد اجتماعی شکلی رسمی‌تر می‌بخشد و خانواده‌‌‌ها را مدنی می‌کند ولو این‌که به دوربین نگاه کنند، حرفی نزنند، به زور دیالوگ خود را بگویند یا حتی بی‌حوصلگی در بازی آنها دیده شود، ولی حضورشان لازم و جدی است.

سینمای دنیا سالیان سال است که به حضور کودکان جلوی دوربین توجه می‌کند. خاطرم هست در جایی شنیدم که پوران درخشنده که مشغول ساخت فیلم «عشق بدون مرز» در سال 77 و با بازیگران کودک خارجی بوده می‌گفت که این بازیگران خردسال هم مدیر برنامه داشتند و طبق قراردادهای سخت و لازم‌الاجرا کار می‌کردند که این نشان از توجه به کودکان در عرصه‌ای سینمایی دارد. کارگردانان فیلم‌ها و سریال‌سازان برتر دنیا همیشه از بازیگران کودک بخوبی استفاده کرده و می‌کنند در صورتی که این روند در ایران آنچنان که باید و شاید قوی نیست و ضعف‌های همیشگی دارد.

شاید برای توجه بیشتر به این روند ذکر این نوستالژی‌ها قابل تامل باشد که در روزگار تلویزیون‌های سیاه و سفید فیلم‌هایی چون «مندی»، «گلنار»، «پاتال و آرزوهای کوچک»، «دزد عروسک‌ها»، «گربه آوازه‌‌خوان»، «الو الو من جوجو‌ام» بینندگان زیادی داشتند و بازی خوب کودکان در حافظه و ذهن مردم مانده است.

به هر صورت بازیگران خردسال و کودکی که دوباره به تلویزوین بازگشته‌اند نشان از سهم‌خواهی بازیگران کم سن و سال در آثار تصویری می‌دهند و می‌تواند فتح بابی باشد برای توجه به این گروه سنی.