شب‌گردی در ایران زمین

برنامه‌های تلویزیونی را از حیث زمانی می‌توان به سه بخش عمده برنامه‌های صبحگاهی، ظهرگاهی و شبانگاهی تقسیم کرد که هم فرم و هم محتوی خود را از عنصر زمان وام می‌گیرد به این معنی که زمان پخش برنامه را به عنصری تعیین‌کننده در شکل و فرم اجرا حتی شیوه دکوربندی و نورپردازی بدل کند.

کد خبر: ۶۸۶۶۱۰

شاید در این میان برنامه‌های شبانگاهی به دلیل سبک زندگی امروزی که مردم شب‌ها تا دیروقت بیدار هستند از شانس و اقبال بیشتری برای دیده‌شدن و جذب مخاطب برخوردار باشند. این مساله امکان و فرصتی به شبکه‌های تلویزیونی می‌دهد تا با تهیه و تولید برنامه‌های جذاب نظر و رضایت مخاطبان را جلب کنند. یکی از این برنامه‌ها «خیابان ایران» شبکه یک است که می‌توان آن را فرزند خلف برنامه «پارک ملت» دانست که از همین شبکه پخش می‌شد و تلاش می‌کند تا یک مجله تصویری شبانه را به نمایش بگذارد. هر چند انگار آرامش و طمانینه شب از یک‌سو و نیاز به کسب اطلاعات مهم و کاربردی در زندگی جمعی، برنامه‌های شبانه را شبیه هم کرده است.

اما برای گریز از این کلیشه در برنامه خیابان ایران هم شاهد تنوع در بخش‌ها هستیم و هم کوتاه بودن آنها که ریتم تندتری به برنامه داده و از کسالت‌بار بودن آن جلوگیری می‌کند. البته اجرای پویا و کمی با نشاط‌تر این برنامه که شمایل آن را از برنامه‌های گفت‌وگومحور رسمی جدا می‌کند نیز در جذابیت بیشتر برنامه بی‌تاثیر نیست ضمن این‌که تعدد مجریان نیز از یکنواختی آن جلوگیری کرده و تنوع بیشتری به آن می‌بخشد. خیابان ایران از بخش‌های مختلفی همچون آشنایی با نواهای ماندگار، نقاشی برای کودکان، آشپزی برای مردان، تاکسی ترانه، مرور مطبوعات، رادیو خنده، خبر و... تشکیل شده که هر کدام علاوه بر این‌که می‌تواند بخشی یا تقریبا همه مخاطبان را به تماشای خود بنشاند. همچون یک مجله تصویری از بخش‌های مجزا برخوردار بوده که هرکس می‌تواند بنا به علاقه و سلیقه خود آنها را برگزیند.

ضمن این‌که در طراحی بخش‌های برنامه می‌توان ردپای نوآوری و خلاقیت را هم دید مثلا آشپزی برای مردان یا تاکسی ترانه از جمله این موارد است که واجد عنصر تازگی است و هم پتانسیل خوبی برای جذب مخاطب دارد. بخش‌ها به گونه‌ای چیده شده که مخاطب از هر طیف سنی و خاستگاه طبقاتی ـ شغلی می‌تواند بخشی از علائق و دغدغه‌های خود را در آن ببیند. خوشبختانه خیابان ایران وجوه تخصصی ـ عمومی را به صورت موازی جلو برده و در میانه ایستاده است؛ میانه‌ای که واجد جامعیت و کلی‌نگری لازم است. به عبارت دیگر بیننده هم می‌تواند شاهد مباحث جدی در برنامه باشد که وجاهت عمومی دارد هم بخش سرگرم‌کنندگی برنامه در سطح و چارچوبی معقول حفظ می‌شود. در واقع دو کارکرد مهم اطلاع‌رسانی و سرگرمی را به موازات هم پیش برده و در نهایت تلاش می‌کند مهارت‌های زندگی را از این طریق به مردم آموزش دهد. خیابان ایران یک برنامه تعاملی ـ ترکیبی است که بر محور مخاطب و مرکزیت مردم شکل گرفته و ویژگی منحصر به فرد این برنامه امکان ارسال رایگان پیامک‌های مردمی به شماره اختصاصی برنامه است که برای اولین بار در تلویزیون ایران اتفاق می‌افتد.