دریاچه ارومیه لبخند زد

مسعود باقرزاده‌کریمی با اشاره به تصاویر جدید ماهواره‌ای که هفته گذشته از سطح دریاچه ارومیه گرفته شده و از سوی برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد منتشر شده است، گفت: ‌اکنون 50 درصد سطح دریاچه ارومیه آبدار شده است که عمق این آب کم است ولی به این حال باید گفت حدود سه میلیارد مترمکعب آب دارد که این حجم آب در مقایسه با 22 میلیارد مترمکعب میزان متوسط دراز مدت آن حدود 15 درصد است ، در تلاشیم که این مقدار آب را حفظ کنیم.

وی با بیان این‌که از نظر غلظت نمک نیز دریاچه ارومیه شرایط ویژه‌ای دارد، افزود: اکنون شوری آب 400 گرم در لیتر یعنی دو برابر متوسط آن است به‌طوری که این غلظت موجب می‌شود بلورهای نمک در سطح آب شکل می‌گیرند و باعث سنگینی آب می‌شود

معاون امور تالاب‌های دفتر زیستگاه‌ها و امور مناطق سازمان حفاظت محیط‌زیست، شرایط فعلی دریاچه ارومیه را ناپایدار دانست و گفت: اگر جریان‌های ورودی به دریاچه و بارندگی ادامه نداشته باشد، این شرایط دوام نخواهد داشت.

وی در باره برنامه عملیاتی نجات دریاچه ارومیه اظهار کرد: این برنامه تا اواسط خرداد شامل اقدامات کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت با اعتبارات و مسئولیت‌های مشخص و میزان اثربخشی معین به دولت ارائه می‌شود.

معاون امور تالاب‌های دفتر زیستگاه‌ها و امور مناطق سازمان حفاظت محیط‌زیست خاطرنشان کرد: سعی می‌کنیم با جلوگیری از فعالیت سدها و رهاسازی بخشی از آب سدها، شرایط موجود را حفظ کنیم.

12 سال زمان برای احیای دریاچه ارومیه

دریاچه ارومیه سال‌هاست به دلیل کاهش شدید حجم آب ورودی با بحران نابودی روبه‌روست، و ‌به​طوری که اردیبهشت امسال عیسی کلانتری، دبیر احیای دریاچه ارومیه با اشاره به این که تنها 7 درصد از آب دریاچه ارومیه باقی مانده است، گفته بود احیای این دریاچه 10 تا 12 سال طول می‌کشد.

وی تاکید کرده بود که اکنون 75 درصد آب حوضه آبریز دریاچه ارومیه، استفاده می‌شود و اگر بخواهیم 50 درصد آب حوضه دریاچه را صرفه‌جویی کنیم، باید روی 5.3 میلیارد مترمکعب آب برنامه‌ریزی داشته باشیم.

کلانتری با اذعان به این که بالای پنج میلیارد متر مکعب آب حوضه آبریز دریاچه ارومیه مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد، خاطرنشان کرده بود که عمده مصرف‌کنندگان این حجم آب، کشاورزان منطقه هستند.

وی تاکید کرد: چالش‌ها و معضلات خشک شدن دریاچه ارومیه جان پنج میلیون نفر در سه استان آذربایجان غربی، آذربایجان شرقی و کردستان را تهدید می‌کند و از آثار سوء خشک شدن این سرمایه ملی می‌توان ریزگردهای نمک در تبریز و بالا رفتن میزان میانگین فشار خون در آذربایجان شرقی اشاره کرد.

دریاچه ارومیه به‌عنوان بیستمین دریاچه بزرگ جهان با مساحتی حدود 483 هزار هکتار از مهم‌ترین و با ارزش‌ترین اکوسیستم‌های آبی و بزرگ‌ترین دریاچه داخلی ایران به شمار می‌آید که از سال 1354 در فهرست کنوانسیون حفاظت از تالاب‌ها (رامسر) ثبت شده است. این دریاچه و جزایر متعدد آن به لحاظ ویژگی‌های منحصربه‌فرد اکولوژیکی از سال 1346 به‌عنوان منطقه حفاظت شده و از سال 1349 به‌عنوان پارک ملی مورد حفاظت قرار گرفته است. این دریاچه از سال 1354 به‌عنوان ذخیره‌گاه بیوسفر در برنامه انسان و کره مسکون سازمان یونسکو معرفی و در آن ثبت شده است و در سال 1354 دریاچه ارومیه و تعدادی از دریاچه‌های آب شیرین جنوبی آن به علت داشتن معیارهای جهانی کنوانسیون حفاظت از تالاب‌ها (رامسر 1971) در فهرست تالاب‌های کنوانسیون قرار گرفته است و ‌اکنون به‌دلیل مشکلات زیست‌محیطی در فهرست تالاب‌های در معرض تغییرات شدید اکولوژیکی این کنوانسیون جهانی قرار دارد.

به گفته کارشناسان، بهره‌برداری بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی و سطحی که عمدتا با هدف گسترش فعالیت‌های کشاورزی صورت می‌گیرد، کاهش نزولات آسمانی و ورودی صفر آب از رودخانه‌های حوضه آبخیز در کنار احداث سازه‌های سدی و احداث میان‌گذر ارومیه موجب شده وضع این دریاچه بحرانی شود. حوضه آبریز دریاچه ارومیه با وسعتی معادل 51 هزار و 876 کیلومتر مربع در محدوده تقسیمات کشوری سه استان قرار دارد به شکلی که 51 درصد از حوضه در استان آذربایجان غربی، 39 درصد در آذربایجان شرقی و 10 درصد در استان کردستان واقع است.