سفره
یک قرص نان خانگی که در تنور خانهمان پخته شده، چند عدد گوجه و خیار سر جالیز پدر و تکهای پنیر محلی دستساز مادر؛ چه سفره شاهانهای؟ چقدر همه چیز خوشطعم است وقتی ما کنار هم هستیم.
سفرهمان بوی مهربانی میدهد، عطر ناب عاشقی دارد و هر صبح، با هم بودن ما را جشن گرفته است.
در سفرهمان از کباب بره و بوقلمون سرخ شده خبری نیست، اما در کنار آن سرخوشیم چون با هم میخندیم. در سفره ما از شربتها و نوشیدنیهای گوناگون خبری نیست، اما یک پیاله دوغ تازه که دستان مادربزرگ آن را با عطر نعنا خوشطعم کرده، چقدر گلویمان را تازه میکند.
دلهایمان سرشار از عشق است کنار این سفره خلوت؛ ما با همیم و روزگارمان را با خوشی سر میکنیم، دلهایمان برای هم میتپد و با هم بودن را دوست داریم. راست گفتهاند؛ درویشی و دلخوشی.
گفت و گو
