روایت کودک‌کشی آمریکا

جنایتکاران آمریکایی که پیشتر در آغاز تجاوز خود، ۱۶۸ کودک دانش‌آموز را در مدرسه میناب و ۲۱ کودک ورزشکار را در ورزشگاه لامرد به شهادت رسانده بودند، در حمله‌ای ناجوانمردانه به یک مراسم عروسی در «بندر کوهستک» از توابع شهرستان سیریک، باردیگر چهره واقعی خود را به جهانیان نشان دادند. ترکش‌های موشک‌های‌شان، شام شادیِ ده‌ها مهمان را به سوگ و خون تبدیل کرد و چند نفر از آنان، از جمله یک طفل خردسال و یک بانوی بی‌گناه را به شهات رساند. 
از هیروشیما تا ویتنام، از عراق و افغانستان تا غزه و لبنان و اکنون در جنوب ایران؛ تاریخ، پر از نقش و نگار‌های شرم‌آوری است که آمریکا با خونِ کودکان و زنان و بی‌گناهان، بر سینه خود حک کرده است. هربار که این مدعیان دروغین حقوق‌بشر، خنجر جنایت خود را از غلاف بیرون می‌کشند، با سند دیگری از حقارت و بی‌اخلاقی‌شان، اخلاق این مدعیان را به سخره می‌گیرند.
هدف از این جنایت‌های پی‌درپی چیست؟ ارتش جنایتکار آمریکا می‌خواهد با این کشتار‌های کور و وحشیانه، ملت ایران را به زانو درآورد و روحیه مقاومت را از آنها بگیرد. آنها گمان می‌کنند که با غرق کردن سفره‌های شادی در خون و ماتم، می‌توانند عزم این ملت را برای ایستادگی سست کنند، اما این محاسبه شیطان بزرگ، بیش از هر زمان دیگری، اشتباه و پوچ است. غافل از این‌که هر قطره خونی که بر زمین این دیار می‌ریزد و هر کودکی که در آغوش خانواده‌اش به شهادت می‌رسد، نه‌تنها ما را از پای درنمی‌آورد بلکه «آتشِ اتحاد و انسجام ملی را شعله‌ورتر می‌کند» و ملت را بیش از پیش در برابر دشمن متحد و یکپارچه می‌سازد.
آمریکا این حقیقت را نمی‌فهمد که ایران، با الهام از عاشورای حسینی، ملتی است که اسیرِ رنج و ماتم نمی‌شود. شهادت در این سرزمین، خط پایان نیست؛ نقطه شروعِ حماسه‌های تازه و پیمان‌های بزرگ‌تر است. دشمنان این ملت با هر جنایت، طومار خویش را بیشتر درهم می‌پیچند و با هر کودک شهید، یک «هیهات منا الذله» تازه در تاریخ این سرزمین رقم می‌زنند. 
در شرایطی که دشمن با این جنایت‌های کور و وحشیانه، درصدد شکستن روحیه ملت ایران و ایجاد ترس و تفرقه میان اقشار مختلف جامعه است، وظیفه همگانی ما- از مردم تا مسئولان -بیش از هر زمان دیگر، «حفظ وحدت و انسجام ملی» است. همان راهبرد مهمی که رهبر معظم انقلاب بار‌ها در پیام‌ها و بیانات خود-منجمله در پیام اخیرشان به مناسبت هفته دولت- بر آن تأکید فرموده‌اند. هرگونه دوگانه‌سازی، تخریب شخصیت‌ها، یا ایجاد شکاف میان اقوام و مذاهب، دقیقا همان چیزی است که دشمن از آن تغذیه می‌کند. ما با اتحاد و یکپارچگی، نه‌تنها ضربه‌های دشمن را خنثی می‌کنیم بلکه با هر بار جنایت، استوارتر و مصمم‌تر از قبل در برابر او می‌ایستیم. خون شهدا، پیمان‌های تازه‌ای است که ما را به یکدیگر و به رهبری‌مان پیوند می‌دهد و این پیمان، دشمن را بیش از پیش به ناامیدی و شکست خواهد کشاند. این همان نسخه همیشگی پیروزی است که در دفاع‌مقدس و جنگ‌های اخیر، کارساز بوده و امروز نیز تنها راه عبور از این گردنه سخت است. بیایید با حفظ وحدت، پشت سر رهبری و در کنار یکدیگر، بار‌دیگر ثابت کنیم که «ایران متحد، شکست‌ناپذیر است.». هرچه دشمن برای شکستن ایران بیشتر تلاش کند، پاسخ ما باید یک ایران متحدتر، منسجم‌تر و امیدوارتر باشد.