‌جنایت آمریکایی در سیریک 

در این بین باید توجه داشت وقتی رئیس‌جمهور یک کشور تعهدی را اعلام می‌کند، این تعهد از منظر حقوق بین‌الملل قابل بررسی و پیگیری است. براساس قواعد کنوانسیون ۱۹۶۹ وین درباره حقوق معاهدات، تعهدات بین‌المللی کشور‌ها باید با حسن نیت اجرا شود و نمی‌توان پس از پذیرش یک توافق، مفاد آن را نادیده گرفت، اما مسأله اصلی این است که مفاد توافقی که رئیس جمهور آمریکا آن را پذیرفته از همان بند‌های ابتدایی اجرا نشده و در ادامه نیز تخلفات تداوم یافته است. اتفاقاتی که در سیریک رخ داده، با اصول حقوق بین‌الملل، منشور ملل متحد و قواعد مورد پذیرش جامعه جهانی سازگار نیست. حمله به مناطق مسکونی، تهدید مردم و ایجاد فضای رعب و وحشت از جمله اقداماتی است که نمی‌توان آنها را در چارچوب رفتار مشروع در زمان جنگ توجیه کرد. هدف قرار دادن این گروه‌ها و اماکن، نقض قواعد مسلم حقوق بین‌الملل بشردوستانه است و می‌تواند مصداق جنایت جنگی تلقی شود. البته در این رخدادها، علاوه بر نقض تعهدات مکتوب، قواعد عرفی بین‌المللی نیز نقض شده‌اند، اما تجربه نشان داده کشور‌ها در زمان جنگ فقط از مسیر نظامی آسیب نمی‌بینند بلکه یکی از مسیر‌های مهم ضربه زدن به جامعه، ایجاد تهدید، ترس و ناامنی است. وقتی مناطق مسکونی هدف قرار می‌گیرند، هدف فقط تخریب ساختمان‌ها نیست بلکه ایجاد ارعاب عمومی و تضعیف روحیه مردم نیز دنبال می‌شود. در چنین شرایطی، مردم باید مقاوم باشند و ایستادگی کنند. باید این پیام روشن منتقل شود که اگر حملات ادامه پیدا کند، پاسخ متناسب به پایگاه‌ها و مراکز نظامی در منطقه داده خواهد شد. در این بین متأسفانه نظام بین‌الملل در عمل، سازوکار مؤثر و فوری برای جلوگیری از چنین اقداماتی ندارد. برای همین است که در چنین شرایطی، مقاومت و مقابله می‌تواند تنها راه حفاظت از کشور باشد.