دایناسوری از دوزخ

اِما شاکنر، همیار مولف مطلب مورد نظر و از محققان دانشگاه یوتا می‌گوید: «گوشتخواری بزرگ، اما با سری مرغ‌مانند و ظاهرا دارای پر بوده است. این حیوان قدبلند بوده و بنابراین رویارویی با آن ترسناک بوده است.»

آقای مت لمانا مولف اصلی که از مسئولان موزه تاریخ طبیعی کارنگی است، این‌ طور اضافه می‌کند: «از سر شوخی این جانور را مرغ دوزخی می‌نامیم، ولی به نظرم خیلی هم مناسب است.»

بقایای این دایناسور را در داکوتای جنوبی و شمالی کشف کرده‌اند. بر این حساب می‌توان گفت این دایناسور واقعا از دوزخ آمده است!

نام علمی این دایناسور از آنزو، هیولایی پرنده شکل در تاریخ اساطیر بین‌النهرینی می‌آید و والی‌اِی نیز از اسم پسربچه‌ای با نام وایلی، نوه دایناسوردوست یکی از امنای موزه کارنگی پیتزبورگ اقتباس شده است.

به گفته شاکنر این دایناسور، یکی از اولین گونه‌های «اُوی‌راپتوسورها» (به معنی سوسمارهای تخم دزد؛ دایناسورهایی که جمجمه‌های منقاردار کوتاه و طوطی‌مانند دارند) است و در فاصله‌های نزدیک به واقعه انقراض، می‌زیسته است. به باور دانشمندان این دایناسور چنگال‌دار یک همه چیزخوار بوده که از سبزیجات، حیوانات کوچک و احیانا تخم دایناسورهای دیگر تغذیه می‌کرده و احتمالا در یک دشت سیلابی می‌زیسته است.بنا بر سرنخ‌های به دست آمده از فسیل پیدا شده، این دایناسور بر اثر درگیری، شاید هم بی‌حواسی آسیب‌دیده است.

شاکنر می‌گوید: «دو تا از نمونه‌ها، علائمی از آسیب در خود دارند. ظاهرا دنده یکی از آنها شکسته و بهبود یافته، در دیگری هم شواهدی دال بر آسیب در یکی از انگشتان پا دیده می‌شود.»

بخواهیم خلاصه کنیم، این دایناسور ملغمه‌ای از مرغ، کاسواری و دایناسورهای پرواری است که توان پرواز نداشته‌اند و اسکلت کامل آن در حال حاضر در موزه کارنگی به نمایش گذاشته شده است.

منبع: discovery