نقش انسانی یک هنرمند

برخی چهره‌های مشهور فقط به رعایت جوانب شهرتشان اکتفا نمی‌کنند و حتی سعی می‌کنند گام‌های موثری درجهت تحکیم شهرت خود و در مقامی بالاتر کسب محبوبیت بردارند. این افراد با فهم و درک درست موقعیت خود و اعتباری که جامعه و مردم در اختیارشان قرار داده تلاش می‌کنند در مواقع لزوم زحمات و نگاه التفات‌آمیز جامعه به خود را جبران کنند و علاوه بر شهرت ناشی از حرفه پرمخاطبشان، نام نیکی هم در گذر زمان از خود به جا بگذارند.

خوشبختانه نمونه‌های باقیات صالحات ستارگان دنیای ورزش و سینما در تاریخ جهان و ایران فراوان است و می‌توان فهرستی از کارهای خیرخواهانه و مشارکت‌های مدنی چهره‌ها را ردیف کرد.

اگر بدبینانه هم به برخی از این فعالیت‌های فراحرفه‌ای نگاه کنیم و این حرکات را نوعی شو و نمایش خود جلوه‌گرایانه با هدف تثبیت شهرت و محبوبیت بدانیم، اما به هرحال نمی‌شود از وجوه موثر الگوساز و انسان‌گرایانه آن غافل شد.

حضور و مشارکت چهره‌های سرشناس و محبوب در کارهای خیر و خداپسندانه به هر بهانه‌ای که باشد خوب و ارزشمند است و ادامه و تکرار هرازگاهی آن موجب ترویج چنین اقدامات بشردوستانه‌ای خواهد شد.

ارزش کار این افراد زمانی برجسته‌تر خواهد شد که بدانیم بسیاری از مسئولان و متولیانی که وظیفه اصلی رسیدگی به امور جوامع جهانی را دارند از انجام آن شانه خالی می‌کنند و این برخی ستارگان متعهد و انسان‌دوست هستند که با استفاده از وجه ستاره وار خود صدای نیازمندان را به گوش جهانیان می‌رسانند. ادری هپبرن، آنجلینا جولی، مهتاب کرامتی، عزت‌الله انتظامی، پرویز پرستویی، هدیه تهرانی و گوهر خیراندیش فقط چند نمونه از سینماگرانی هستند که در طول سال‌های فعالیت خود همواره تلاش‌های بشردوستانه انجام داده‌اند.

روز گذشته در خبرها آمده بود کتایون ریاحی، ستاره سینما و تلویزیون ایران که چند سالی است از دنیای بازیگری خداحافظی کرده، در تازه‌ترین اقدام انسان‌دوستانه خود ضمن دیدار با دالایی لاما رهبر راهبان بودایی، از کمپ پناهجویان مسلمان میانماری در هند بازدید کرد و اقدامات موثری را برای رفع مشکلات و نیازهای اولیه آنها و همچنین عده‌ای از بیماران جذامی انجام داد.

او در دیدار با لاما پیشنهاد داد که روز نخست فروردین به نام روز خدا نامگذاری شود که در آن خون هیچ انسان و حیوانی ریخته نشود.

حرکت ارزشمند ریاحی نشان داد که او با کناره‌گیری از نقش‌ پردازی‌های نمایشی، بخوبی به وجه متعهدانه و انسانی خود واقف شده و از این به بعد به‌عنوان یک «انسان واقعی» ایفای نقش خواهد کرد تا بسته به بضاعت خود نقشی در کاستن فقر، تبعیض، خشونت، جنگ و بی‌عدالتی در جهان داشته باشد.

علی رستگار‌ /‌ گروه فرهنگ و هنر