فرار مالیاتی ما و آنها!

اولی هوینس، نامی آشنا در فوتبال آلمان به حساب می‌آید، بویژه که او اکنون چند سالی است در سمت‌های مدیریتی باشگاه بزرگی چون بایرن‌مونیخ فعالیت کرده و بر شهرت و معروفیت خود افزوده است. اما همین مدیر فوتبالی نیز به دلیل مخفیکاری در حساب‌های بانکی خود، در برابر قانون مثل یک شهروند عادی است و نمی‌تواند از مجازات قانونی فرار کند. گفته شده که رئیس شصت و دو ساله بایرن‌ مونیخ با استفاده از یک حساب سری در یکی از بانک‌های سوئیس از پرداخت مالیات فرار کرده است تا آخر و با لو رفتن این مسأله، رایزنی‌ها نیز برای بخشودگی او بی‌نتیجه مانده و به 3/5 سال حبس محکوم شود؛ محکومیتی که بلافاصله با استعفای او از ریاست باشگاه بایرن‌مونیخ همراه شد تا این مسأله درسی باشد برای آنانی که سعی دارند با فریب قانون و دور زدن آن، از زیر بار مسئولیت اجتماعی خویش فرار کنند. هوینس با اعلام این‌که به دادگاه درخواست تجدیدنظر نخواهد داد، فرار مالیاتی را بزرگ‌ترین اشتباه بزرگ در زندگی خود دانست. رئیس باشگاه بایرن مونیخ به لحاظ فرار مالیاتی محکوم می‌شود، اما در فوتبال ایران، باشگاه‌ها به عوض آن‌که قانونمند عمل کنند، با بازیکنان قرارداد صوری امضا کرده و به آنها به صورت زیرمیزی، اهدای زمین و اتومبیل‌های گران‌قیمت و ... قرارداد می‌بندند. تازه این پایان ماجرا نیست و مدیران باشگاه‌های دولتی فوتبال ایران پرداخت مالیات بازیکنان را به شکل غیرقانونی نیز متقبل می‌شوند تا این مساله امروز به مشکلی بزرگ برای باشگاه‌های فوتبال ایران و بویژه دو باشگاه پرطرفدار پرسپولیس و استقلال تبدیل شود.

البته روی دیگر این سکه نیز برخورد سازمان‌های مالیاتی است؛ در حالی که در آلمان و دیگر کشورهای اروپایی در مقابل فرار مالیاتی به هیچ وجه کوتاه نمی‌آیند، در ایران هنوز هم می‌توان راه‌هایی را برای پرداخت مالیات از طریق رایزنی و مذاکره با مقام‌های بالادستی یافت. بویژه آن‌که سازمان مالیاتی نیز بنا ندارد به طور مشخص نام فرارکنندگان از پرداخت مالیات را اعلام همگانی کند.

حجت‌اله اکبرآبادی / دبیر گروه ورزش