جاده هموار پویایی

نکته قابل‌ تامل در این زمینه، تولید آثار بومی و ایرانی در تلویزیون است. حضور انیمیشن‌های ساخت ایران در جشنواره‌های داخلی مانند جشنواره رشد، جشنواره فیلم کوتاه تهران، جشنواره اتحادیه رادیو و تلویزیون‌های کشورهای اسلامی، جشنواره کودک و نوجوان اصفهان و دیگر جشنواره‌های داخلی و خارجی و ارزیابی‌های کارشناسان از آثار، این واقعیت را ثابت می‌کند که این تولیدات هم از نظر کیفی در جایگاهی قابل قبول هستند و هم از نظر مضمونی به دلیل برخورداری از مضامین پاک، اخلاقی، عبرت‌آموز و دینی می‌توانند حرف‌های زیادی برای همه کودکان دنیا داشته باشند.

انیمیشن ایرانی با استفاده از قصه‌های جذاب بومی، فیلمنامه‌نویسان متبحر کودک و نوجوان و بلوغ تکنیکی نسل نوجو و توانمند این حوزه، جاده‌ای هموار برای بالندگی و پویایی دارد و با بحث و بررسی بیشتر در زمینه تولید و پخش انیمیشن‌های تلویزیونی باید به این سمت و سو حرکت کرد.

سازندگان آثار تلویزیونی و سینمایی انیمیشن و فعالان این حوزه معتقدند تلویزیون، بهتر از سینما در به اوج‌رسانی صنعت انیمیشن می‌تواند نقشی موثر ایفا کند. روندی که البته در کشورهای صاحب شرکت‌های فیلمسازی برعکس است و معمولا سینما جریان انیمیشن را هدایت می‌کند. موسسه صبا در این زمینه با توجه به تجربیات موفق و حضور کارشناسان خبره، نقشی تعیین‌کننده دارد و باید با حمایت سرمایه‌گذاران بخش خصوصی در زمینه انیمیشن و نیز مراکزی چون حوزه هنری، شهرداری و دیگر نهادها و تشکل‌هایی که توان حمایت مالی یا مشارکت مالی در تولید انیمیشن‌های تلویزیونی دارند، چشم‌انداز بهتری برای انیمیشن کشور به وجود آورد و مشارکت تشکل‌ها، صرفا در حد و اندازه تولید تیزرهای تبلیغاتی (مانند تیزرهای برق و گاز، کنترل ترافیک، خدمات شهری و...) باقی نماند، چه‌بسا حمایت یک تشکل دولتی از تولید یک انیمیشن داستانی بلند برای تلویزیون می‌تواند حاوی همان پیام‌های اخلاقی و رفتاری در قالبی جذاب‌تر و تاثیرگذارتر باشد تا هم سفارش‌دهنده یا تشکلی که قرار است در تولید یک اثر انیمیشن مشارکت کند به هدف خود برسد و همه چرخه تولید انیمیشن برای تلویزیون و سینما، بهتر از این بچرخد.

اگر تولید آثار انیمیشن ایرانی جدی گرفته شود، خواهیم توانست عیار بالای انیمیشن‌سازی در ایران را نظاره کنیم و توانایی‌های نهفته متخصصان مجرب و جوان ایرانی به حرکت درآید. در این شرایط است که دیگر هیچ کار انیمیشنی در آرشیو باقی نمی‌ماند و هیچ هنرمندی ناچار نیست صرفا از طریق ساخت تیتراژ و تیزر تبلیغاتی زندگی خود را بگذراند.

انیمیشن‌ ایرانی نه‌تنها باید فرصت‌های بهتری برای دیده شدن و استقبال از سوی مخاطبان ایرانی داشته باشد، بلکه باید فرصت دیده شدن از سوی مخاطبان جهانی و بویژه کشورهای همسو را به دست بیاورد. مسیری که البته همان‌طور که اشاره شد، به سرمایه‌گذاری بیشتر از سوی همه متولیان فرهنگی و جدی‌گرفتن مخاطب کودک و نوجوان و هنرمندانی نیاز دارد که در این زمینه فعالیت می‌کنند.

میثم اعلایی