لالایی کرش برای غول خفته

سرمربی تیم ملی که این روزها فدراسیون فوتبال زمزمه تمدید قرارداد بلند مدت با او را نقل محافل خبری ورزش کرده است، به گواه همه مستندات تصویری و مکتوب موجود در رسانه‌های کـــشورمـان هر وقت کمی شرایط را وفق مراد خود دید، به به و چه چه برای فوتبال ایران به راه انداخت و هر وقت کمی مشکل یا به عبارتی کم‌توجهی دید زمین و زمان را به هم دوخت و فغان سرداد که به تیم ملی کشورتان بی‌توجه هستید. در این‌که این مربی به لحاظ سابقه و حرفه به‌مراتب برتر از فوتبال ایران است، هیچ تردیدی وجود ندارد و شاید اگر برخی مربیان خود ما هم رزومه‌ای شبیه او داشتند این تصور برایشان ایجاد می‌شد که در هر حال همه برای خدمتگزاری‌اش آماده باشند.

فدراسیون فوتبال طی دو، سه سال گذشته بیش از حد به این مربی میدان داد و حالا در شرایطی با افتخار به دنبال تمدید قرارداد میلیاردی با این مربی است که اگر از هر کارشناس منصف و علاقه‌مند به فوتبالی بپرسید، جلوی کارنامه کارلوس کرش نمره‌ای بنویسد چیزی جز صعود به جام‌جهانی را نخواهد نوشت، امری که پیش از حضور این مربی، فوتبال ایران سه بار دیگر تجربه کرده بود و ضمن دست مریزاد باید گفت هیچ منتی بر آن نیست.

اگر می‌گوییم کارنامه کرش به این دلیل است که از همان روز اول همه انتظارات دیگری از این مربی طراز اول داشتیم؛ ایجاد یک تحول فنی چشمگیر در بازی تیم ملی، نسخه‌پیچی برای پیشرفت فوتبال ایران، زنده کردن انگیزه‌ها در جوانان و چندین و چند انتظار دیگر که هیچ وقت عملی نشد و کرش هیچ وقت در این سمت و سو حرکت نکرد. بله، کرش در حالی بر بیداری غول خفته ایران تاکید می‌کند که همه ما اذعان داریم ظرفیت واقعی فوتبال ایران به بار ننشسته است، اما کرش باید به این پرسش پاسخ دهد که طی دو، سه سال فعالیت خود در فوتبال ایران چه نقشی در بیداری این غول ایفا کرد که اینک بی‌میل نیست قراردادش را تمدید کند؟ به واقع حتی اگر بپذیریم که فوتبال ایران غول خفته است - که این عبارت نیز اغراق است - باید گفت کرش خود نه فقط برای بیداری این غول تلاشی نکرد که برای آن لالایی هم گفت.

امید توفیقی‌ / ‌گروه ورزش