رادیوخانه پدری من است

نیازی به معرفی بانویی نیست که سپیدی موهایش حکایت از سالها نشستن گرد تجربه است ؛ اما همین قدر می توان گفت که ژاله علو در روزهای ضبط نمایش های رادیویی اش در مقابل استودیو 8 در میدان ارگ دیگر آن زن سپید موی نیست

کد خبر: ۶۴۸۳۹

و جوانی پر از تحرک و جنب و جوش است که از سالهای نه چندان نزدیک کوله باری از تجربه و دانستنی ها را برای نسل های جوان تر رادیو به ارمغان آورده است.
رادیو برای او خانه پدری است و خود او برای خیلی از بچه های رادیو مادر تجربه است. علو با نمایش واقعه پل ال کریک در جشنواره ششم حضور دارد.

رادیو در دنیای امروز چه تعریفی دارد؛
شاید رادیو به پای تلویزیون و دیگر رسانه ها نرسد اما به عقیده من مثل نی قشنگ چوپان است که اگرچه به اندازه پیانو مجلل نیست اما هر وقت و هر جا که بخواهی مثل یک مونس قدیمی همراهیت می کند.
در فرصت های کوتاه و مواقعی که می خواهی استراحت کنی می تواند با نکات مختلفی تنهایی تو را پر کند.

چقدر رادیو گوش می کنید؛!
خیلی از شب ها موقع خواب پیچ رادیو را باز می کنم چند تا مطلب از شبکه های مختلف می شنوم و آرامش پیدا می کنم.

تماشای تلویزیون یا گوش سپردن به رادیو، کدامیک را ترجیح می دهید؛
برخی برنامه های تلویزیون را انتخاب می کنم ، اما رادیوی من گاهی تا صبح روشن می ماند. از شبکه های مختلف برنامه های متعدد را گوش می کنم.
ولی تلویزیون را در میان انبوه کارهایی که دارم فقط گاهی نگاه می کنم.

استودیوی هشت در میدان ارگ که از قدیمی ترین استودیوهاست برای شما چه خاطراتی را تداعی می کند.
استودیو هشت یکی از قدیمترین استودیوهای موجود است. ما اولین داستان شب را در آنجا ضبط کردیم که دختر خورشید نام داشت و من و آقای مهدی علی محمدی در آن بازی کردیم و از این نظر این استودیوی قدیمی برایم خاطرات زیادی را تداعی می کند ولی متاسفانه وقتی می بینیم از آن که به نوعی میراث فرهنگی ماست آن طور که باید نگهداری نمی شود دلم می سوزد.

یعنی قبل از آن نمایش رادیویی باب نبود.
چرا برنامه های کوتاه نمایشی داشتیم که گاهی هم به طور زنده پخش می شد اما اولین داستان شب با آن فرم و ساختار در استودیو 8ضبط شد.

شما از جمله آن رادیویی هایی هستید که با نسل قدیم کار کردید و هنوز هم به حمدالله مشغولید. کار جوانهایی که دیری نیست به رادیو پیوستند را چگونه تحلیل می کنید؛
نمی توانم بگویم جوانهایی که آمدند خوب کار نمی کنند چون آنها هم با عشق آمدند و درواقع اینها ادامه ما هستند و به نوعی تداوم خودم را در اینها می بینم.
مشکل در ورود بچه های جوان نیست چون اینها قابلیت و استعداد کافی دارند، اما کمبودها از برخی جهات دیگر است.

مثال می زنید؛
اول اینکه نمایش زیاد و نمایشنامه نویس خوب کم داریم. رکن اصلی غذای خوب مواد است (بگذریم از برخی آشپزها که مواد خوب را هم خراب می کنند) و دوم اینکه در گذشته تمام توان و کوشش بچه ها صرف رادیو می شد ولی الان نمی توانند فقط در رادیو کار کنند.

یعنی اگر انرژی بچه های رادیو معطوف صرف رادیو باشد تاثیرات ویژه ای بر جای خواهد گذاشت.
چون زندگی را باید گذراند نمی شود فقط به رادیو اکتفا کرد و مطمئنم اگر امکاناتی فراهم شود که بچه های رادیو همه تلاششان را برای رادیو خرج کنند استعدادهای درخشانی شکوفا می شود و من این قابلیت را در اکثر بچه های رادیو می بینم.

رادیو برای شما چه حکمی دارد.
رادیو خانه من است. خانه پدری و مادری ، جایی که در آن بسیار راحتم. (البته این به معنای دوست نداشتن کارهای دیگرم نیست). چون من در تلویزیون دوبله (گرچه از آن رنجیده ام ) سینما هم کار کردم اما رادیو برایم حکم جایگاه قابل اعتنایی را داشت.

چه کسی این رسانه شنیداری را به شما فهماند.
رادیو را هر کس باید از درون بفهمد وگرنه تا آخر هم آن را نمی فهمد این طور نیست که کسی بتواند آن را به آدم بفهماند. در درون و ادراکت جاری است.

فرض کنید به دوران جوانی بازگشته اید آیا در حرکت مجدد هم به رادیو سر می زنید.
چه کسی می تواند به 18 سالگی اش برگردد؛! من در این شرایط و سن و با این کوله بار تجربه می گویم که رادیو خانه پدری من است.
شاید در جوانی علاقمند بودم اما عمقش به اندازه الان نبود. که ارزشش برایم صد چندان شده است.

به رادیو دلبسته و وابسته هستید یا به آن عادت کرده اید؛
من به هیچ چیز عادت نمی کنم و همیشه این جمله را برای خودم تکرار کرده ام که هیچ چیز پایدار نیست و نباید بهش عادت کرد. بنابراین به محض این که بخواهم چیزی را ترک می کنم.

نظرتان راجع به جشنواره رادیو چیست؛
جشنواره فی نفسه خوب است. جشنواره در هر جا و تحت هر عنوانی زمینه ای برای پیشرفت و پرواز است. وقتی جوانی تاثیر قشنگ کارش را می بیند چه رادیو و چه درهرجای دیگر تشویق می شود. خود نام بردن و برنده شدن به آدمی نیرو و انرژی می دهد که بیشتر تلاش کند.